Τα έντονα καιρικά φαινόμενα των τελευταίων ημερών, με τις χιονοπτώσεις, τις καταστροφές που συντελέστηκαν και τις μεγάλες δυσλειτουργίες που καταγράφονται από την διακοπή της ηλεκτροδότησης με κρίσιμες συνέπειες, επαναφέρουν στην επικαιροτητα ένα καίριο ζήτημα που αποτελεί και διαχρονικό αίτημα των πολιτών.
Πρόκειται για την κοινωνική απαίτηση της υπόγειας μεταφοράς των δικτύων.
Οι εργασίες που αυτές τις ημέρες βρίσκονται σε εξέλιξη για την αποκατάσταση των ζημιών που υπέστησαν τα δίκτυα ηλεκτρισμού από τις πολλαπλές πτώσεις δέντρων, συνεπεία των έντονων χιονοπτώσεων, αναδεικνύουν και ένα επάγγελμα που ελάχιστοι θα ήθελαν να κάνουν, αυτό των εναεριτών.
Οι εναερίτες είναι οι εργαζόμενοι οι οποίοι επιδίδονται επαγγελματικά στις πλέον επικίνδυνες δραστηριότητες, βρίσκονται σε ετοιμότητα επί 24ωρου βάσεως, εργάζονται σε μεγάλο ύψος, κρέμονται από τις κολώνες, τα ηλεκτροφόρα σύρματα, ή ακόμα και από τους γιγαντιαίους μεταλλικούς πυλώνες μεγάλης τάσης, που φτάνουν σε ύψος τα δεκάδες μέτρα, προσπαθώντας να εντοπίσουν πιθανές βλάβες, να συντηρήσουν το δίκτυο, να μετατοπίσουν γραμμές και να αποκαταστήσουν τις ζημιές συνεπεία της κακοκαιρίας.
Είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά τα στατιστικά στοιχεία σύμφωνα με τα οποία, κάθε χρόνο χάνονται έως και πέντε εργαζόμενοι από ατυχήματα ενώ ο απολογισμός αναδεικνύει κι έναν σημαντικό αριθμό σοβαρών τραυματισμών.
Το δέος που καταλαμβάνει τους περαστικούς καθώς αντιλαμβάνονται τους εναερίτες να είναι σκαλωμένοι ψηλά στις κολώνες σαν αφύσικα μυθικά πτηνά, είναι εξαιρετικά έντονο.
Εύλογα ανακύπτει το ερώτημα, κατά πόσο θα ήταν δυνατόν να αποφεύγονται αυτές οι δραστηριότητες που στοιχίζουν σε ανθρώπινες ζωές η επιφέρουν βαρείς τραυματισμούς, με τις γνωστές δυσμενείς συνέπειες για τους ίδιους τους εργαζομένους και τις οικογένειες τους.
Η απάντηση υπάρχει και ήδη εφαρμόζεται από πολλά χρόνια στις προηγμένες χώρες, ενώ περιορισμένα έχει ξεκινήσει και σε περιοχές του τόπου μας.
Ο λόγος φυσικά γίνεται για την υπόγεια μεταφορά των δικτύων.
Με αυτό τον τρόπο θα γίνεται συχνότερη και καλύτερη η συντήρηση τους, θα υπάρχουν λιγότερες φθορές και η πρόσβασή σε αυτά δεν θα απαιτεί να βρίσκονται σε διαρκή κίνδυνο ζωής οι εργαζόμενοι, όπως συμβαίνει τώρα με τους εναερίτες.
Πέραν τούτων με την υπόγεια μεταφορά των δικτύων θα αναβαθμιστεί λειτουργικά, αισθητικά και σε συνθήκες ασφαλείας το αστικό τοπίο, το οποίο είναι τώρα ιδιαίτερα βεβαρημένο.
Είναι κατανοητό ότι η συνολική υπόγεια μεταφορά των δικτύων στις αστικές περιοχές, αποτελεί ένα σημαντικό έργο που πρέπει να χρηματοδοτηθεί από εθνικά και ευρωπαϊκά προγράμματα, που μπορούν να αναζητηθούν και να ενεργοποιηθούν, από τις αρχές, τους φορείς, τους παράγοντες και κάθε αρμόδιο.
Αυτό το έργο οι πολίτες το περιμένουν και οι κοινωνίες το απαιτούν.
