«Η πενία πολλών εστίν ανδεής, η δε απληστία πάντων»: Αριστοτέλης.
(Της φτώχειας της λείπουν πολλά, της απληστίας τα πάντα)
Του Ιερέως Παναγιώτου Σ. Χαλκιά
Μελετώντας τις διδαχές του Αριστοτέλη, φίλοι αναγνώστες, διαπιστώνουμε πόσο εγγίζει την εποχή μας, βλέποντες ότι η απληστία δεν πλήττει μόνο άτομα, αλλά και κράτη και κυβερνήσεις με σφοδρότητα και τραγικές συνέπειες. Ενάντια σε κάθε έννοια διεθνούς δικαίου, σήμερα, γινόμαστε μάρτυρες της απροκάλυπτης χρήσης βίας από τους ισχυρούς της γης για να ελέγξουν και να εκμεταλλευτούν αδύναμες χώρες, δηλώνοντας ξεδιάντροπα, ότι τους χρειάζονται οι ορυκτοί τους πόροι ή η γεωγραφική τους θέση.
Του λόγου του αληθές επιβεβαιώνει η Ιρλανδία.
Για πρώτη φορά μετά το Β’ παγκόσμιο πόλεμο, ζούμε εμπόλεμες καταστάσεις με αλλαγές συνόρων για να επιβεβαιωθούν περίτρανα οι φόβοι του Αϊνστάιν, ο οποίος επισήμανε ότι: η μεγαλύτερη απειλή καταστροφής της ανθρωπότητας δεν είναι η τρομακτική δύναμη της πυρηνικής ενέργειας, αλλά η απληστία που οδηγεί σε κινήσεις ανοησίας.
Σήμερα, δυστυχώς, ζούμε σε έναν κόσμο ακραίων αντιθέσεων και μεγάλων αντιφάσεων. Λείπουν σε τραγικό βαθμό η κοινή λογική, οι ηθικές αξίες και ειδικά η συναίσθηση. Από τη μία, ο υπερβάλλον πλούτος και η κατ΄ επίφαση «ευημερία» που οδηγούν στη διάλυση της οικογένειας, στη θυματοποίηση των παιδιών, στην εγκληματικότητα, στα ναρκωτικά και στην ψυχική απώλεια.
Από την άλλη, η απόλυτη φτώχεια που οδηγεί στη θανατηφόρα πείνα και στην ανθρώπινη εξαθλίωση.
Ανάμεσα στα δύο άκρα, υπάρχουν όσοι προσπαθούν να ζήσουν με αυτάρκεια και αξιοπρεπώς, προσαρμόζοντας τη ζωή τους σε όσα διαθέτουν. Κάποιοι από αυτούς σκέπτονται ότι οφείλουν να φροντίζουν και τον συνάνθρωπό τους. Το ψωμί που τους περισσεύει πιστεύουν ότι ανήκει σε αυτόν που πεινά! Τα ρούχα που φυλάνε αφόρετα στην ντουλάπα τα στερούν από τους γυμνούς. Αυτοί οι άνθρωποι σίγουρα δεν πέφτουν στην παγίδα της απληστίας.
Το τελικό όμως ερώτημα είναι πού βρισκόμαστε και που βαδίζουμε εμείς; Δεν είναι κοινωνικό ή οικονομικό το ερώτημα. Είναι απόλυτα υπαρξιακό και το προσεγγίζουμε με χριστιανική λογική: «Τι γαρ ωφελεί άνθρωπον αν κερδίσει τον κόσμο όλων και ζημιωθεί την ψυχήν αυτού; (Μαρκ. 8,36). Ο Αριστοτέλης στις διδαχές του τονίζει τη χρυσή μεσότητα, της αυτάρκειας και το θανάσιμο κίνδυνο της απληστίας. Τα διδάγματά του αποτελούν θησαυρό πνευματικό που θα μπορούσε να επενδυθεί στην περιφερόμενη στα σχολεία μας παιδεία, για να οδηγήσει τους νέους μας στην ευδαιμονία μέσα από ψυχοσωτήριες στάσεις ζωής.
