Αν μη τι άλλο οφείλω να παραδεχτώ ότι ακόμη και στα οικονομικά σκάνδαλα έχουμε αχαλίνωτη φαντασία, αφού με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ μόνο στην Σελήνη δεν επιδότησαν βοσκοτόπια! Φυσικά για άλλη μια φορά κατάφεραν πάλι να μας θυμίσουν γιατί η λέξη «διαφάνεια» παραμένει μια κενή έννοια, καλή μόνο για προεκλογικές ομιλίες και δελτία τύπου, ενώ το συγκεκριμένο σκάνδαλο φαίνεται να κατατάσσεται σε ένα από τα best of της ελληνικής διαπλοκής.
Δάση, βράχια, χαράδρες και δανεικά λιβάδια από τη Βόρεια Μακεδονία έπεσαν θύματα μιας πρωτοποριακής αγροτικής πολιτικής: «Δήλωσέ το, κι αν περάσει… πάρε τα λεφτά». Η Ε.Ε. ψάχνει εκατομμύρια ευρώ, αλλά στην Ελλάδα το όλο πρόβλημα δεν είναι σκάνδαλο. 170 εκατομμύρια ευρώ σε δήθεν βοσκοτόπια δεν είναι σκάνδαλο, είναι αναπτυξιακή στρατηγική. Κι άμα λάχει, το βαφτίζουμε και «πράσινη μετάβαση» αφού έχει μέσα και… δέντρα. Είναι ο κανόνας σε μια χώρα όπου επιδοτήσεις μοιράζονται σε ανύπαρκτα βοσκοτόπια, συγγενείς και φίλους, σε «αγρότες» που δεν έχουν δει χωράφι ούτε σε φωτογραφία. Και την ίδια στιγμή, οι πραγματικοί παραγωγοί, που όντως σπέρνουν, θερίζουν και παλεύουν, βλέπουν τις επιδοτήσεις να καθυστερούν γιατί κάποιοι έτρωγαν με χρυσές κουτάλες… κι ύστερα έκλειναν το μάτι στον κουμπάρο. Κι όταν έσκασε το σκάνδαλο; Μα φυσικά: αλλαγή προέδρου. Στην Ελλάδα, όταν καίγεται το σπίτι, αλλάζουμε κουρτίνες!
Όσο για τις συνέπειες; Μέχρι στιγμής μόνο οι κατσίκες πλήρωσαν το τίμημα, γιατί σταμάτησαν να τις δηλώνουν. Οι υπόλοιποι συνεχίζουν κανονικά. Γιατί στην Ελλάδα, η μόνη σταθερή αξία είναι ότι τα σκάνδαλα περνάνε… κι οι υπεύθυνοι περνάνε καλά. Όταν οι πολίτες σταματούν να εμπιστεύονται τους θεσμούς, δεν φταίει η «κακή συγκυρία». Φταίνε όσοι επί δεκαετίες μετέτρεψαν τους κρατικούς μηχανισμούς σε προσωπικά τους τσιφλίκια. Αν αυτό το σκάνδαλο δεν οδηγήσει σε παραιτήσεις, έρευνες και παραδειγματικές ποινές, τότε θα σβήσει οριστικά η έννοια αξιοπιστία από το λεξιλόγιο της χώρας. Δυστυχώς φοβάμαι πως κανείς δε θα τιμωρηθεί. Εδώ μιλάμε για Ελλάδα, χώρα όπου αν πιάσεις τον άλλον με το χέρι μέσα στο βάζο με το μέλι, θα σου εξηγήσει με σοβαρότητα ότι το έκανε για να ελέγξει τη θερμοκρασία. Περιμένουμε τώρα μια ωραία ΕΔΕ (Ενοχλητικά Διακοσμητική Έρευνα), ένα πόρισμα που θα λέει ότι «έγιναν αστοχίες στη διαδικασία», και φυσικά την επιβεβαίωση ότι «ουδείς ζημιώθηκε», πέρα απ’ την κοινή λογική.
