Γράφει η Ευδοξία Δαβόρα Μουσικοπαιδαγωγός – μουσικοθεραπεύτρια
Κόκκινη κλωστή δεμένη…. Μια φορά κ έναν καιρό…. Σα πρώτερα τα χρόνια και σα ύστερα τα ζαμάνια… Μύθι μύθι παραμύθι…. Φράσεις που όταν ακούγονται, τα μικρά ματάκια μεγαλώνουν! Οι ανάσες κόβονται! Και τα παιδιά, στέκουν ασάλευτα μέχρι να ακούσουν το ….ζήσαν αυτοί καλά, και εμείς καλύτερα!!
Παραμύθια μαγικά. Με δράκους νεράιδες και ξωτικά. Με ήρωες που έχασαν τον δρόμο τους. Και αυτούς που έσωσαν τον κόσμο όλο. Παραμύθια με φίλτρα μαγικά και δυνάμεις που είχαμε και δεν γνωρίζαμε πως υπήρχαν μέσα μας.
Τα παραμύθια είναι αναπόσπαστο κομμάτι των παιδικών μας χρόνων, αλλά και της μετέπειτα ζωής μας. Κάθε παραμύθι είναι ξεχωριστό. Δομημένα άρτια, συστήνοντας τους ήρωες μέσα από τα ταξίδια και τα λάθη τους, λυτρώνοντας τους τελικά και δίνοντας το ηθικό δίδαγμα. Τα παραμύθια επικοινωνούν ισχυρά, ασυνείδητα μηνύματα στα παιδιά, με όρους που μπορούν να κατανοήσουν αλλά και να μεταφέρουν μέχρι την ενηλικίωση τους. Η φαντασία του ανθρώπου δεν είναι ποτέ πιο ισχυρή από ότι στην παιδική ηλικία. Αυτό το στάδιο της ζωής είναι ίσως το μοναδικό, στο οποίο κανείς δεν φοβάται να ονειρεύεται και να ονειρεύεται απροκάλυπτα, χωρίς να σκέφτεται για το πιθανό ή το αδύνατο. Η σημασία της φαντασίας δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Προσθέτει χρώμα και ζωντάνια σε έναν ασπρόμαυρο κόσμο. Και όπως όλα γύρω μας, χρειάζεται τροφή και ενθάρρυνση για να αναπτυχθεί. Εκεί είναι η θέση των παραμυθιών. Ιστορίες από ανεξερεύνητες σφαίρες και μαγικά βασίλεια, από πράγματα ανθρώπινα, και μη. Μαγικά και θαύματα, καλλιεργούν τον σπόρο της φαντασίας και της δημιουργικότητας σε ένα παιδί. Ενθαρρύνουν το παιδί να σκεφτεί έξω από το κουτί και να δημιουργήσει εικόνες στο μυαλό του. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι αυτές οι ιστορίες έχουν αυθεντική απήχηση και μια ονειρική δύναμη. Αυτή ακριβώς η δύναμη είναι που δίνει φτερά στη φαντασία των παιδιών, αλλά ταυτόχρονα, επεκτείνει το λεξιλόγιο τους, αναπτύσσει την ικανότητα τους να βρεθούν στη θέση ενός άλλου ατόμου, ή ακόμη και να ταυτιστούν με τον ήρωα. Τους δίνει την ευκαιρία να μοιραστούν τα συναισθήματά τους, να δείξουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους αλλά και στους γύρω, επιτρέποντάς τους έτσι να δουν το μέλλον με θάρρος και αυτοπεποίθηση.
Η δύναμη των παραμυθιών όμως σε σταματάει εδώ. Έχουν την ικανότητα να διεισδύουν εγκέφαλο και του αφηγητή. Οι παλιές αναμνήσεις ξυπνούν. Όχι μόνο μνήμες του περιεχομένου της ιστορίας, αλλά πάνω από όλα μνήμες για το πώς ήμασταν εμείς όταν ακούσαμε το παραμύθι σαν παιδιά για πρώτη φορά. Τότε η ατμόσφαιρα από εκείνη τη στιγμή ζωντανεύει. Συναισθήματα, αρώματα και μουσικές, θύμισες από αγαπημένα πρόσωπα. Όλα αυτά ξεπροβάλλουν καθαρά από τον πλούτο των εμπειριών της πρώιμης παιδικής μας ηλικίας, και με έναν μυστηριώδη τρόπο μας δίνουν τη δύναμη της ενήλικης ζωής μας, διώχνοντας έστω και λίγο τις ανησυχίες και τα προβλήματα που μας απασχολούν, και γίνονται βάλσαμο στις ψυχές μας.
Τι πιο μαγικό άλλωστε να χανόμαστε στις αγκαλιές των παιδιών μας και να ταξιδεύουμε σε τόπους μακρινούς, κάνοντας τα, ήρωες της ζωής μας, καθώς εμείς γινόμαστε ήρωες στα δικά τους μάτια.
