Του ιερέως
Παναγιώτου Σ. Χαλκιά
Τα πολλά λόγια, φίλοι αναγνώστες, είναι φτώχεια, λέει ο λαός. Τα φαρδιά λόγια είναι περιττά, αποδεικνύει η καθημερινότητα. Για όποιον αμφιβάλλει, του θυμίζουμε την πληθώρα των μονοσύλλαβων λέξεων που χρησιμοποιούμε. Και εκφέρονται και κυκλοφορούν γεμάτες κομψότητα και περιεχόμενο. Αποδεικνύουν μάλιστα τη θαυμάσια και απόλυτη συνεννόησή μας. Θέλετε αποδείξεις; Ιδού:
Κάτι ολοφάνερο κάνει… κρα. Η κλωστή μπορεί να είναι …τρα. Οι πρόγονοί μας πολεμούσαν με …γκρα. Το φαγητό μας έγινε …μαμ. Η γυναίκα περιφέρεται ως… φαμ. Η Πάμελα το λιγόστεψε σε …Παμ, ενώ το πολύ ωραίο κάνει …μπαμ, μας φέρνει στο νου μια παλαιότερη μελωδική επιτυχία: «Απόψε κάνεις μπαμ, σε βλέπουν και φρενάρουνε και σταματούν τα τραμ».
Κάτι απροσδιόριστο χαρακτηρίζεται …φλου. Το εντυπωσιακό αποδεικνύεται …κλου. Γνωστό σε όλους το κλου της βραδιάς ή της παράστασης ή της έρευνας.
Ο άρπαγας κάνει …χραπ! Όποιος σε χαστουκίζει σου κάνει …φαπ. Ο πιστός οπαδός λέγεται …φαν, το ελάχιστο θεωρείται… καν και ο αρχαίος πολεμιστής …ή ταν ή επί τας.
Για κάτι ανεπιθύμητο ισχύει το …ξου. Σε χρήση βρίσκεται και το …ουστ. Γνωστό το «ουστ από δω». Το ακούς όταν ζητάς δουλειά.
Σε περίπτωση αντιπάθειας ή αγανάκτησης λέμε …φτου. Όμως, άλλο είναι το «φτου μη σε ματιάσω» και άλλο το «φτου, να σε πάρει και να σε σηκώσει».
Το κακόγουστο είναι …κιτς. Το επίπεδο …φλατ. Το ταχυδρομείο το μετονομάσαμε σε …ποστ. Το καψαλισμένο ψωμί το τρώμε για …τοστ. Τρώμε ασφαλώς και …τσιπς.
Ο λαμπερός αποκαλείται και θαυμάζεται ως …σταρ.
Αλλά και ο σίτος στα ρουμελιώτικα είναι …σταρ! Σιτάρι, στάρι, σταρ! Ο ήρεμος χαρακτηρίζεται …κουλ, ενώ ο γεμάτος είναι …φουλ.
Ο χειμερινός αναχωρητής απολαμβάνει το …σκι. Όποιος απαλλάσσεται από κάτι λέει …ουφ. Αυτός που αρνείται ή διαφωνεί προβάλλει ένα …μπα.
Ο πραγματοποιών επίθεση κάνει …ντου. Μας το θυμίζει το τραγούδι: «Θα κάνω ντου, βρε πονηρή, στα στέκια που συχνάζεις».
Όποιος διώχνει τη γάτα λέει …ψιτ. Αλλά και όποιος καλεί κάποιον. Γνωστή η πρόσκληση: «ψιτ, να σου πω».
Μόνιμος προσδιορισμός το …ρε. Κατάλαβες, ρε;
Εμείς οι Νεοέλληνες δεν ερωτοτροπούμε. Δεν κάνουμε ερωτική προσέγγιση. Κάνουμε …φλερτ.. Συμπεριφερόμαστε δίχως …τακτ. Συχνάζουμε στα …μπαρ. Θρηνολογούμε …αχ και βαχ κα ψωνίζουμε πράγματα …λουξ. Δεν μας αρκεί η πυγμαχία και παίζουμε …μποξ. Καταφεύγουμε και στο …κατς, ενώ παρακολουθούμε και …ματς.
Όταν μας επιβάλλουν «τσιμουδιά», δεν βγάζουμε …γρι. Όταν μας λένε σουτ, δεν κάνουμε …κιχ. Όμως, άλλο να σου λένε σουτ και άλλο να χτυπάς σουτ. Το πρώτο είναι για να μη βγάζεις άχνα και το δεύτερο για να βάλεις γκολ. Ανεξάρτητα τι θα σφυρίξει ο διαιτητής…
Εμείς οι Νεοέλληνες στους ανεπιθύμητους λέμε …ουστ. «Βρε, ουστ από δω». Στους φλύαρους και ενοχλητικούς λέμε …στοπ. Και αν δεν συμμορφώνονται τους κάνουμε …ντα.
Χορεόυμε …ροκ, φοράμε …ντοκ, υπηρετούσε στα …ΛΟΚ. Όταν εκπλαγούμε, παθαίνουμε …σοκ.
Τρώμε σε …μπολ, υποδεχόμαστε στο …χολ, μένουμε σε …τολ, τραγουδάμε από …σολ και πλένουμε με …ρολ. Κι άμα δεν έχουμε, βάζουμε …σκιπ. Πολλές φορές διαφωνούμε …ντιπ για ντιπ. Κι αν δεν μας βολεύει, το κάνουμε και …μπιπ.
Εμείς οι Νεοέλληνες φοράμε …κλακ, παίζουμε …μπακ, τρώμε …σνακ, βάζουμε …λακ, παθαίνουμε …τρακ και προλαβαίνουμε στο …τσακ.
Ο καλοντυμένος είναι …σικ. Όποιος έχει αυτόματες αντιδράσεις έχει …τικ. Εκτός αν πρόκειται για ρολόϊ. Τότε έχει …τικ τακ. Αλήθεια, γιατί λέμε τικ τακ και όχι τακ τικ;
Ο ταχυδακτυλουργός εντυπωσιάζει με …τρικ. Ο συγγραφέας γράφει με …μπικ. Κάτι που μας δίνει σήμα κάνει …κλικ. Ή βγάζει …φλας.
Α, δε σας είπα. Το επίπεδο το λέμε …φλατ, το όχι …νιξ, τριβόμαστε με …βιξ, ενώ το σταθερό το προτιμούμε …φιξ.
Ζητάμε συγνώμη λέγοντας …πλιζ, πάμε στην …πλαζ, χορεύουμε …μπλουζ, αλλά και …τζαζ.
Μετράμε …σετ, παθαίνουμε …στρες, γινόμαστε …σνομπ, πληρώνουμε …κας και σε περίπτωση φτώχειας δεν διαθέτουμε …σεντ. Όταν πονάμε, λέμε …αχ, και όταν θρηνούμε, κάνουμε …βαχ. Οι κυβερνώντες δεν λογαριάζουν το …κραλ. Και γιατί να το λογαριάσουν; Μήπως αυτοί θα πληρώσουν;
Και από μονοσύλλαβα, όσα τραβάει ακόμη η ψυχή σου. «Σουτάρει ο …φορ, ανοίγει το …σκορ, τραβάμε το …στορ και φοράμε το …μπορ». Μάλιστα μπορ και όχι γείσο. Το γείσο, βλέπετε, είναι λέξη ελληνική…
