Γράφει ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος
Θεολόγος – Φιλόλογος
Β’) Ο Παρθενώνας είναι ο Ναός της θεάς Αθηνάς που κυριαρχεί στο κτιριακό συγκρότημα της Ακρόπολης. Το ίνδαλμα των αρχαίων Ελλήνων και το καύχημα σύμπαντος του Γένους των Ελλήνων. Το αιώνιο σύμβολο του φωτός, του πολιτισμού και της ιστορίας του ελληνικού έθνους. Είναι το επίκεντρο της πόλης της Αθήνας και του παγκόσμιου ενδιαφέροντος.. Τέχνη, πολιτισμός, δόξα και μεγαλείο του αρχαίου κόσμου στολίζουν ακόμα και σήμερα, τα γκρεμισμένα απομεινάρια Μένει έκθαμβος παρατηρώντας αυτήν την απαράμιλλη τεχνική. Αισθάνεται δέος όταν τον αντικρίζει ο επισκέπτης. Έρχεται από τα πέρατα της γης για να γνωρίσει την ακμή του πολιτισμού της κλασσικής αρχαιότητας. Ένα μνημείο που άντεξε τους ανθρώπινους βανδαλισμούς και τα ακραία φυσικά φαινόμενα δύο χιλιετηρίδων και πλέον. Είναι ένα κόσμημα για την Αθήνα και όλη την Ελλάδα. Είναι μεγάλη η κληρονομιά των Ελλήνων.
Οι Αθηναίοι μετά τον θρίαμβο της νίκης των Περσών στον Μαραθώνα απέκτησαν την αίσθηση του ηγεμόνα του Ελληνισμού. Τη νίκη τους αυτή την απέδωσαν στην προστάτιδα της πόλης στην Αθηνά. Ο ναός του Παρθενώνα κατασκευάστηκε προς τιμήν της θεάς Αθηνάς, για τη νίκη των Ελλήνων εναντίον των Περσών το τ0 490 π. χ. στο Μαραθώνα.. Χρειάστηκε πολύς κόπος, ικανότητες υψηλής τεχνικής, τεράστια οικονομική δαπάνη και αφοσίωση στην προστάτιδα της πόλης, Αθηνά.
Είναι πολύ δύσκολο στον σημερινό μελετητή να αντιληφθεί τον αποφασιστικό ρόλο που έπαιζε η θρησκεία στην καθημερινή ζωή στην αρχαία Ελλάδα. Τα πάντα στην προϊστορία και στους κλασσικούς χρόνους η Μυθολογία ήταν ένα μυστήριο στη συνείδηση των Αθηναίων. Όλες οι πόλεις της εποχής εκείνης ήταν γεμάτες από θέατρα, ναούς και αγάλματα των Θεών κατασκευασμένα με περίσσια τέχνη Με αυτά οι Αθηναίοι ήθελαν να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους προς τους Θεούς αλλά και για την πολιτική και πνευματική ηγεμονία τους.
«Η εποχή της κατασκευής του συνταυτίζεται με τα φιλόδοξα επεκτατικά σχέδια της Αθήνας και της πολιτικής κύρους που ακολούθησε έναντι των συμμάχων της κατά την περίοδο. Υπήρξε το αποτέλεσμα της συνεργασίας σημαντικών αρχιτέκτων και γλυπτών στα μέσα του 5ου π. Χ. αιώνα. ης Αθηναϊκή Οι αρχιτέκτονες του Παρθενώνα ήταν ο Ικτίνος και ο Καλλικράτης. »1
Ο Ναός αργότερα μετατράπηκε σε χριστιανική εκκλησία. Η χριστιανική παράδοση αναφέρει ότι η εικόνα της Παναγίας που αγιογραφήθηκε στη Θήβα από τον χρωστήρας του ευαγγελιστή-ζωγράφου, Λουκά λίγο πριν το 70 φιλοξενήθηκε στον Παρθενώνα. Έτσι η Παναγία μετονομάστηκε Αθηνιώτισσα και κατόπιν Σουμελιώτισσα. Αργότερα ο Ναός μετατράπηκε σε ισλαμικό τέμενος
Η Αθηνά ήταν μια από τις σημαντικότερες θεότητες της ελληνικής Μυθολογίας. Μητέρα της ήταν ηΜήτιδα πρώτη γυναίκα του Δία. Ο τρόπος της γέννησης της Θεάς ήταν περιπετειώδης. Βγήκε από το κεφάλι του Δία με περικεφαλαία στο κεφάλι της. Η θεά Μήτις έγινε η πρώτη σύζυγος του Δία και μαζί απέκτησαν την Αθηνά. Η θεά Μήτις, ήταν άγνωστη, ωστόσο ήταν η θεά της σοφίας και της φρόνησης. Υπήρξε σημαντικό πρόσωπο στο γένος των θεών, στην αρχαία μυθολογία και στον αρχαιοελληνικό τρόπο σκέψης. Η Θεά Αθηνά ήταν προσφιλής Θεούς του Ολύμπου και στους Αθηναίους για τις δωρεές που παρείχε αλλά και για την προστασία τους.
