Του ιερέως: Παναγιώτου Σ. Χαλκιά
«Απαγορεύεται η χρήσις των σπίρτων, επιτρέπεται της φωτιάς. – Όποιος ανάβει το φυτίλι δεν πρέπει να απορεί, αν η πυριτιδαποθήκη τιναχθεί στον αέρα».
Την μεγαλειώδη και επιβλητική πορεία του ανθρώπου προς την πρόοδο και τον πολιτισμό, φίλοι αναγνώστες, υπονομεύει ένας απαίσιος και θανάσιμος εχθρός, ο οποίος καθημερινά κατακτά έδαφος και γίνεται ισχυρότερος. Στόχος του εχθρού αυτού είναι ο άνθρωπος. Σκοπός του η προσβολή και καταστροφή της ψυχικής και σωματικής υγείας, της πνευματικής και διανοητικής αρτιότητος κάθε ανθρώπου. Δεν κάνει διάκριση ούτε φίλου και ηλικίας, ούτε αξιώματος και μόρφωσης. Πλησιάζει κάθε άνθρωπο με την γοητείαν του ονείρου, τον προσβάλλει με την γλυκύτητα της μαγείας και τελικά τον καταστρέφει με την σκληρότητα του δολοφόνου. Αιχμαλωτίζει την θέληση και παραλύει την βούληση, εκτοπίζει την συνείδηση και καταργεί την προσωπικότητα. Καταρρακώνει τον άνθρωπο και τον ρίχνει αλυσοδεμένο σε μια κόλαση λουλουδιών… Τι είναι, τέλος πάντων, αυτή η κόλαση των λουλουδιών;
Είναι τα ναρκωτικά.
Πρόκειται περί της μάστιγος των ναρκωτικών η οποία πλήττει φοβερά τα άνθη, τις ρίζες και τα βάθρα της κοινωνίας. Ο λευκός θάνατος με το απατηλό προσωπείο μιας ρομαντικής και ονειρώδους ευτυχίας, πλανάται πάνω από τα κεφάλια, κυρίως των νέων και οδηγεί τα θύματά του στη μαύρη κόλαση των ναρκωτικών, όπου συντελείται η πνευματική καταρράκωση και ο βιολογικός εκφυλισμός. Σε πολλές χώρες η χρήση των ναρκωτικών, η τοξικομανία κάνει θραύση. Κυβερνήσεις και κοινοβούλια, κοινωφελείς οργανισμοί και πνευματικά ιδρύματα, εξεγείρονται και μάχονται ήδη κατά της μάστιγας αυτής, ενώ παράλληλα διατίθενται τεράστια ποσά και δυνάμεις και υπηρεσίες διώξεως κατά του ανθρωποκτόνου τούτου κακού.
Τα ναρκωτικά είναι ένας σύνολον διαφόρων φυσικών και χημικών ουσιών, οι οποίες με βάση το όπιον, χρησιμοποιούνται από τον άνθρωπο για να επιτύχει μια ηδονιστική ψυχική και σωματική κατάσταση, έστω και προσωρινά. Για να καταλάβει κανείς τι είναι το όπιον, αρκεί να σκεφτεί την υβριστική παρομοίωση του αθεϊστού Μαρξ, ο οποίος, πλανώμενος βέβαια, για να χρησιμοποιήσει βαρύτερο και χειρότερο χαρακτηρισμό κατά της θρησκείας, είπε ότι «η θρησκεία είναι το όπιον του λαού». Το όπιον, βέβαια, δηλητηριάζει και αποκοιμίζει τον άνθρωπο, ενώ η θρησκεία, αντίθετα, τον αφυπνίζει και τον αναγεννά.