Η τιμωρία εδώ είναι πάντα συμβολική: κανένας υπεύθυνος δεν χάνει τη δουλειά του, κανείς δε δίνει εξηγήσεις σε εισαγγελέα, κι εμείς οι υπόλοιποι χάνουμε λίγο ακόμα απ’ τη λίγη εμπιστοσύνη που μας είχε απομείνει. Η μόνη σταθερά σε αυτό το σύστημα είναι ότι οι μεγάλοι βρίσκουν πάντα τρόπο να την βγάζουν καθαρή, και αν τυχόν σφίξουν τα πράγματα, όλο και κάποιος «υπάλληλος» θα βρεθεί να πληρώσει το μάρμαρο.
Εν κατακλείδι: «Αν θες να πλουτίσεις στην Ελλάδα, μην ανοίξεις επιχείρηση. Άνοιξε ένα χάρτη και δήλωσε το μισό νομό βοσκότοπο. Πιο σίγουρο, πιο ανώδυνο, και με κρατική βούλα. Γιατί στην Ελλάδα η διαφθορά δεν έχει ούτε όρια, ούτε GPS. Μόνο IBAN!»
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
Όσο για τις συνέπειες; Μέχρι στιγμής μόνο οι κατσίκες πλήρωσαν το τίμημα, γιατί σταμάτησαν να τις δηλώνουν. Οι υπόλοιποι συνεχίζουν κανονικά. Γιατί στην Ελλάδα, η μόνη σταθερή αξία είναι ότι τα σκάνδαλα περνάνε… κι οι υπεύθυνοι περνάνε καλά. Όταν οι πολίτες σταματούν να εμπιστεύονται τους θεσμούς, δεν φταίει η «κακή συγκυρία». Φταίνε όσοι επί δεκαετίες μετέτρεψαν τους κρατικούς μηχανισμούς σε προσωπικά τους τσιφλίκια. Αν αυτό το σκάνδαλο δεν οδηγήσει σε παραιτήσεις, έρευνες και παραδειγματικές ποινές, τότε θα σβήσει οριστικά η έννοια αξιοπιστία από το λεξιλόγιο της χώρας. Δυστυχώς φοβάμαι πως κανείς δε θα τιμωρηθεί. Εδώ μιλάμε για Ελλάδα, χώρα όπου αν πιάσεις τον άλλον με το χέρι μέσα στο βάζο με το μέλι, θα σου εξηγήσει με σοβαρότητα ότι το έκανε για να ελέγξει τη θερμοκρασία. Περιμένουμε τώρα μια ωραία ΕΔΕ (Ενοχλητικά Διακοσμητική Έρευνα), ένα πόρισμα που θα λέει ότι «έγιναν αστοχίες στη διαδικασία», και φυσικά την επιβεβαίωση ότι «ουδείς ζημιώθηκε», πέρα απ’ την κοινή λογική.
Η τιμωρία εδώ είναι πάντα συμβολική: κανένας υπεύθυνος δεν χάνει τη δουλειά του, κανείς δε δίνει εξηγήσεις σε εισαγγελέα, κι εμείς οι υπόλοιποι χάνουμε λίγο ακόμα απ’ τη λίγη εμπιστοσύνη που μας είχε απομείνει. Η μόνη σταθερά σε αυτό το σύστημα είναι ότι οι μεγάλοι βρίσκουν πάντα τρόπο να την βγάζουν καθαρή, και αν τυχόν σφίξουν τα πράγματα, όλο και κάποιος «υπάλληλος» θα βρεθεί να πληρώσει το μάρμαρο.
Εν κατακλείδι: «Αν θες να πλουτίσεις στην Ελλάδα, μην ανοίξεις επιχείρηση. Άνοιξε ένα χάρτη και δήλωσε το μισό νομό βοσκότοπο. Πιο σίγουρο, πιο ανώδυνο, και με κρατική βούλα. Γιατί στην Ελλάδα η διαφθορά δεν έχει ούτε όρια, ούτε GPS. Μόνο IBAN!»
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
