Την Κυριακη 1η Νοεμβρίου o Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό των Αγίων Αναργύρων στο Νησί Ημαθίας.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Ὑμεῖς ἐστε σῶμα Χριστοῦ καί μέλη ἐκ μέρους».
Μία τολμηρή μεταφορά κάνει ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος ἀπευθυνόμενος πρός τούς χριστιανούς τῆς Κορίνθου, ὅπως ἀκούσαμε στό σημερινό ἀποστολικό ἀνάγνωσμα.
Καί τί τούς λέγει; Ἐσεῖς εἶστε σῶμα Χριστοῦ. Εἶστε μέλη αὐτοῦ τοῦ θείου σώματος καί ὁ καθένας ἔχει τόν δικό του ρόλο καί τή δική του ἀποστολή.
Πῶς ὅμως οἱ χριστιανοί τῆς Κορίνθου συναπαρτίζουν τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ καί ποιό εἶναι αὐτό;
Ἀρχικά θά πρέπει νά ποῦμε ὅτι ὁ λόγος τοῦ ἀποστόλου Παύλου δέν ἀναφέρεται μόνο στούς χριστιανούς τῆς Κορίνθου, ἀλλά γενικότερα σέ ὅλους τούς χριστιανούς. Ὅλοι ἀποτελοῦμε σῶμα τοῦ Χριστοῦ, ὄχι βέβαια αὐτό τό ὁποῖο ἔλαβε κατά τήν ἐνανθρώπησή του ἀπό τήν Παναγία Παρθένο, ἀλλά τό νοητό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, γιά τρεῖς λόγους.
Ὁ πρῶτος λόγος εἶναι ὅτι ὅσοι βαπτισθήκαμε στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ἐνδυθήκαμε τόν Χριστό. «Ὅσοι εἰς Χριστόν ἐβαπτίσθητε», λέγει ὁ ἀπόστολος Παῦλος, «Χριστόν ἐνεδύσασθε». Καί δέν τόν ἐνδυθήκαμε ὅπως ἐνδύουμε τό σῶμα μας μέ τά ὑλικά ἐνδύματα, τά ὁποῖα μποροῦμε νά ἀλλάξουμε καί νά ἀντικαταστήσουμε. Τόν ἐνδυθήκαμε στήν ψυχή μας καί στήν ὕπαρξή μας.
Ὁ δεύτερος λόγος εἶναι ὅτι μετέχουμε τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ μεταλαμβάνοντας τό ἄχραντο Σῶμα του καί τό τίμιο Αἷμα του μέ τό μυστήριο τῆς θείας Εὐχαριστίας καί γινόμεθα σύσσωμοι καί σύναιμοι Χριστοῦ.
Ὁ τρίτος λόγος εἶναι ὅτι ὡς χριστιανοί ἀγωνιζόμεθα νά ζοῦμε τήν ἐν Χριστῷ ζωή, νά μή ζοῦμε δηλαδή ὡς χοϊκοί ἄνθρωποι, ἀλλά νά ζῇ μέσα μας ὁ Χριστός, ὅπως διακηρύσσει ὁ μέγας ἀπόστολος Παῦλος λέγοντας: «ζῶ δέ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δέ ἐν ἐμοί Χριστός».
Ποιό εἶναι ὅμως τό σῶμα τοῦ Χριστοῦ τό ὁποῖο συναπαρτίζουμε οἱ χριστιανοί; Εἶναι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, τῆς ὁποίας εἴμεθα ὅλοι μέλη. Ἡ Ἐκκλησία ἔχει ὡς κεφαλή τόν Χριστό, καί ὅλοι ἐμεῖς πού τόν πιστεύουμε ὡς τόν ἐνανθρωπήσαντα Υἱό καί Λόγο τοῦ Θεοῦ, ὡς τόν Σωτήρα καί Λυτρωτή μας, εἴμεθα μέλη τοῦ σώματός του, ἄρρηκτα ἑνωμένοι μαζί του, γιατί χωρίς τόν Χριστό δέν μποροῦμε οὔτε νά ζοῦμε οὔτε νά ὑπάρχουμε.
