Μπήκαμε στο δάσος , τα δένδρα ζωντανά εδώ
και εκατοντάδες χρόνια , είδαν τα χιόνια να τα σκεπάζουν αναρίθμητες φορές
,είδαν να τρέχουν ανάμεσα τους ζαρκάδια
, αρκούδες , λύκοι , αλεπούδες και αγριογούρουνα . Με την μελωδία κάποιων
πουλιών συνεχίζουμε την ανάβαση .
Σήμερα 2 Φεβρουαρίου
2025 ΄΄ γιορτάζουμε ΄΄ την Παγκόσμια Ημέρα
Υγροτόπων με θέμα – Υγρότοποι και ανθρώπινη ευημερία – και πρέπει να γνωρίζουμε ότι:
Στη Μεσόγειο έχουμε χάσει το 50% των υγροτοπικών εκτάσεων
που υπήρχαν την δεκαετία του 1970. Κύρια αιτία
η επέκταση των καλλιεργειών, η οικιστική ανάπτυξη και ο τουρισμός…..!
Ξημερώνει …..! και η μέρα με το ανοιχτόχρωμο δίχτυ της αρχίζει
να φωτίζει όλη την πλάση γύρω .
Φύγαμε από την Βέροια
στις 7+30 φίλοι ορειβάτες .
Περάσαμε την Νάουσα προορισμός μας ο Άγιος Νικόλαος και πριν
φθάσουμε πορεία δεξιά , κατασκηνώσεις Αγίας Τριάδας- Ταξιάρχης –Προφήτης Ηλίας
–Υπαπαντή .
Η πόλη της Νάουσας βρίσκεται στο δυτικό τμήμα του νομού
Ημαθίας είναι χτισμένη στους ανατολικούς πρόποδες του Βερμίου σε υψόμετρο 330
μέτρων από τη θάλασσα. Από το 1955 χαρακτηρίζεται και ΄΄ηρωική πόλη ΄΄ ( πλάι στο Μεσολόγγι ,το Σούλι και το Αρκάδι
) . για τους αγώνες και τις θυσίες κατά την περίοδο των απελευθερωτικών αγώνων
του 1822.
Η περιοχή έχει ιστορία αιώνων . Στα πόδια της υπάρχουν
ερείπια της περίφημης Σχολής του Αριστοτέλη στην οποία διδάχτηκε στα νιάτα του
ο Μέγας Αλέξανδρος ηθική, πολιτική ,και φιλοσοφία .
Έμεινε ακατοίκητη για μεγάλο χρονικό διάστημα από τα χρόνια
της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας μέχρι τα τέλη του 14ου αιώνα , αρχές του 15ου αιώνα
η περιοχή της Νάουσας θα επανοικιστεί στα χρόνια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας
και θα γνωρίσει μεγάλη ακμή στον τομέα της χειροτεχνίας .
Το 1822 θα εξεγερθεί κατά των Τούρκων αλλά η εξέγερση
καταστέλλεται αιματηρά ( το γνωστό
ολοκαύτωμα της Νάουσας) . Κατορθώνει να
ορθοποδήσει και πάλι και στα τέλη του 19ου αιώνα έχει ανθηρή βιομηχανία και
στον τομέα της κλωστοϋφαντουργίας θα γίνει γνωστή σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες .
Η οικονομική ακμή θα συνεχιστεί και μετά την απελευθέρωση
από την Οθωμανική κυριαρχία , επέζησε δυο Παγκοσμίων πολέμων για να παρακμάσει
στις αρχές της δεκαετίας του 90 . Η παρακμή αυτή οδήγησε σε κλείσιμο μεγάλων
βιομηχανικών μονάδων και σε δραματική αύξηση της ανεργίας .
Μια μικρή όαση από απέραντο δάσος οξιάς μας υποδέχεται .
Προετοιμασία για ορειβασία,
αφουγκραζόμαστε τους ήχους της φύσης , το πέταγμα των
πουλιών και το μουρμουρητό των πηγών . Αυτές οι εικόνες σε κάνουν να ξεχνάς την
καθημερινότητα και ενώνεις την ύπαρξη
σου με το τραγούδι της φύσης . Αρμονία ανάμεσα στο άγριο τοπίο και στη θαυμαστή
ομορφιά της φύσης .
παντού χρώματα του χειμώνα . Η μυρωδιά
του δάσους ,η πανέμορφη θέα , οι βράχοι , τα δένδρα , το φως μας
ταξιδεύουν και μας σαγηνεύουν .
Σήμερα πολλοί κάτοικοι από την Νάουσα και την γύρω
περιοχή βρίσκονται εδώ και απολαμβάνουν την ηρεμία και την ομορφιά του δάσους .
Όλοι περιπατητές αλλά και μερικοί ήρθαν με τα πανέμορφα άλογα τους .
Μετά από ανάβαση 50 λεπτών ήπιας μορφής μέσα στο δάσος η
εκκλησία της Υπαπαντής δεσπόζει
επιβλητικά πάνω από την περιοχή της Νάουσας , στην στροφή ξεπροβάλλει ήρεμη, γραφική, ήσυχη .
Κάτω χαμηλά αχνοφαίνεται η πόλη ,
με όλα τα χρώματα που δάνειζε εκείνη την ώρα ο καταγάλανος
ουρανός .
