Η ερώτηση του τίτλου είναι προφανώς ρητορική, Όταν η πολιτεία αποφασίζει να μοιράσει 8 εκατομμύρια ευρώ ως «κίνητρο» για τρεις ώρες επιμόρφωσης(άνοιξε προχθές πλατφόρμα για συμμετοχή 80.000 εργαζομένων που θα λάβουν 100€), το μόνο που επιτυγχάνει είναι να υποτιμά τη νοημοσύνη εργαζομένων και φορολογουμένων. Εκατό ευρώ για μια τρίωρη παρουσία σε σεμινάριο; Μάλλον, το μόνο που επιτυγχάνεται είναι η τέχνη της σπατάλης δημοσίου χρήματος.
Αντί να κατευθυνθούν αυτά τα κονδύλια σε ουσιαστικές πολιτικές κατάρτισης, στήριξης της απασχόλησης ή βελτίωσης των συνθηκών εργασίας, επιλέγεται η εύκολη λύση του «χαρτζιλικιού» που βαφτίζεται επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό. Η στοχευμένη ενίσχυση μετατρέπεται σε οριζόντια διανομή, χωρίς πραγματικό αντίκρισμα για την παραγωγικότητα ή την κοινωνία.
Ας αναλογιστούμε πόσο διαφορετικό θα ήταν το αποτύπωμα αυτών των 8 εκατομμυρίων αν επενδύονταν σε διαρκή εκπαίδευση, σύγχρονες δεξιότητες ή στήριξη των πιο ευάλωτων εργαζομένων. Αντί γι’ αυτό, προτιμήθηκε το επικοινωνιακό πυροτέχνημα της «επιμόρφωσης» με το αζημίωτο. Για άλλη μια φορά, το δημόσιο ταμείο γίνεται εργαλείο εντυπώσεων, όχι ουσίας.
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
Αντί να κατευθυνθούν αυτά τα κονδύλια σε ουσιαστικές πολιτικές κατάρτισης, στήριξης της απασχόλησης ή βελτίωσης των συνθηκών εργασίας, επιλέγεται η εύκολη λύση του «χαρτζιλικιού» που βαφτίζεται επένδυση στο ανθρώπινο δυναμικό. Η στοχευμένη ενίσχυση μετατρέπεται σε οριζόντια διανομή, χωρίς πραγματικό αντίκρισμα για την παραγωγικότητα ή την κοινωνία.
Ας αναλογιστούμε πόσο διαφορετικό θα ήταν το αποτύπωμα αυτών των 8 εκατομμυρίων αν επενδύονταν σε διαρκή εκπαίδευση, σύγχρονες δεξιότητες ή στήριξη των πιο ευάλωτων εργαζομένων. Αντί γι’ αυτό, προτιμήθηκε το επικοινωνιακό πυροτέχνημα της «επιμόρφωσης» με το αζημίωτο. Για άλλη μια φορά, το δημόσιο ταμείο γίνεται εργαλείο εντυπώσεων, όχι ουσίας.
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
