Του Απόστολου Ιωσηφίδη Τον καιρό που η προστασία των ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού γίνεται επάγγελμα, και μάλιστα ιδιαίτερα προσοδοφόρο (μέσω νόμιμων, εθνικών και ευρωπαϊκών, χρηματοδοτήσεων, αλλά και μέσω παράτυπων,
Του Απόστολου Ιωσηφίδη Οι επίμονες εκρηκτικές διαδηλώσεις, που συγκλονίζουν τα Τίρανα και ροκανίζουν την ευστάθεια της αλβανικής κυβέρνησης, προβάλλουν, μεταξύ των άλλων διεκδικήσεών τους, και το αίτημα να αποτραπεί η
Του Απόστολου Ιωσηφίδη Στη μνήμη του Δημήτρη Ιορδ. Καρασάββα[1] «… κάθισ᾿ ἀφέντη, κάθισε, γραμματικὲ νοτάρη, γραμματικὲ φιλόσοφε, διπλοκαλαμαρᾶτε …»[2] 01.- «Ἐρήμωσις». «[… ] Περὶ τὴν τετάρτην πρωϊνὴν ὥραν τῆς Κυριακῆς
Του Απόστολου Ιωσηφίδη Β’ μέρος Η παραμονή του δημοσιογράφου Γρηγορίου Στεφάνου και των συναδέλφων του, γραφέων του Γενικού Στρατηγείου του Αρχιστρατήγου Διαδόχου Κωνσταντίνου, στην άρτι απελευθερωθείσα Βέροια, ολοκληρώνεται λίγο πριν
Του Απόστολου Ιωσηφίδη Α΄ μέρος Ο δημοσιογράφος Γρηγόριος Στέφανος[1] του Αντωνίου, εκ Σύρου, υπηρετούσε, κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους, ως γραφέας, στο Γενικό Στρατηγείο του Αρχιστρατήγου Διαδόχου Κωνσταντίνου. Το ημερολόγιό του,
Του Απόστολου Ιωσηφίδη «Ὅλα τὰ ἐκλογικὰ ἀκάθαρτα δαιμόνια εἶχον ἐξαπολυθῆ εἰς τὸν δρόμον, τὴν χρονιὰν ἐκείνην» Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Τὰ δύο τέρατα[1]. Ο στρατηγός Γεώργιος Κονδύλης είχε συντάξει, υπογράψει και
Του Απόστολου Ιωσηφίδη «ἠγωνίζετο οὖν εἷς ἕκαστος αὐτὸς πρῶτος προστάτης τοῦ δήμου γενέσθαι»[1] Μια εν πλήρει εξελίξει πολυμέτωπη διαφημιστική εκστρατεία επιχειρεί (και οπωσδήποτε θα επιτύχει) να εγγράψει στην
Του Απόστολου Ιωσηφίδη «Ἰατρεύσαμεν τὴν Βαβυλῶνα καὶ οὐκ ἰάθη»[1] «Το Σιπόλιε δεν υπάρχει πια, δεν υπάρχει εδώ και πολύν καιρό. Σήμερα σχηματίζει μαζί με πολλές γειτονικές κοινότητες μια μεγαλύτερη ενότητα.
