Το Σύμπαν δεν τελειώνει στο δωμάτιο
στο τριώροφο σπίτι της αμεριμνησίας
απ` όπου στέλνω ένα γράμμα
στα Ελληνικά
στους μαθηματικούς του κόσμου.
Πώς να σωπάσω μέσα μου
την ομορφιά του Κόσμου…
ενώ συνεχίζεται
η γιγαντοποίηση του ΤΙΠΟΤΑ!
Μέσα στις τόσες καθημερινές λέξεις
που τρέχουν στις πλατείες,
στα σοκάκια, στην λαϊκή αγορά,
ξεσηκώνονται τα νιάτα όλων των ηλικιών
που δεν χορταίνουν με τις τυποποιημένες,
επιστημονικοεπαγγελματικές γνώσεις.
Δηλαδή,
Το χαμομήλι και ο ευκάλυπτος,
απέναντι στο λεξικό των ανωμάλων
ρημάτων
και τις αχρείαστες, πληθωρισμένες λέξεις
που χρησιμοποιούν οι «μορφωμένοι»…
Είναι η ώρα
που ένα μακρόσυρτο τεριρέμ
υμνεί την παιδική αθωότητα φαίνεται…
Γιάννης Ναζλίδης
