Ειδικά για τα χειρόγραφα της Μονής Εικοσιφοινίσσης που εμφανίστηκαν από την Βουλγάρα Βυζαντινολόγο Αξίνια Τζούροβα, το 1990, η κ. Μενδώνη είπε ότι ουδείς είχε θέσει, τότε, ζήτημα επαναπατρισμού, ενώ οι υπουργοί Εξωτερικών των κυβερνήσεων από το 1991 και εξής, είχαν απαντήσει με διάφορες υπεκφυγές στον κοινοβουλευτικό έλεγχο. «Οι δυσκολίες είναι τεράστιες σε αυτά τα θέματα εξωτερικής πολιτικής, και μην τα αντιμετωπίζετε με επιπολαιότητα, διότι, αυτό το οποίο έρχεστε και μας λέτε είναι ότι κακώς επαναπατρίστηκαν τα 53 αντικείμενα, ενώ, θα υπήρχε μηδέν..» Οι μόνοι οι οποίοι ενδιαφέρθηκαν επί της ουσίας, ουσιαστικά, ήταν η Εκκλησία και ιδιαίτερα ο μακαριστός Μητροπολίτης Δράμας, Παύλος. Ο μόνος. Και έρχεται η Σύνοδος της Ελλάδος και το Οικουμενικό Πατριαρχείο και χαιρετίζει αυτή τη συμφωνία. Διότι είναι αυτοί οι οποίοι γνωρίζουν την ιστορία την οποία εσείς επιδεικτικά αγνοείτε».
Από την πλευρά της αξιωματικής αντιπολίτευσης, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Δ. Μάντζος, όπως και άλλοι εκπρόσωποι κομμάτων, αναρωτήθηκε, πώς μπήκε στην ίδια διαπραγμάτευση, αφ’ ενός ένα ανασκαφικό εύρημα (οστά Σαμουήλ) με κλαπέντα κατά τη διάρκεια πολέμου αντικείμενα, και ζήτησαν την κατάθεση του Μνημονίου Αθηνών-Σόφιας στη Βουλή.
Σημειώνεται ότι η Συμφωνία Αθηνών-Βελιγραδίου για την προστασία της πολιτιστικής περιουσίας κυρώθηκε από την ολομέλεια της Βουλής κατά πλειοψηφία («Ναι» από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Νίκη και «παρών» από ΚΚΕ, Ελληνική Λύση, ΣΥΡΙΖΑ και Πλεύση Ελευθερίας).
