Το ενεργειακό κόστος εξελίσσεται σε μία από τις μεγαλύτερες απειλές για την πραγματική οικονομία. Επιχειρήσεις και νοικοκυριά βρίσκονται αντιμέτωπα με έναν διαρκή οικονομικό στραγγαλισμό. Η ακρίβεια δεν είναι πλέον μια πρόσκαιρη δυσκολία, αλλά μια καθημερινή πραγματικότητα που εξανεμίζει τα οικογενειακά εισοδήματα, περιορίζει την κατανάλωση και υπονομεύει τη βιωσιμότητα χιλιάδων επιχειρήσεων.
Και ενώ η ενεργειακή κρίση απειλεί να αποκτήσει μεγαλύτερες διαστάσεις, η Ευρωπαϊκή Ένωση εξακολουθεί να παρακολουθεί τις εξελίξεις χωρίς να παρουσιάζει ένα σαφές και αποφασιστικό σχέδιο αντιμετώπισης. Ούτε το πρόσφατο Eurogroup στις Βρυξέλλες έδωσε συγκεκριμένες απαντήσεις για την προστασία της παραγωγής, της ανταγωνιστικότητας και των ευρωπαϊκών νοικοκυριών από το νέο κύμα ανατιμήσεων.
Ο πρόεδρος του Eurogroup και υπουργός Οικονομικών, Κυριάκος Πιερρακάκης, διαπίστωσε ότι η ευρωπαϊκή οικονομία επιδεικνύει ανθεκτικότητα απέναντι στις διεθνείς αναταράξεις, επισημαίνοντας ωστόσο ότι αυτό δεν αποτελεί εγγύηση. Και πράγματι, το φυσικό αέριο παραμένει περίπου τριπλάσιο σε σχέση με τα προπολεμικά επίπεδα, ενώ οι ενεργειακές πιέσεις απειλούν να μεταφερθούν σε ολόκληρη την αλυσίδα προϊόντων και υπηρεσιών. Το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τις οικονομίες του Νότου. Γαλλία και Γερμανία, οι δύο μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης, αντιμετωπίζουν επίσης τις συνέπειες, χωρίς να διαμορφώνεται μέχρι στιγμής μια ισχυρή κοινή ευρωπαϊκή πρωτοβουλία.
Ο χειμώνας προμηνύεται δύσκολος. Το ηλεκτρικό ρεύμα κινείται σε ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα, το φυσικό αέριο παραμένει πολλαπλάσια ακριβότερο και το πετρέλαιο θέρμανσης ξεκίνησε με υψηλή τιμή, παρά τις ενισχύσεις της ελληνικής κυβέρνησης. Για πολλές οικογένειες η θέρμανση κινδυνεύει να γίνει ξανά είδος πολυτελείας, ενώ για τις επιχειρήσεις το ενεργειακό κόστος συμπιέζει τα περιθώρια κέρδους και απειλεί θέσεις εργασίας.
Η Ευρώπη δεν μπορεί να περιορίζεται σε διαπιστώσεις περί ανθεκτικότητας και προσωρινές ενισχύσεις. Χρειάζεται κοινή στρατηγική, συντονισμό, κοινές συμφωνίες και παρεμβάσεις στην ενεργειακή αγορά και ουσιαστικά μέτρα στήριξης της παραγωγής και της κατανάλωσης.
Γιατί χωρίς προσιτή ενέργεια δεν υπάρχει ανταγωνιστική βιομηχανία, βιώσιμη μικρομεσαία επιχείρηση, αγοραστική δύναμη και πραγματική ανάπτυξη. Η ενέργεια αποτελεί τη βάση της οικονομικής και κοινωνικής ζωής. Η Ευρωπαϊκή Ένωση οφείλει επιτέλους να εγκαταλείψει τον ρόλο του παθητικού παρατηρητή και να αναλάβει πρωτοβουλίες.
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας

«Μετεξεταστέα» μια 5ετία η κυβέρνηση με τουρνικέ και ασφάλεια στα πανεπιστήμια
Από το 2021 ακούσαμε για τα τουρνικέ με τον νόμο Κεραμέως – Χρυσοχοΐδη που εξήγγειλαν ελεγχόμενη πρόσβαση και συστήματα επιτήρησης







