Γράφει ο
Παναγιώτης
Παπαδόπουλος
Φιλόλογος
Πολύ λίγοι είναι εκείνοι, που γνωρίζουν σήμερα τη σημασία που έχουν τα βεγγαλικά και οι κροτίδες που βλέπουμε τη νύχτα της Ανάστασης στην εκκλησία και φωτίζουν τη νύχτα τον ουρανό μετά την αναφώνηση από τον ιερέα το «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ» Σήμερα είναι μια εκκωφαντική και για πολλούς ακατανόητη πράξη των θερμόαιμων νέων της εποχής μας που θέλουν με τον τρόπο τους να δείξουν τη χαρά τους. Το έθιμο αυτό συνδέεται με την κλεφτουριά την περίοδο της τουρκικής σκλαβιάς. Όταν οι κλέφτες από μέρες είχαν εξασφαλίσει τα απαραίτητα πασχαλινά εδέσματα και έφευγαν στα λημέρια τους στα βουνά, περίμεναν την ώρα της Ανάστασης. Τα βεγγαλικά για αυτούς ήταν η ειδοποίηση να τσουγκρίσουν τα κόκκινα αυγά και να αρχίσουν το πασχαλινό γλέντι. Τα βουνά απαντούσαν με τις κλαγγές των καρυοφύλλων και ο αντίλαλος περνούσε μέσα από τις ρεματιές να μεταφέρει το χαρμόσυνο μήνυμα της Ανάστασης στα σκλαβωμένα Ελληνόπουλα. Αλήθεια σήμερα ποιον ειδοποιούν? Ωστόσο τα πυροτεχνήματα αποτελούν μέρος της παράδοσης και της εκδήλωσης από τη νικητήρια ιαχή των Χριστιανών κατά του αντίχριστου.
Όλοι οι Έλληνες γνωρίζουν από τα παιδικά τους χρόνια στα σχολεία για τους θρυλικούς ήρωες της σκλαβιάς ,τους Κλέφτες και τους Αρματολούς για το ρόλο τους στον πόλεμο του 1821,Η ιστορία και η λαϊκή δημοτική μούσα εξύμνησαν τη ζωή και τα κατορθώματά τους. Ήταν τα ένοπλα σώματα που αποτέλεσαν τον πυρήνα της δημιουργίας των ενόπλων δυνάμεων των επαναστατών που αντιπαρατάχθηκαν στους Τούρκους. Ο θεσμός αυτός της Κλεφτουριάς γεννήθηκε και ανατράφηκε κατά την περίοδο της τουρκικής σκλαβιάς από τα πρώτα χρόνια και ωρίμασε κατά την περίοδο της Επανάστασης του 1821. Μαζί με τους Αρματολούς αποτελέσαν τα ένοπλα αυτά σώματα αγωνίστηκαν για την ελευθερία. Διέφεραν στον προσανατολισμό τους.
Οι Κλέφτες προσπαθούσαν ν α περιορίσουν τις αυθαιρεσίες των Τούρκων με επιδρομές από τα ενώ οι Αρματολοί ήταν τα ένοπλα σώματα ασφαλείας των Τούρκων. Έμενα στις πόλεις και «προστάτευαν» τους Έλληνες από τους .
Στον Ελλαδικό χώρο ξεκίνησαν, ως φυγάδες στα ορεινά βουνά μετά την τουρκική κατοχή. Ήθελαν να αποφύγουν τη βαριά φορολογία, την προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας του κατακτητή. Με την πάροδο του χρόνου εξελίχθηκαν στους υπερασπιστές των Ελλήνων. και έγιναν γρήγορα σύμβολο της αντίστασης των υπόδουλων ενάντια στους κατακτητές .Ήταν οι γενναίοι και τολμηροί Έλληνες που δεν μπορούσαν να ανεχτούν τα κακουργήματα των Τούρκων. Ήταν εκείνοι που ήθελαν να αναπνεύσουν ελεύθερο αέρα χωρίς την παρουσία του δυνάστη. Για τον ίδιο λόγο είχαν φύγει στις ορεινές περιοχές και πολλοί Έλληνες κάτοικοι των αστικών κέντρων με τις οικογένειές τους και έτσι σχημάτισαν ελληνικούς οικισμούς στην ύπαιθρο. «Οι ορεινοί όγκοι της Πίνδου με όλες τις παραφυάδες της στη Δ. Ελλάδα καθώς επίσης το Βέρμιο, τα Πιέρια, ο Χολομώντας, ο Όλυμπος, τα Χάσια το Πήλιο, η Όθρυς τα βουνά της Αχαΐας και προπάντων η Μάνη έγιναν οι προστάτες των πλουσιόχωρων πληθυσμών» 1
Η διαβίωση των Κλεφτών ήταν πολύ σκληρή, διότι έπρεπε να μετακινούνται συνεχώς και να αναζητούν τροφές, Μισούσαν τους Τούρκους και γενικά την εξουσία. Οι Κλέφτες λατρεύτηκαν από το λαό και έδωσαν το όνομά τους στα φημισμένα κλέφτικα δημοτικά τραγούδια. 1
«Το “κλέφτης” ήτον καύχημα..Έλεγε “είμαι κλέφτης” και η ευχή των πατέρων ενός παιδιού ήτον να γίνη κλέφτης (Ο Κολοκοτρώνης στα Απομνημονεύματά του ). Οι γέροι ήθελαν να προετοιμάσουν αυτούς που θα πάνε στο Βουνό. «Παιδιά σα θέτε λεβεντιά/και κλέφτες να γενήτε,/εμένα να ρωτήσετε να σας ομολογήσω της κλεφτουριάς τα βάσανα και των κλεφτών τα ντέρτια. Μαύρη ζωή που κάνουμε εμείς οι μαύροι κλέφτες.» «Είναι ατόφιος ο Έλληνας, ο κλέφτης με τη ξεχωριστή και την ιδιόμορφη λεβεντιά του. Μια γονιμότητα και μια δύναμη ,είναι φωλιασμένη στην ψυχή τους. Πίσω από τις λερές τους φέρμελες και τις φουστανέλες κρύβεται το ξέχειλο κύπελλο με τον άφθονο χυμό της παλικαριάς τους ».
Οι ΑΡΜΑΤΟΛΟΙ ήταν οπλισμένοι από τους Τούρκους οι οποίοι στην προσπάθειά τους να αντιμετωπίσουν τους κλέφτες, χρησιμοποιούσαν ένοπλους Έλληνες. Ήταν πρώην κλέφτες, μέχρι που καθιερώθηκαν με το όνομα των Αρματολών. Αν και διορίζονταν από τους Τούρκους, συχνά βοηθούσαν τους κλέφτες, με αποτέλεσμα πολλοί Αρματολοί να εγκαταλείπουν τις θέσεις τους και να εντάσσονται στις ομάδες των Κλεφτών. Αρματολοί ήταν και ο Γεώργιος Ανδρίτζος, ο Νικοτσάρας στον Όλυμπο, οι Σουλιώτες Γεώργιος Μπότσαρης και Λάμπρος Τζαβέλλας κ.α..
Εφέτος που γιορτάζουμε με αφορμή την επέτειο των 200 χρόνων από την Εξέγερση των Ελλήνων του 1821,δεν πρέπει να λείπουν από τις εκδηλώσεις. Είναι το κόσμημα της ελληνικής φυλής και της αντρειοσύνης.
Βιβλιογραφία.
1.Απόστολος Βακαλόπουλος « Νέα Ελληνική ιστορία 1204-1985» εκδ.Βάνιας 1997 2.Post by: Βάσω Φατούρου Κείμενο 26/03/2017
