Του Ιερέως Παναγιώτου Σ. Χαλκιά
Πριν από χρόνια, (το 2000), φίλοι αναγνώστες, είχα και πάλι γράψει ένα άρθρο με θέμα: «Κρατήστε τις παραδόσεις». (Ίδε βιβλία μου με τίτλο: «Βέροια, 30 χρόνια, σελ 67).
Στο άρθρο μου εκείνο έγραφα πως: «Δεν έχουμε, δυστυχώς, καταλάβει, οι περισσότεροι τι είναι αυτό που λέμε! ΠΑΡΑΔΟΣΗ…..».
Θα μου επιτρέψετε σήμερα, να επανέλθω στο θέμα αυτό και να εκφράσω τις απόψεις μου. Θα επαναλάβω και πάλι πως στις μέρες μας η έννοια της παράδοσης παρεξηγήθηκε και διαστρεβλώθηκε από προχειρολόγους μελετητές. Είπαν πως τάχα στέκει τροχοπέδη στην ανθρώπινη δράση και εμποδίζει την εξέλιξη. Πόσο εξωπραγματικοί γινόμαστε, όταν μας λείπει η γνώση, η ορθή κρίση, η σύνεση. Όταν ήρθε το αυτοκίνητο, η παράδοση είπε ότι πρέπει να τη βγάζουμε με το γαϊδουράκι;
Όταν έγινε το πλυντήριο, η νοικοκυρά θα έπλενε στη σκάφη; Ήρθε η ηλεκτρική λάμπα και θα μέναμε στο φτωχό λιχνάρι; Όλες οι εφευρέσεις έφεραν την άνεση που κανείς δεν περιφρονεί.
Ό,τι έχουμε σήμερα και μας τιμά ως έθνος και μας κάνει περήφανους, είναι η ιστορική μας κληρονομιά, οι φυλετικές μας παραδόσεις. Ξεκίνησαν από το τίποτα, εκείνοι οι αρχαίοι μας πρόγονοι και έφτιαξαν με τις ανησυχίες τους και το κοφτερό μυαλό τα πάντα. Πάνω σε αυτή την κληρονομιά ακονίζουν το μυαλό τους όλοι οι σημερινοί υπηρέτες της προόδου για να προκόψει και να εκπολιτιστεί το ανθρώπινο γένος.
Σε αυτές, λοιπόν, τις παραδόσεις πρέπει να μείνουμε πιστοί. Να είμαστε Έλληνες με όλα τα γνωρίσματα της φυλής. Η γλώσσα που μας παρακολουθεί και μας ενώνει σε όλη την ιστορική διαδρομή θαυμάζεται και μελετάται σε κάθε γωνία της γης.
Αυτή πρέπει να τη διατηρούμε αλώβητη. Ύστερα έρχονται οι τρόποι ζωής, τα ήθη και τα έθιμα. Το φιλότιμο, το μέτρο, οι άγραφοι νόμοι, ο σεβασμός της κοινωνία και τη θρησκεία.
Αυτά συνιστούν την εθνική μας υπόσταση. Αυτά τα χαρακτηριστικά μας κάποτε είχαν ένα χρώμα τοπικό και εθνικό. Κάποτε οι νέοι μας είχαν υποχρέωση να μελετούν, να πηγαίνουν νωρίς για ύπνο και νωρίς για να ξυπνούν. Σπάνια κυκλοφορούσαν σε ώρες νυχτερινές. Σήμερα, γυρίζοντας από το σχολείο, πετούν τις τσάντες τους, (εξαιρέσεις βέβαια υπάρχουν), και το πρωί ψάχνουν να τις βρουν.
Τις νυχτερινές ώρες τρέπονται προς ύποπτα νυχτερινά κέντρα, το ρίχνουν στο ποτό (το απαγορεύει ο νόμος), ακούγοντας εκκωφαντική ξένη, ακαταλαβίστικη μουσική και γυρνούν τις πρωινές ώρες.
Φυσικά, την ώρα του μαθήματος νυστάζουν πάνω στα θρανία, όπως με βεβαίωσαν φίλοι εκπαιδευτικοί. Αν πεις για την εμφάνισή τους,(είπαμε εξαιρέσεις υπάρχουν), ρούχα κακόγουστα και σκουλαρίκια στα αυτιά και στη μύτη. Αγόρια και κορίτσια το ίδιο, με τη διαφορά πως τα κορίτσια, εκτός από τα σκουλαρίκια, καρφώνουν φτηνά μπιζού σε όλα τα μέρη του σώματός τους μήδε του ομφαλού, εξαιρουμένου που είναι ακάλυπτος.
Αντέγραψαν και έκλεψαν συνήθειες των ζουλού. Είναι ολοφάνερη μία ξενομανία, προγραμματισμένη μέσω της παγκοσμιοποίησης. Μέσα σε αυτή τη σύγχυση, ο άνθρωπος παραπαίει, αποπροσανατολίζεται, αλλοτριώνεται.
Κατάληξη, η καλοπέραση και ο ευδαιμονισμός, λιγότερη όρεξη για δουλειά, για δημιουργία και πνευματική φτώχεια. Τα ανωτέρω, λοιπόν, φαινόμενα, δείχνουν ότι απομακρυνθήκαμε από τις παραδόσεις μας που μας θέλουν ενεργητικούς και φιλοπρόοδους, αλλά πάντα σφιχτά δεμένους σε μία εθνική ενότητα. Αν δεν αλλάξουμε, θα χάσουμε την ταυτότητά μας και θα ψαχνόμαστε να βρούμε ποιοι είμαστε.
Γι’ αυτό ακούγονται φωνές, που κάθε μέρα πληθαίνουν και μας καλούν να επιστρέψουμε στις παραδόσεις μας. Έχουμε πολλούς που μας ζηλεύουν και ακόμα μας μισούν, γιατί είμαστε Έλληνες, γιατί κουβαλάμε μια τόση ένδοξη κληρονομιά. Ας ακούσουμε, λοιπόν, πάλι και ας ενεργοποιήσουμε την ελληνική μας συνείδηση, όπως κάνουμε σε όλες τις κρίσιμες στιγμές της ζωής μας.
Φίλοι αναγνώστες:
Σας γνωρίζω ότι από το έτος 2010 που εκυκλοφόρησα το έκτο και τελευταίο βιβλίο μου με τίτλο: «Αντίλαλοι από τη Βέροια», έχω δημοσιεύσει στην τοπική εφημερίδα «Λαός» 372 άρθρα ελεύθερα θέματα. Τώρα το καλοκαίρι, βέβαια, θα σταματήσω και αν είμαι καλά, δεν ξεχνώ πως είμαι 86 χρονών, το φθινόπωρο θα συνεχίσω με την άδεια, βεβαίως, της διεύθυνσης της εφημερίδας. Δοθείσης ευκαιρίας, επιθυμώ να συγχαρώ το «Λαό» για τα 60χρονα γενέθλιά του και να ευχαριστήσω τη διεύθυνση που δέχεται τη δημοσίευση των ελεύθερων θεμάτων.
ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ.
