Γράφει ο Αλέξανδρος Μ. Τρομπούκης
Φίλε Θόδωρε,
Με βαθιά θλίψη πληροφορηθήκαμε το θάνατό σου.
Στο πρόλογο των ‘’ποιητικών σου Σχηματισμών’’ με τίτλο ‘’Βαβέλ’’ , που μου χάρισες όταν είχα την τιμή να σε γνωρίσω έγραφες: ‘’Δεν γεννήθηκες για να κοντύνεις την αιωνιότητα στα μέτρα σου’’..
Εσύ φίλε με την πολύπλευρη σου δράση στα επιστημονικά , πολιτιστικά, πολιτικά, δημοτικά, αθλητικά και κοινωνικά δρώμενα της πόλης της Βέροιας, απέδειξες ότι η αιωνιότητα έχει χώρο για τους ανθρώπους των αγαθών έργων.
Άργησα να σε γνωρίσω ( μόλις πριν 2 δεκαετίες) αλλά στα χρόνια της φιλίας μας κατάλαβα το μέγεθος του ευπατρίδη ανδρός που ζούσε για να προσφέρει σε όλους τους τομείς και δράσεις που ασχολήθηκε.
Ήσουν το παράδειγμα του ακάματου εργάτη που με ανιδιοτέλεια εργαζόταν και πετύχαινε πάντοτε στα έργα ευποιίας που αναλάμβανε να φέρει σε πέρας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η πρωτοβουλία σου στην ‘’Κίνηση Ενεργών Πολιτών’’ για την αποκατάσταση της Παλιάς Μητρόπολης, όπου σε είχαμε μπροστάρη και παράδειγμα άοκνης εργασίας εμείς, τα υπόλοιπα μέλη της Κίνησης.
Στους χώρους που δούλεψες απαιτούσες το τέλειο. Ήσουν πρώτα όμως ο ίδιος εργάτης . Πάντα με το χαμόγελο την καλή κουβέντα και διάθεση. Ήσουν ο αγαπημένος άνθρωπος της γειτονιάς μας, της πόλης μας.
Φίλε μου Θόδωρε, αισθάνομαι ευλογημένος που σε γνώρισα
Αιωνία σου η μνήμη.
