Περάσαμε σε μια φάση οριζόντιων μέτρων προκειμένου να «κρατηθεί» η κατάσταση με τον κορωνοϊό και πλέον απαιτείται υπευθυνότητα και αυτοέλεγχος σκεπτόμενοι κυρίως τους ηλικιωμένους και τις ευπαθείς ομάδες που θα πρέπει να προστατευθούν.
Σε όλα υπάρχει το μέτρο και δεν χρειάζεται ούτε ο πανικός, αλλά ούτε και η ελληναράδικη νοοτροπία ότι εμένα δεν με πιάνει τίποτα! Με σύνεση να ακολουθούμε τις οδηγίες και να προσαρμόσουμε για λίγο διάστημα τις καθημερινές μας συνήθειες.
Οι κραυγές και οι γκρίνιες για το ποιος θα κρατήσει τα παιδιά που δεν πηγαίνουν σχολείο, αποζημιώσεις που πρέπει να δώσει το κράτος γιατί έχει «παγώσει» η αγορά και πόσα ακόμη που ζητούνε χωρίς να συναισθάνονται πρέπει να αυτοπεριοριστούν σε αυτή την φάση.
Τα όποια παρεπόμενα ζητήματα δεν θα τα λύσει ένα μαγικό ραβδάκι, αλλά ας υπάρξει υπομονή γιατί η κατάσταση είναι πρωτόγνωρη.
Αν και διδάξαμε το μέτρο και το έχουμε χάσει εδώ και καιρό, ας το «θυμηθούμε» σε αυτή την κρίσιμη κατάσταση για να βοηθήσουμε και να μην καταλήξουμε σαν την Ιταλία που έχασε την μπάλα και ένα καλοκαίρι την σώζει.
