Ο Ιούνης εμφανίστηκε στις αρχές του με βροχές.Θυμήθηκα το χωριό μου,τότε που πρωί -βράδυ άναβε η σόμπα και ας ήταν καλοκαίρι.Μαζί με την φύση που έτσι και αλλιώς δεν μπορείς να την συγκρατήσεις,βοήθησα και εγώ στην διακόσμηση του εξωτερικού χώρου του παραδείσου μου.Ευτυχώς πρόλαβα να σχεδιάσω τον διάδρομο που πηγαίνει προς την κερασιά.Η βροχή άρχισε στην αρχή σιγά -σιγά και μετά δυνάμωσε.Μπήκα στο δωμάτιο μου άναψα την μικρή ξυλόσομπα,έβαλα λικέρ κράνο στο παλιό ποτηράκι της μαμά μου,πήρα λίγους ξηρούς καρπούς και χαλάρωσα στο όμορφο βίντατζ κρεβάτι μου.Η τηλεόραση μου έκανε συντροφιά,άκουγα μόνο την δυνατή βροχή απ έξω και τις φωνές των ξύλων που χόρευαν με τις φλόγες παραδομένα σε έναν εκστατικό ξέφρενο χορό.Λίγο η ζέστη λίγο το λικέρ,λίγο η κούραση και…
-Ακόμη κοιμάσαι;Ξύπνα υπναρού.θα αργήσεις στο σχολείο!Άντε σήκω.Εγώ πάω στην δουλειά,φώναξε η μαμά καθώς έκλεινε με δύναμη την εξώπορτα του σπιτιού μας.Τεντώθηκα νωχελικά στο κρεβάτι μου.Τελευταία χρονιά στο δημοτικό.Ευτυχώς πλησίαζε το καλοκαίρι.Θα γλίτωνα τρεις μήνες από την εκπαίδευση της μαμάς.Μου μάθαινε πώς να γίνω καλή μητέρα,και σύζυγος σε περίπτωση που δεν γινόμουν δασκάλα όπως ήταν το όνειρο των γονιών μου,ιδίως του μπαμπά.Ένα δυνατό μπουμπουνητό με άρπαξε βίαια από την αγκαλιά του Μορφέα και με επανέφερε στο τώρα!Ασυνείδητα κοίταξα το πετσετάκι πάνω στο κομοδίνο μου.Το κέντησα στα 12 μου χρόνια με πολύ κόπο.Η μαμά το σεμέν και εγώ το πετσετάκι.Χαμογέλασα με νοσταλγία ..Ευχαριστώ την μητέρα μου για αυτά που με έμαθε αλλά και για αυτά που δεν ήξερε να μου μάθει.Όταν ζεις στην καρδιά όσων σε αγάπησαν δεν πεθαίνεις ποτέ! Ο ουρανός μετά από αρκετή ώρα αψιμαχίας με τα σύννεφα και την βροχή καταλάγιασε λίγο τον θυμό του.Ψιχάλιζε ..όπως και να έχει η βροχή ήταν ότι έπρεπε για όλο τον κήπο.Οι πατάτες ήταν πάνω στην ανθοφορία τους,ντοματούλες,πιπερίτσες,μελιτζάνες το ίδιο..Βγήκα λίγο στο μπαλκόνι,όλα ήταν ποτισμένα χώμα,φύλλα,καρποί και δέντρα.Είτε ήλιο,είτε με βροχή ο Παράδεισος μου ήταν υπέροχος ουτως η αλλως!Τον αγαπώ τόσο πολύ,μου χαρίζει ώρες ηρεμίας,χαλάρωσης,δημιουργίας και δουλειάς.Εδώ είμαι πραγματικά ευτυχισμένη!
Όλγα Κουτμηρίδου-Μεταξά