Ἀνήκουμε στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ ὡς μέλη του, καί ἑπομένως δέν εἴμεθα καί δέν μποροῦμε νά παραμένουμε ἀνενεργοί καί ἄπρακτοι. Θά πρέπει νά ἐργαζόμεθα τά ἔργα τοῦ Θεοῦ, ὅπως Ἐκεῖνος τά ὅρισε γιά τόν καθένα μας, ἀνάλογα μέ τίς ἱκανότητες καί τά χαρίσματα πού μᾶς ἔδωσε καί ἀνάλογα μέ τή θέση μας στήν Ἐκκλησία. Καί ὅλα αὐτά θά πρέπει νά τά κάνουμε ὄχι πρός ἴδιον ὄφελος, ὄχι γιά τήν ἐξυπηρέτηση τοῦ προσωπικοῦ μας συμφέροντος ἀλλά γιά νά ἐξυπηρετήσουμε τίς ἀνάγκες τῶν ἀδελφῶν μας καί νά προαγάγουμε κατά τό δυνατόν τό ἔργο τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων, τό ὁποῖο διακονεῖ ἡ Ἐκκλησία.
Αὐτό ἀκριβῶς ἔκαναν οἱ ἅγιοι Ἀνάργυροι Κοσμᾶς καί Δαμιανός, τῶν ὁποίων τή μνήμη ἑορτάζουμε καί πανηγυρίζουμε σήμερα στόν ἱερό αὐτό ναό πού εἶναι ἀφιερωμένος στή χάρη τους.
Εἶχαν λάβει ἀπό τόν Θεό τό χάρισμα τῆς ἰατρικῆς ἐπιστήμης ἀλλά καί τό χάρισμα τῆς ἰάσεως τῶν ἀσθενειῶν τῶν ἀνθρώπων. Εἶχαν λάβει δηλαδή ἕνα πολύ μεγάλο χάρισμα ἀπό τόν Θεό, καθώς ὅλοι πάσχουμε ἀπό ἀσθένειες καί ὅλοι ἔχουμε ἀνάγκη ἀπό τίς ὑπηρεσίες τῶν ἰατρῶν καί μάλιστα ἰατρῶν πού μποροῦν νά προσφέρουν θεραπεία καί σέ ἀσθένειες δύσκολες καί ἀνίατες.
Ἦταν γι᾽ αὐτό περιζήτητοι στήν ἐποχή τους καί θά μποροῦσαν νά κερδίζουν πολλά χρήματα ἀπό τούς συνανθρώπους τους καί νά πλουτίζουν. Ὅμως οἱ ἅγιοι Κοσμᾶς καί Δαμιανός ἔχοντας συναίσθηση τῆς χάριτος πού ἔλαβαν ἀπό τόν Χριστό, θεράπευαν τούς πάσχοντες δωρεάν, δίδοντας μέ τόν τρόπο αὐτό παράδειγμα ἀφιλοχρηματίας ἀλλά καί ἀγάπης πρός τούς ἀνθρώπους, σύμφωνα μέ τήν ἐντολή τοῦ Κυρίου.
Ἔτσι ἀποδείχθηκαν οἱ ἅγιοι Ἀνάργυροι μέλη χρήσιμα τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ καί ἀξιώθηκαν μετά τήν κοίμησή τους ὄχι μόνο νά ἀπολαύσουν τήν αἰώνια ζωή κοντά στόν Χριστό ἀλλά καί τή χάρη νά θαυματουργοῦν καί νά θεραπεύουν τίς ἀσθένειες τῶν ἀνθρώπων καί ἰδιαιτέρως ὅσων ἐπικαλοῦνται τή βοήθειά τους.
Ἄς τιμήσουμε, λοιπόν, καί ἐμεῖς σήμερα τούς δύο μεγάλους αὐτούς ἁγίους, τούς ἁγίους Ἀναργύρους Κοσμᾶ καί Δαμιανό, τούς προστάτες τῆς ἐνορίας σας. Ἄς μιμηθοῦμε τό παράδειγμα τῆς ἀγάπης τους πρός τούς ἀνθρώπους καί τοῦ ἀγῶνος τους νά εἶναι χρήσιμα μέλη τοῦ σώματος τοῦ Χριστοῦ. Καί ἄς πιστεύουμε ἀκράδαντα ὅτι εἶναι πάντοτε πρόθυμοι νά θεραπεύουν τίς ἀσθένειές μας, ἀρκεῖ ἐμεῖς νά ζητοῦμε μέ πίστη τή βοήθειά τους καί τή θεραπεία μας.
