Θυμάμαι που ήμουν μόνος και σκεφτόμουν
τους πολλούς
και στο τραπέζι οι ηλικιωμένοι
ρώταγαν που να πήγαν άραγε τα νιάτα τους.
Όπως ζητιανεύουν οι πόθοι δεν ζητιανεύει κανείς
λέγανε
και τα παιδιά γράφανε στους τοίχους
καινούργιο σύνταγμα ΕΥΤΥΧΙΑΣ.
Κατάργηση του Νόμου περί περίφραξης
των ονείρων γράφανε.
Θέλουμε την Τριγωνομετρία στην παρέλαση!
Πότε οι Πόλεις θα γίνουν πρωτεύουσες
του Εαυτού τους;
Πότε τα ρολόγια θα δείχνουν την ακριβή ώρα
των θαυμάτων;
Πότε θα αποκαλυφθούν τα μυστικά
που κρύφθηκαν στους σιδηροδρομικούς
σταθμούς;
Βελόνες και τα κουμπιά που χάθηκαν ζήταγαν
οι μοδίστρες
και τα νιάτα τους οι παιδίατροι που γέρασαν.
Φθηνή πολιτική απέναντι στην ειλικρίνεια
του Σύμπαντος λέγανε.
Ειιι εσύ!
Πότε οι Πόλεις θα γίνουν πρωτεύουσες τ
ου εαυτού τους;
Και
πόσο αλάτι θα χρειασθεί ακόμη για να νοστιμίσει
ο Κόσμος;
ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΑΖΛΙΔΗΣ 11 / 1 /2025
