Αισθάνθηκα την ανάγκη να συμπληρώσω τα θερμά και ουσιαστικά λόγια του Κώστα Ασλάνογλου στον επικήδειο λόγο που εκφώνησε το πρωί της Τρίτης(18/8/2026) στην εξόδια ακολουθία του Παντελή Ζωγράφου για να φωτίσω την ιδιότητα του Παντελή, ως ιδιοκτήτη του ραδιοφωνικού σταθμού «Ημαθία 97,3». Ο Παντελής υπήρξε ένα από τα πρόσωπα που έδωσαν το «παρών» στα πρώτα χρόνια της ελεύθερης ραδιοφωνίας στον νομό Ημαθίας, δίνοντας βήμα και μικρόφωνο να εκφραστούν δεκάδες συμπολίτες μας μέσα από την συχνότητα του σταθμού του. Από τη θέση του «αντίπαλου ραδιοφώνου», αν και θεωρητικά «ανταγωνιστές», μεταξύ μας υπήρχε πάντα σεβασμός και συνεργατικό πνεύμα, γιατί τα προβλήματα που αντιμετωπίζαμε ήταν κοινά. Με την πραότητα και την καλή διάθεση που τον χαρακτήριζαν, συζητούσαμε και αναζητούσαμε τρόπους να τα αντιμετωπίσουμε από κοινού.
Παρά το γεγονός ότι ο Παντελής δραστηριοποιήθηκε σε περιόδους με κομματικά χαρακώματα και εντάσεις και η φωνή του και το οργανωτικό του πνεύμα στήριξαν επί δεκαετίες κάθε ομιλία και εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ στην Ημαθία, καθώς υπήρξε από τα πιο ενεργά και ιστορικά στελέχη του κινήματος στην περιοχή, διακρινόταν για τη μετριοπάθεια, τη βαθιά ιδεολογική του πυξίδα και την ουσιαστική αίσθηση αλληλεγγύης προς τον συνάνθρωπο.
Σίγησε η φωνή που, όσο αγωνιστικότητα και δυναμισμό εξέπεμπε στα κομματικά σποτ και τις ανακοινώσεις του ΠΑΣΟΚ, τόση μετριοπάθεια και ηρεμία είχε το περιεχόμενο των λόγων του. Δυστυχώς σίγησε η φωνή του Παντελή Ζωγράφου και η τοπική κοινωνία χάνει ένα ακόμη τοπικό μέσο ενημέρωσης, αλλά και έναν άνθρωπο που ένωνε περισσότερο από όσο χώριζε.
Ας είναι ελαφρύ το χώμα που τον σκεπάζει

Χρίστος Τσολάκης: ένας δάσκαλος που λείπει από την εκπαίδευση και την παιδεία μας
Σήμερα 30 Ιουλίου συμπληρώνονται 14 χρόνια από την απώλεια του μεγάλου δασκάλου Χρίστου Τσολάκη(2012), μιας από τις σημαντικότερες μορφές της