Τα ναρκωτικά, όπως, αποφαίνονται κορυφαίοι ειδικοί, καταστρέφουν όλα τα κοινωνικά συναισθήματα του ανθρώπου και τον υποδουλώνουν σε τυφλά και σκοτεινά πάθη, μέχρι τέλειας εκμηδένισης της προσωπικότητάς του. Επιβάλλουν στον άνθρωπο καθεστώς τελείας εξάρτησης, από το οποίο η απαλλαγή είναι σχεδόν αδύνατη. Και αυτή ακόμη η ιατρική με τα πλέον σύγχρονα μέσα αδυνατεί να θεραπεύεται τους ναρκομανείς. Γιατί δεν προσβάλλεται, απλώς, ένα όργανο του σώματος ή μία «τάσις» της ψυχής, αλλά δηλητηριάζεται, εις βάθος και έκταση, όλη η ψυχοσωματική ενότητα του ανθρώπου. Είναι τόσο ισχυρός ο εθισμός του οργανισμού και της ψυχής και τόσο απόλυτη και ακαταμάχητη η εξάρτηση του ναρκομανή από τις τοξικές αυτές ουσίες, ώστε κάθε στέρηση ή διακοπή της χρήσης αυτών, να δημιουργεί στον πάσχοντα αντιδράσεις τόσο ισχυρές και ακραίες, ώστε να φτάσει μέχρι έγκλημα και αυτοκτονία. Η πορεία προς τα ναρκωτικά είναι μονόδρομος. Μετάνοια και επιστροφή αδύνατη και ανύπαρκτη διέξοδος. Υπάρχει μόνο έξοδος εκ της ζωής…
Η χρήση και η διάδοση των ναρκωτικών δεν αποτελεί μεμονωμένο και ανεξάρτητο φαινόμενο. Σχετίζεται με πλήθος άλλων προβλημάτων, τα οποία είναι κυρίως ψυχολογικά. Όλοι οι αρμόδιοι συμφωνούν και υποστηρίζουν ότι τα αίτια της ναρκομανίας είναι η διαταραχή της προσωπικότητας, δηλ. η τάση της φυγής από την πραγματικότητα και ευθύνη.
Υπάρχουν, βέβαια, και οι τυχοδιώχτες της «επιστήμης» και οι κομπογιανίτες της «ψυχιατρικής», οι οποίοι υποστηρίζουν ότι τα ναρκωτικά δημιουργούν στον άνθρωπο ψυχική ευφορία και ευεξία και επαυξάνουν την διανοητικήν επίδοση αυτού. Αλλά ο ισχυρισμός αυτός αποτελεί δόλωμα για να προσελκύονται τα θύματα, να παγιδεύονται και να οδηγούνται τελικά στα άντρα των χασισοποτείων. Όσοι αγύρται, επικαλούνται τον ισχυρισμό αυτό πρέπει να γνωρίζουν ότι επιχειρούν βιασμό των ψυχοδιανοητικών λειτουργιών και ακρωτηριασμό της ανθρώπινης προσωπικότητας. Και μοιάζει η περίπτωση αυτή με εκείνην, κατά την οποίαν ανοίγει κανείς με αντικλείδι την κλειδαριά, αλλά συγχρόνως καταστρέφει και τον μηχανισμό της, ώστε να μην δέχεται κατόπιν το κανονικό της κλειδί.
Παραμένει, λοιπόν, άτρωτος η ετυμηγορία της επιστήμης ότι τα ναρκωτικά αποτελούν μέσο αυτοκτονίας. Πολλοί καταφεύγουν σ’ αυτά, για να απαλλαγούν από διάφορες καταπιεστικές, ψυχικές και συναισθηματικές καταστάσεις και άλλοι για να χάσουν την αίσθηση της πραγματικότητας και να ανακαλύψουν νέες και έντονες συγκινήσεις και εμπειρίες. Οι νέοι, όμως, χρησιμοποιούν τα ναρκωτικά για να τονώσουν την ωρίμανση και ανεξαρτησία τους. Υπάρχουν, βέβαια, και δευτερεύουσες ή συμπληρωματικές αιτίες, όπως η περιέργεια, η συναναστροφή, η απογοήτευση ή τα προσωπικά αδιέξοδα κλπ. Όλα αυτά χαρακτηρίζουν την εσωτερική κρίση και αταξία του σημερινού ανθρώπου..
Αλλά, φίλοι αναγνώστες, θα συνεχίσουμε το ερχόμενο Σάββατο.
