του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα
Διπλ.
Ηλεκτρολόγου Μηχανικού
Μετά
από 15 χρόνια συνδικαλιστικής περιήγησης, 24 χρόνια γάμου και 27 χρόνια ως
ελεύθερος επαγγελματίας κατέληξα: να ντύνομαι στη “μπουτίκ μπαμπάς &
μαμά”, να τρώω από το “μάρκετ πεθερός & πεθερά” και να σας
“πολεμώ” με το πληκτρολόγιο μου”.
Φίλοι μου, καλή σας ημέρα,
ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ
είναι γνωστό ότι οι πενηντάρηδες και βάλε,
έχουν μεγαλώσει με τον Νίκο Γκάλη και τα άλλα παιδιά, κατά συνέπεια όλοι
πιστεύουμε ότι έχουμε κάτι από Νίκο και Παναγιώτη Γιαννάκη, τρομάρα μας!
Μπαμπά θα έρθεις μαζί μας να παίξουμε
μπάσκετ, είπε η μεγάλη κόρη.
Σιγά μην μπορεί να κουνηθεί έτσι όπως
είναι, είπε η μικρή.
Μπαμπάκο, καλύτερα να σου φέρω σάμαλι να
φας, είπε ο μικρός Μητσάρας.
Πατέρα μη μασάς, δώστα όλα είπε, ο μεγάλος
γιός!
Ρε ξέρετε, σε ποιον μιλάτε, τους είπα.
Τύφλα, να έχει το αμερικάνικο μπάσκετ!
Μπαμπά θα σου συμβούλευα να το
ξανασκεφτείς, είπε η μικρούλα.
Έτσι όπως σε βλέπω, μάλλον για μπάλα του
μπάσκετ, κάνεις!
Τέτοια προσβολή, εάν ζούσαμε σε άλλες
εποχές θα έπρεπε να ξιφομαχήσουμε της είπα, αλλά τώρα στη χαρίζω!
Με τα τούτα και τα άλλα, βρέθηκα στο
γήπεδο του μπάσκετ, όχι σα μπάλα, αλλά σαν παιχτούρα στρουμπουλή!
Πιάνω τη μπάλα, κλείνω τα μάτια, κάνω πως
σηκώνομαι και να … το τρίποντο!
Εκστασιασμένοι όλοι, εγώ ήδη ταξίδευα για
Αμερική, και ξαφνικά μπερδεύω το μπάσκετ με το ποδόσφαιρο και στην προσπάθεια
να κοντρολάρω, την πορτοκαλί μπάλα με τα πόδια, βρίσκομαι χάμω και αρχίζω να
κατρακυλώ, όντως σαν μπάλα από άχυρο.
Και αχ και βάχ και πονάω και μπουμ, ο
αστράγαλος!
Εγώ στα έλεγα είπε η μικρή, πονάω φώναζα,
άσε το έχω είπε ο μεγάλος και αναλάβανε τα αγόρια της οικογένειας, να με
μεταφέρουνε στο πλησιέστερο ίδρυμα υγείας!
Καθώς πλησιάζαμε, κάντε στην άκρη να
περάσουμε, χαλιά κόκκινα (τους παρατήρησα να γίνουνε μπλέ, όπως λέμε πίτσες
μπλέ με μπέικον, καμία σχέση), παντού λουλούδια, χαμογελαστά πρόσωπα, παρακαλώ
κύριέ μου, μην αγχώνεστε θα σας κάνουμε καλά, … ρε πατέρα τι συμβαίνει εδώ, δεν
ξέρω αγόρι μου τα έχω χαμένα, δεν σε πιστεύουμε, τελικά είσαι μεγάλος
μπερμπάντης,
να και η άλλη αδελφή, όχι ψυχή, αλλά
νοσηλεύτρια, θα το κάνουμε μάκια να περάσει το ποδαράκι, δεν είναι πατσάς κυρία
μου της είπα, θα πρέπει να κάνουμε κανά μερεμετάκι μου είπανε, αφού πρώτα σας
ψαχουλέψουμε λιγάκι, ο ρε μάνα μου τι γίνεται εδώ πέρα,
τι αναισθησία θα θέλατε, … ξέρω, τι να σας
πω, είμαι από χωριό και δεν γνωρίζω, θα θέλατε φράουλες σοτέ με μπανάνες και
σοκολάτα, … εγώ … λίγο σάμαλι θα ήθελα, το έχω απωθημένο, α και σιρόπι χωριστά,
… μην ανησυχείτε, τώρα θα σας πάρουμε την
μεγάλη την πίεση, θα είναι πολύ μεγάλη είπε ο μικρός, ενδιαφέρουσα άποψη είπε η
αδελφή, α ακόμη και την μικρή πίεση την έχετε μεγάλη, μπράβο σας πολύ καλά, ο
πατέρας μου δεσποινίς μπάσκετ έπαιζε, όχι σε τσόντα, πορνό νεαρέ μου, διόρθωσε
ο ντόκτορας.
