Το Ξενία Σελίου, άλλη μια χαμένη ευκαιρία για την Ημαθία;

Το εγκαταλειμμένο Ξενία στο Σέλι δεν είναι απλώς ένα παλιό κτίριο που σαπίζει στην πλαγιά του Βερμίου. Είναι σύμπτωμα μιας μακρόχρονης αδράνειας και μιας ευκαιρίας που αφήσαμε να χαθεί. Η συζήτηση στη τελευταία συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου Βέροιας αποκάλυψε τα τεχνικά, νομικά και οικονομικά δεδομένα, αλλά δεν αποκάλυψε την πολιτική βούληση που χρειάζεται για να μετατρέψουμε αυτό το περιουσιακό στοιχείο σε μοχλό ανάπτυξης για ολόκληρη την Ημαθία.
Είναι αλήθεια: οι ανάγκες αποκατάστασης του κτιρίου είναι μεγάλες και το κόστος απαγορευτικό για τα δημοτικά ταμεία. Όμως το πρόβλημα ξεπερνά το λογαριασμό των επισκευών. Το Ξενία δεν θα λειτουργήσει μόνο του, χρειάζεται περιβάλλον: σύγχρονες υποδομές στο χιονοδρομικό κέντρο, τεχνητή χιόνωση, γήπεδα και προπονητικά κέντρα που να μπορούν να φιλοξενήσουν ομάδες όλο το χρόνο. Αν υπήρχαν αυτοί οι βασικοί όροι, το Ξενία θα γινόταν πρώτη επιλογή για διαμονή και φιλοξενία αθλητικών αποστολών, εκπαιδευτικών προγραμμάτων και τουριστών, με συνεχή κίνηση σε όλες τις εποχές  και όχι μόνο σε λίγες ημέρες κορύφωσης κάθε χειμώνα.
Η ιστορία του Σελίου δείχνει ότι το μοντέλο αυτό υπήρξε: τη δεκαετία του 1980 ομάδες υψηλού επιπέδου, όπως ο Ολυμπιακός υπό τον Γκμοχ, επέλεγαν το Σέλι για την καλοκαιρινή τους προετοιμασία. Θα έπρεπε σήμερα να χρησιμοποιήσουμε αυτή την κληρονομιά ως σήμα κατατεθέν. Αντί γι’ αυτό, αφήσαμε να σβήσει μια εμπειρία που θα μπορούσε να αποτελέσει ισχυρή διαφήμιση: «Σέλι  το ορεινό αθλητικό κέντρο που προσφέρει προπόνηση όλο το χρόνο».
Αν θέλουμε να σταματήσει η ιστορία με το Ξενία να επαναλαμβάνεται ως «άλλη μια χαμένη ευκαιρία», χρειάζεται σχέδιο και συνεργασίες: ενεργή αναζήτηση προγραμμάτων χρηματοδότησης, συμπράξεις δημόσιου-ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ όπου χρειάζεται), στοχευμένες παρεμβάσεις για την τεχνητή χιόνωση και τη δημιουργία προπονητικών υποδομών, και σαφής επιχειρηματικός σχεδιασμός αξιοποίησης του κτιρίου. Η λύση δεν είναι να βάλει ο δήμος μόνος του μεγάλα ποσά,· αλλά ούτε και να περιμένει παθητικά ότι κάποιος επενδυτής θα εμφανιστεί χωρίς εγγυήσεις, υποδομές και στρατηγική προβολής.
Η Ημαθία έχει τον χώρο, το κλίμα και την παράδοση για να γίνει κέντρο αθλητικού, ορεινού τουρισμού. Το Ξενία μπορεί να γίνει η καρδιά αυτού του σχεδίου, όχι ως μουσειακό κτίριο, αλλά ως ζωντανός χώρος φιλοξενίας, εκπαίδευσης και προπόνησης. Χρειάζεται όμως πολιτική τόλμη και μια συνεκτική προβολή του Σελίου ως προορισμού 12μηνης τουριστικής και αθλητικής δραστηριότητας.
Πολύ φοβάμαι ότι το Ξενία θα μείνει άλλη μία μαύρη τρύπα στο χαρτοφυλάκιο της δημοτικής περιουσίας και η Ημαθία θα χάνει κάθε χρόνο δυνητικά έσοδα, επισκεψιμότητα και ευκαιρίες θέσεων εργασίας.
 Ζήσης Μιχ. Πατσίκας