Έπειτα είπα!
Χωρίς τα σύνορά μου τι θα απογίνω;
Δίχως τις πρωτεύουσες το ΝΟΥ μου!
Με μεταχειρισμένες λέξεις
δίχως την εξαίσια προτροπή της «αιτιατικής»…
Μελετούσα λάθη μου τότε.
Τις «Απομακρυσμένες περιοχές του εαυτού μου δηλαδή».
Έπειτα τράβηξα τις δαντελένιες κουρτίνες
των εποχών
και τους μετέωρους έρωτες.
Τι θ` απογίνεις έλεγα δίχως τις εξόριστες σκέψεις
και τις κρυφές φιλοδοξίες;
Σκέφθηκα να πάω
στην κάμαρη της σιωπής
εκεί που κατοικεί η ΟΡΑΤΟΤΗΤΑ των ΕΣΩ.
ΝΥΧΤΑΑΑ! Μ` ακούς να της πω!
Έβαλα το τελευταίο φιλί στο εικονοστάσι!
Να το βρει η αγάπη μου
και να προσευχηθεί για μένα.
Γιάννης Ναζλίδης
22 / 2 / 2025