– Η απεριόριστη θέα
είναι τα πάντα – .!
Φθάσαμε στον περίγυρο της εκκλησίας η λειτουργία ακόμη καλά κρατεί ανάψαμε ένα
κερί . Έξω πρόσωπα χαμογελαστά ετοιμάζονται για την συνέχεια της ημέρας ,
ανάβοντας φωτιές για ψήσιμο . Η σκηνή
εδώ είναι άκρως βουκολική και όχι απαραίτητα για όλα τα γούστα . Οι γεύσεις
σπιτικές , η κουβέντα καθαρή ,η περιέργεια χαλαρή . Όλα καλά στον αυλόγυρο της
εκκλησίας, είναι η λύτρωση του επισκέπτη , όλα μοιάζουν με σκηνικό από ταινία
του μεσοπολέμου .
Σκηνικό πανέμορφο η εκκλησία χαμένη σε πυκνή βλάστηση. Άγριο
αυτοφυές πυξάρι, βελανιδιές, οξιές και φλαμουριές.
Υπαπαντή θα πει προϋπάντηση (από το ρήμα υπαπαντών ,υπ^ ό +απαντώ .) .
Η Υπαπαντή του Κυρίου γιορτάζεται από την
Εκκλησία στις 2 Φεβρουαρίου.
Το γεγονός το εξιστορεί ο Ευαγγελιστής Λουκάς στο Β
΄κεφάλαιο ,στ 22-35 .
Συνέβη 40 μέρες από τη γέννηση του Ιησού . Σύμφωνα με το
Μωσαϊκό νόμο , η Παρθένος Μαρία , αφού συμπλήρωσε το χρόνο καθαρισμού από τον
τοκετό , πήγε στο Ναό της Ιερουσαλήμ μαζί με τον Ιωσήφ , για να εκτελεσθεί η
τυπική αφιέρωση του βρέφους στον Θεό και για να προσφέρουν θυσία , ένα ζευγάρι
τρυγόνια ή δυο μικρά περιστέρια .
Κατά τη μετάβαση αυτή , τον Ιησού δέχθηκε στην αγκαλιά του ο
υπερήλικος Συμεών. Παίρνει στα γέρικα του χέρια τον μικρό Ιησού και τον οδηγεί
μπροστά στην πύλη του ναού. Νοιώθει να πλημμυρίζει
η ψυχή του από χαρά. Συγκινημένος αρχίζει να δοξάζει τον Θεό…!
Λίγο πιο πέρα η επιτύμβια πλάκα της Ευγενίας Ράϊου. Ασκήτεψε
στην Υπαπαντή αρκετά χρόνια από το 1921 μέχρι και το 1944. Πέθανε σε ηλικία 112
ετών.
Στις 2 Φεβρουαρίου γιορτάζεται η Παγκόσμια ημέρα Υγροτόπων,
ημέρα κατά την οποία υπεγράφη το 1971 , στην ιρανική πόλη Ραμσάρ , η Παγκόσμια
Συνθήκη για την προστασία των υγροτόπων .
Κάθε χρόνο τέτοια μέρα κρατικοί φορείς , μη κυβερνητικοί
οργανισμοί αλλά και ιδιώτες σε διάφορες χώρες ανά τον κόσμο πραγματοποιούν
δράσεις για την ευαισθητοποίηση του κόσμου σχετικά με τις οικολογικές αξίες και
τα οφέλη που εξασφαλίζουν οι υγρότοποι .
Με την μελωδία κάποιων πουλιών και και
τη γεύση του ζεστού ροφήματος να μας ταλαιπωρεί ευχάριστα τον ουρανίσκο ανεβαίνουμε το φιδίσιο
μονοπάτι με πορεία Υπαπαντή – Άγιο Πνεύμα.
Μετά από μια κοπιαστική ανάβαση μέσα από ένα παρθένο δάσος
οξιάς πήραμε το μονοπάτι της επιστροφής.
Ανάμεσα σε
βουνίσιες κερασιές , κορομηλιές
πουρνάρια και ιτιές συνεχίζουμε την κατάβαση .
Φθάσαμε στα αυτοκίνητα ο δασικός χωμάτινος δρόμος
εξακολουθεί να έχει κίνηση ,επισκέπτες όλων των ηλικιών ,άνδρες ,γυναίκες ,παιδιά ,
ηλικιωμένοι .
Τα σκόρπια σπίτια ορισμένα πανάκριβα πολυτελή που πήραν τη
θέση των για πάντα χαμένων αιωνόβιων δένδρων
είναι χαρά οφθαλμών , ζωηρόχρωμες ανάγλυφες πινελιές πάνω στο λιτό ορεινό τοπίο . Πώς να
αποτρέψεις την παραπέρα επέκταση της καταστροφής στην αδηφάγα πλεονεξία ορισμένων νεόπλουτων ;
Χαμογέλα και ζήσε γιατί φεύγει κυλάει και χάνεται βιαστικά ο
χρόνος του χρόνου πάλι εδώ θα είμαστε .
Κάθε φορά και ένα ταξίδι κοντά στη φύση είναι μια γλυκιά
συγκίνηση , μια απόδραση από την καθημερινότητα και την ρουτίνα , πάλι θα
χαθούμε στους ρυθμούς της πόλης .
Για τους Ορειβάτες
Βέροιας
Τσιαμούρας Νικόλαος