Η Αθηνά πρόσφερε το δέντρο της ελιάς και ο Ποσειδώνας έκανε να αναβλύσει θαλασσινό νερό από τον βράχο. Άνθρωποι και θεοί αποφάσισαν πως η Αθηνά είχε κάνει το καλύτερο δώρο και έτσι έγινε αυτή η προστάτιδα θεά της πόλης.
Οι ιδιότητες της Θεάς Αθηνάς μπορούν να χωριστούν σε δύο μεγάλες κατηγορίες: α) σε εκείνες που την παρουσιάζουν ως Θεά του πολέμου και β) σε εκείνες που την παρουσιαζουν σαν θεά των ειρηνικών τεχνών και γενικά του πολιτισμού.
Οι Έλληνες όλων των πόλεων διοργάνωναν πολλές γιορτές αφιερωμένες στους Θεούς. Βασικό κίνητρο ήταν το θρησκευτικό συναίσθημα που ήθελαν να καταπραΰνουν την οργή τους. Βασικός λόγος ήταν ότι μέσω αυτών επιδίωκαν την κοινή καταγωγή ,τη γλώσσα και τη θρησκεία. Για την Αθηνά υπήρχε η γιορτή των Παναθηναίων. Σύσσωμος ο λαός της πόλης με τους άρχοντες να ηγούνται κατευθύνονταν από την πόλη στην Ακρόπολη. Μετέφεραν το Πέπλο το οποίο κρατούσαν τέσσερις ανύπαντρες γυναίκες (παρθένες) για το Άγαλμα της Θεάς που υπήρχε στο κέντρο του ναού. Να θυμίσουμε ότι οι ναοί των Ελλήνων στο εσωτερικό υπήρχε στο μέσο του Σηκού (δάπεδο) μόνο το άγαλμα του Θεού. Όλος ο διάκοσμος ήταν στην εξωτερική πλευρά. Οι Αθηναίοι λάτρευαν την ομορφιά και το εξωτερικό κάλλος. Σε αντίθεση με τον χριστιανισμό ο στολισμός γίνεται στο εσωτερικό γιατί εξυμνεί το κάλλος της ψυχής, το εσωτερικό του ανθρώπου. Οι ναοί των Αθηναίων ήταν περίπτεροι και στολισμένοι με κιονοστοιχίες και ανάγλυφα που παρίσταναν σκηνές από τη Μυθολογία. Στο Ανατολικό Αέτωμα παρουσιάζεται ο μυθικός τρόπος της γέννησης της Αθηνάς ενώ στο Δυτικό Αέτωμα βρισκόταν η διαμάχη Αθηνάς και Ποσειδώνα, Έκπληξη αισθάνεται ο επισκέπτης για τα ανάγλυφα της Ζωφόρου που παρίσταναν σκηνές από τη ζωή της Αθηνάς. Η ζωντάνια των αγαλμάτων οι αναλογίες των προσώπων και η αρμονία που εξέπεμπαν προκαλούσαν τον θαυμασμό για την έμπνευση και την επιτυχία. Δυστυχώς ο εγκληματίας Λόρδος Έγλιν μετέφερε τον εθνικό μας πλούτο στη χώρα του και τώρα βρίσκονται παραπονιούνται για την ξενιτιά των 200 ετών . Σε διπλανή αίθουσα βρίσκεται μόνη η Καρυάτιδα μας.
Οι Έλληνες δεν ξεχνούν την ξενιτεμένη κλασική κληρονομιά που βρίσκεται σε όλα τα κράτη του κόσμου. Μένουμε με την ελπίδα ότι και εκεί που βρίσκονται θυμίζουν τους λαούς ότι πολιτισμός δεν είναι τα κανόνια και τα F16, αλλά είναι ο άνθρωπος της Αναγέννησης και του Διαφωτισμού της Ευρώπης
Πηγές 1.Ο Παρθενώνας. Διαδίκτυο: Βικιπαίδεια 2J. PVERNAN-M.DITIENE :Μήτις, η πολύτροπη νόηση στην Ελλάδα. Εισαγωγή, εκδ. ΔΑΙΔΑΛΟΣ 3. Αικ. Τσοτάκου- Καρβέλη. Εικονογραφημένο Λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας. Σελ. 18 εκδ.ΓΝΩΣΗ. 4 Εγκ.Παπυρος Λαρούς, Μπριτάνικα τ. 3.σελ.319
(Συνεχίζεται με τον Δία)