Ευτυχώς που δεν είναι εδώ η μαμά σας είπα,
μπαμπά είσαι και μεγάλος γκαντέμης, μήπως μίλησες με τον Κυριάκο, είπε ο
μεγάλος υιός, μπαμπάκο πες αλεύρι, η μαμάκα σε γυρεύει είπε ο μικρός, κάτω τα
χέρια σου από τον πατέρα μου, όρμηξε η μικρή κόρη, παραλίγο να αφήσει φαλακρές τις
δύο αδελφές, πονάω ρε παιδιά κάντε κάτι, καλά να πάθεις ρε γέρο σάτυρε, είμαι
αθώος δεν γνωρίζω τίποτα, μια ζωή οι ίδιες δικαιολογίες, εγώ αγάπη μου δεν
φταίω, με αδικείς, ντροπή σου παλιόγερε, πετάχθηκε και μια θειά από τη γωνία,
έχετε δίκιο είπε στην γυναίκα μου, δεν θα το πιστέψετε της είπε, ζήτησε και
ξεχωριστά σιρόπι από σάμαλι για να τον αλείψουνε, φέρτε μου την παλιόγρια να
την κλωτσήσω με το άλλο πόδι φώναξα, είσαι ψεύτης, υποκριτής, μαζοχιστής, αντιπρόσωπος
και εκπρόσωπος και να τα παρατράγουδα!
Λεβέντες μου, σας παρακαλώ σώστε με!
Ο μικρός κατευθείαν κινητό, μαμά ο πατέρας
στο αφιερώνει και … καλογεράκι σε ερμηνεία Γιώργου Στρατάκη, «αχ και να’σουν
εκκλησάκι, να’μουνε καλογεράκι, να ψελνα μ’ένα κεράκι, μέχρι να’ρθουν
γερατειά».
Αγάπη μου, είμαι αθώος, πονάω, δεν φταίω
σε τίποτα, εγώ απλά θαύμαζα, και μοίραζα συγχαρητήρια για τον πλούτο
εξυπηρέτησης, τον πλούτο χαρούμενων προσώπων, τον πλούτο αισθημάτων, τον πλούτο
συμπόνοιας, τον πλούτο σε μηχανήματα, …
ακόμη και σε χαλιά, παρακαλώ μην ξεχάσετε να τα βάψετε μπλέ, ότι επιθυμούνε οι
ευσωμούληδες ασθενείς, …
γέρο μου, άσε το έχω, είπε ο μεγάλος, θα
σε σώσω, κατάλαβα τι συμβαίνει!
Ο «σωτήρας» της χώρας, ο γεννημένος
αριστερός «επαναστάτης», ο εκτελεστής των γλωσσών και των λέξεων, ο Αλέξης,
πήγε σε φόρουμ για την υγεία και μετέτρεψε με μία λέξη και όχι με ένα νόμο, το
Εθνικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, σε Εθνικό σύστημα φροντίδας πλούτου,
λέγοντας «wealth
= πλούτος», αντί για «health = υγεία», για αυτό και αυτή η
πλούσια συμπεριφορά!
Φίλοι μου μεταξύ μας, δεν μας ακούει, δεν
μας διαβάζει κανείς, δεν μας βλέπει, πληγώθηκε ο ένας αστράγαλος, μένει και ο
άλλος και δύο χέρια, …Αλέξη δαγκωτό!
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΠΑΤΡΙΔΑ!
