Μπορεί να ήταν αθεόφοβος!
Να μην λογάριαζε καημούς!
Να περίμενε τον Αύγουστο στην ουρά!
Να σπαταλούσε όνειρα!
Να νοσταλγούσε μέρες του Rock and Roll !
Ως πότε όμως; Ως πότε;
Έπειτα σαν ξυπνούσε με την αγωνία
θα προλάβω δεν θα προλάβω
την αγορά,
θα προλάβω δεν θα προλάβω,
να γράψω τα απομνημονεύματα
της νύχτας,
θα προλάβω να μορφωθώ;
Ευτυχώς που υπάρχουν οι βόλτες
στην λογοτεχνία.
Εκεί μπορείς
να περπατήσεις με την ανεμελιά,
ή με την ανδρεία της σιωπής
με τον Σκαρίμπα,
με τον Βαλαωρίτη.
ή,
αν θες ,
να φορτώσεις το φορτηγό με τα «χρειώδη»
και τις γυναίκες που φυλάγουν μυστικά
μέχρι που να φανεί το πρώτο φιλί,
εκεί,
στα παράθυρα που περιμένουν
το ηλιοβασίλεμα,
και τα κατάρτια που χάθηκαν…
Γιάννης Ναζλίδης
