Στην Ιλιάδα ο Έκτορας μιλώντας παραινετικά στους συμπολεμιστές του φώναξε: «εἷς οἰωνὸς ἄριστος ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης» ( Ιλιάδ. Μ 243). Δηλαδή: ένα είναι το καλό σημάδι, να πολεμά κανείς για την πατρίδα. Αυτό το λήμμα στην πορεία των χιλιετηρίδων διατηρήθηκε και υπέστη παραφθορά τα τελευταία χρόνια, αφού πολλοί φωνάζουν πλέον: «Εις οιωνός άριστος αμύνεσθαι περί πάρτης». Εκφράζει την αλλαγή των αξιών στο διάβα του χρόνου. Ενώ στην αρχαιότητα δινόταν υπέρτατη αξία στην άμυνα για τη σωτηρία της πατρίδας, τώρα η αξία δίνεται στην άμυνα για τη σωτηρία του ατόμου. Και αν συνδυάσουμε τη νεοελληνική αυτή εκδοχή με τη ρήση «Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση» τότε είναι σα να θεωρούμε αρετή την προσπάθεια για επικράτηση του ενός πάνω στον άλλο. Καταλήγουμε λίγο πολύ στον νόμο της ζούγκλας.
ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ
– Ρε φίλε χώνεψέ το. Οι αξίες πέθαναν. Οι αρχές δεν υφίστανται. Στον σύγχρονο κόσμο για να επιβιώσεις πρέπει, πριν επιχειρήσουν να σε φάνε να τους έχεις ήδη, φάει. Οποιος αντέξει φίλε. Πάρ’ το επιτέλους χαμπάρι. Εις οιωνός άριστος, αμύνεσθαι περί πάρτης.
Το παρήγορο βέβαια είναι πως δε σκέφτονται όλοι έτσι, ακόμα κι αν οι συνθήκες της σύγχρονης πραγματικότητας τους ωθούν προς τα εκεί.
