Να ζει και ο κόσμος, όχι μόνο οι δείκτες

Και τώρα έρχεται το ψωμί.
Το ψωμί, η πιο βασική ίσως τροφή στο ελληνικό τραπέζι, ακρίβυνε ξανά. Μαζί του ανεβαίνουν και οι τιμές στα αρτοσκευάσματα, την ώρα που το κόστος ζωής έχει ήδη πιέσει ασφυκτικά το μέσο και, ακόμη περισσότερο, το μικρό εισόδημα. Οι ίδιοι οι επαγγελματίες του κλάδου επισημαίνουν ότι ενέργεια, πρώτες ύλες και μεταφορικά έχουν αυξήσει σημαντικά το κόστος λειτουργίας των αρτοποιείων. Κανείς δεν υποστηρίζει ότι οι φούρνοι μπορούν να λειτουργούν με ζημιές. Ούτε ότι οι διεθνείς εξελίξεις, η ενέργεια ή οι πρώτες ύλες μπορούν να αγνοηθούν.
Όμως υπάρχει και η άλλη πλευρά. Ο καταναλωτής πρέπει να μπορεί να ζήσει.
Μπορεί η οικονομία να εμφανίζει βελτιωμένους μακροοικονομικούς δείκτες. Μπορεί η χώρα να μειώνει και να αποπληρώνει τις δανειακές της υποχρεώσεις. Όλα αυτά είναι σημαντικά και αναγκαία.
Αλλά οικονομία δεν είναι μόνο οι αριθμοί.
Είναι και ο συνταξιούχος που μετράει τα ευρώ μέχρι το τέλος του μήνα. Είναι ο εργαζόμενος που βλέπει τον μισθό του να εξανεμίζεται πριν από την επόμενη πληρωμή. Είναι η οικογένεια που πρέπει να επιλέξει τι θα βάλει στο τραπέζι και τι θα αφήσει στο ράφι.
Δεν αρκεί να βγαίνουν οι αριθμοί. Πρέπει να βγαίνει και ο μήνας.
Γι’ αυτό και οι αυριανές ανακοινώσεις για τα καύσιμα έχουν ιδιαίτερη σημασία. Η κυβέρνηση έχει ανακοινώσει ότι στις 30 Σεπτεμβρίου θα παρουσιάσει τις παρεμβάσεις για τη συγκράτηση του κόστους των καυσίμων, σε μια περίοδο που οι τιμές βενζίνης και ντίζελ δέχονται νέες πιέσεις. Τα μέτρα, λοιπόν, δεν μπορούν να είναι απλώς μια ακόμη εξαγγελία. Χρειάζεται άμεση και ουσιαστική ανακούφιση εκεί όπου η ακρίβεια χτυπά καθημερινά. Γιατί αν το ψωμί, το γάλα, τα βασικά τρόφιμα, η ενέργεια και τα καύσιμα συνεχίσουν να ανεβαίνουν, τότε η ακρίβεια δεν θα είναι πλέον «πρόβλημα της αγοράς».
Θα είναι πρόβλημα επιβίωσης για όλο και περισσότερα νοικοκυριά.
Και τότε, αν δεν υπάρξουν άμεσα μέτρα, η καλπάζουσα ακρίβεια θα μας πάρει και θα μας σηκώσει.
 Ζήσης Μιχ. Πατσίκας