Θέλω να αδειάσω από σκέψεις το μυαλό
με την καρδιά να προχωρήσω
Μέσα στην σιωπή του άδειου νού ακίνητη
να ακολουθήσω τον χρόνο,που τυλίγει την ψυχή
Σε άγνωστους κόσμους την γυρίζει
το κύμα που σκαλίζει την ακτή
μέσα στα χέρια το νερό λαμπυρίζει
Το δάκρυ στέγνωσε βαθιά στην κυψέλη του ματιού
Φοβισμένο μην μαρτυρήσει τον πόνο και την λύπη που ζητά
με έναν τρόπο μαγικό να εξαφανίσει
Πέρασε η ζωή σχεδόν ξυστά έξω από την πόρτα της καρδιάς μου
άφησε τα ίχνη της βαθιά και στα κλειστά παράθυρα μου
θέλω να αδειάσω από σκέψεις το μυαλό
να αφήσω τον αέρα να χαιδέψει τις λέξεις μέσα στο άδειο μου νού τίποτα πιά να μην με μπερδεύει..
Να έρθει η ελπίδα και να χτίσει φωλιά
Αγάπη να γεμίσει την ζωή μου,χιλιάδες πεταλούδες και πουλιά
χορό να στήσουν στην αυλή μου…..
Όλγα Κουτμηρίδου-Μεταξά
