Τι είναι κι` αυτό;
Να σε γκρεμίζει ένα ζωύφιο,
κάτι τις το απρόσμενο,
που επιτίθεται
στις αυθαιρεσίες του Κόσμου.
Εγγεγραμμένοι στους καταλόγους της απρονοησίας
και της υπεροψίας ήταν οι άνθρωποι…
θα λένε στα μελλοντικά παραμύθια…
Τι είναι κι` αυτό;
Να σε σπάζει, να σε καταρρακώνει ένα ζωύφιο,
Που βάζει υπαρξιακά ερωτήματα στα χρηματιστήρια,
που προκαλεί ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΣΗ,
που απλώνει τις ειδήσεις
με τα Πολλά και τα Λίγα που δεν υπολόγισαν οι άνθρωποι,
που ακυρώνει τους Προϋπολογισμούς,
που θυμίζει τους κανόνες που ξεχάσαμε
στην αφθονία των Super Market,
που να μην αναγνωρίζει ως επαίνους τα Περιουσιακά στοιχεία,
που να κηρύσσει την έναρξη των ΟΛΥΜΠΙΑΚΩΝ αγώνων του Φόβου,
που να πρωταγωνιστεί στις άδειες πλατείες,
που να δημοσιεύει άρθρα για την μοναξιά των εγκλείστων.
Μονάχα οι αέρηδες δεν πτοούνται !
Η ελπίδα λέει πως συνεχίζουν ν` αγαπούν την Άνοιξη όπως και
πρώτα
και η σελήνη
και οι λιακάδες
κι` ο ουρανός
κι` η ισόβια Θάλασσα.
Τώρα που η ΑΔΥΝΑΜΙΑ
πρωταγωνιστεί,
ίσως ειν` ο τρόπος να σπουδάσουμε την «πρεσβυωπία» μας,
καθώς μπαίνει καινούργια απόσταση
ανάμεσα σε μας και τα παμπάλαια ορυχεία του Κόσμου.
Γιατί να έγραψε ο Ελύτης άραγε…
…αγγίζεις το νου μου και πονεί το βρέφος της Άνοιξης….!
Γιάννης Ναζλίδης
21
Μαρτίου 2020