Του Απόστολου Ιωσηφίδη Στις Αρχές Ιουνίου του 1947 ο «Θαρραλέος», του Ηλία Νόβα, σφόδρα αντιπολιτευόμενος τον Δήμαρχο Στέφανο Τσιράκογλου, επιχειρεί, με την παγίως αιχμηρή πένα του, να αποδομήσει την (έως
«[…] ὁ τότε δήμαρχος τοῦ τόπου […] ἄνθρωπος ὅστις ἐξήσκει πολλάκις ἐπ᾿ ἀγαθῷ τὴν αὐθαιρεσίαν […]» Ἀλέξανδρος Παπαδιαμάντης, Τὰ Βενέτικα[1]. Από την 1η Σεπτεμβρίου 2026 ο Κωνσταντίνος Βοργιαζίδης κατέχει τον
Του Απόστολου Ιωσηφίδη Με την αίσια ολοκλήρωση μιας ακόμη εντυπωσιακά δημιουργικής θερινής περιόδου, ερανίζεται η παρούσα αποδελτίωση, – αντιχάρισμα στους αγαπητούς συγχωριανούς, τα μέλη και τους φίλους του πολυπράγμονος Πολιτιστικού
Του Απόστολου Ιωσηφίδη Η εφημερίδα «Απογευματινή», μετά από μια σύντομη, στα χρόνια του Μεσοπολέμου[1], παρουσία στο προσκήνιο του ελληνικού τύπου, επανεκδόθηκε[2] το 1952, προσελκύοντας το αναγνωστικό της κοινό με τον
Του Απόστολου Ιωσηφίδη Το σύνολο του (κατά την επίσημη, και εν μέσω της πανδημίας του covid-19 διενεργηθείσα, Απογραφή του 2021[1]) μόνιμου πληθυσμού 5 Δήμων της Κεντρικής Μακεδονίας [: Αλεξάνδρειας,
Του Απόστολου Ιωσηφίδη Στα μισά (ακριβώς!) της διανυόμενης δημοτικής και περιφερειακής περιόδου (01 Ιαν. 2024-31 Δεκ. 2028) η ελληνική Τοπική Αυτοδιοίκηση αξιώθηκε να αποκτήσει τον νέο Κώδικά της: τον ν.
Του Απόστολου Ιωσηφίδη 01.- «Κατάπληξις»! Στις αρχές Ιουλίου του 1934, όταν ανακοινώθηκαν τα αποτελέσματα των προαγωγικών και απολυτηρίων εξετάσεων (σχολικού έτους 1933-1934) των μαθητριών και των μαθητών του Γυμνασίου της
Του Απόστολου Ιωσηφίδη «τετρίγει δ᾽ ἄρα νῶτα θρασειάων ἀπὸ χειρῶν ἑλκόμενα στερεῶς· κατὰ δὲ νότιος ῥέεν ἱδρώς, πυκναὶ δὲ σμώδιγγες ἀνὰ πλευράς τε καὶ ὤμους αἵματι φοινικόεσσαι ἀνέδραμον· οἳ
Του Απόστολου Ιωσηφίδη Η, μερίμνη του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ.κ. Παντελεήμονος, έλευση και παραμονή (από 7 έως 14 Ιουνίου 2026) στην Βέροια, και ειδικότερα σε ένα από τα πνευματικά επίνειά
Του Απόστολου Ιωσηφίδη Φθίνοντος του (anni horribilis pro Europa et mundo[1]) 1914, η Μακεδονία έσβηνε τα κεράκια των δεύτερων γενεθλίων της Ελευθερίας της. Όμως, οι Μακεδόνες διαπίστωναν πως η ενσωμάτωσή
Του Απόστολου Ιωσηφίδη Οι τιμητικές διακρίσεις, οι διακοσμημένες με το έμβλημα του Δήμου πλακέτες, οι καλλιγραφημένοι πάπυροι, τα ποικίλης θεματολογίας και ποιότητας έντυπα, μεταλλικά, κεραμικά και λοιπά αναμνηστικά, ακόμη
Του Απόστολου Ιωσηφίδη Ο κατάλογος με τις ονομασίες τοποθεσιών, οικισμών, κωμοπόλεων, δήμων και κοινοτήτων, του ελληνικού (και, φυσικά, όχι μόνον του ελληνικού!) Κράτους, αποτελεί ένα, περιοδικώς επαναχαρασσόμενο, παλίμψηστο, με τις
Του Απόστολου Ιωσηφίδη Τον Σεπτέμβριο του 1936 ο πολυπράγμων και πολυγραφότατος δημοσιογράφος της Θεσσαλονίκης Νίκος Φαρδής επισκέπτεται, ως περιοδεύων ανταποκριτής της αθηναϊκής εφημερίδας «Η Εθνική»[1], την γνώριμή του (από προγενέστερη
