Εθελουσία έξοδος… συνταγή υποανάπτυξης

  Δεν γνωρίζουμε σε τι βαθμό το μέτρο της εθελουσίας εξόδου από την εργασία εφαρμόζεται σε άλλες χώρες, στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια ειδικά στον τραπεζικό κλάδο έγινε εθνικό σπορ. Ακόμη και στην Βέροια τα τελευταία χρόνια στα τραπεζικά καταστήματα μετά από ένα rotation όπως οι ομάδες με μετακίνηση υπαλλήλων από κατάστημα σε κατάστημα, πολλοί κατέληξαν στη λύση της εθελουσίας αποχώρησης. Και τι σημαίνει αυτό; Ένα καλά εκπαιδευμένο στέλεχος με εμπειρία και σε ηλικία φουλ παραγωγικότητας στις περισσότερες περιπτώσεις, να λαμβάνει ένα ποσό ως αποζημίωση να αποχωρεί από την εργασία και να περιμένει κάποια χρόνια να συμπληρώσει το ηλικιακό όριο για να βγει στην σύνταξη. Δηλαδή προτιμά ο εργοδότης να παροπλίσει ένα στέλεχος που επένδυσε τόσα χρόνια επάνω του, σε ηλικία που μπορεί να του προσφέρει υψηλής ποιότητας υπηρεσίες να το στείλει σπίτι του. Και το χειρότερο είναι ότι και ο εργαζόμενος διαβλέποντας την αβεβαιότητα και τις κακές εργασιακές συνθήκες, προτιμά κάλλιο πέντε και στο χέρι και να αναμένει στον προθάλαλμο της σύνταξης όποτε έρθει. Τώρα τι συμβαίνει με το νέο νόμο που αυξάνει τα ηλικιακά όρια ακόμη και σε αυτές τις κατηγορίες, τους χαλάει τους υπολογισμούς και τους «πετάει στα βράχια»;;; Το παρακολουθούμε…Πάντως το μόνο σίγουρο είναι, ότι είναι λανθασμένη ρότα και προς λάθος κατεύθυνση. Δεν είναι δυνατόν να θέλει μια χώρα να βάλει μπρος την οικονομία της και να στέλνει από την μια, νέους επαγγελματίες και επιστήμονες στο εξωτερικό και από την άλλη έμπειρα στελέχη να οδηγούνται στην έξοδο από την εργασία…Συνταγή για υποανάπτυξη!