Του Θανάση Μελετίδη
Μόλις ο Λάκης αποφοίτησε από το κολλέγιο «De La Famous», ο πατέρας του άρχισε τα τηλέφωνα, για να τον γράψει σε ένα από τα καλύτερα πανεπιστήμια της αλλοδαπής. Αφού το έψαξε πολύ, αποφάσισε να τον γράψει σε κάποιο που ειδικευόταν στην εκκόλαψη προέδρων.
Ο Λάκης φοβήθηκε, αφού είχε ακούσει για τις δυσκολίες που παρουσιάζουν οι σπουδές στο εξωτερικό: Θυμήθηκε έναν άλλο χρυσοδάχτυλο που για να τα βγάλει πέρα οικονομικά άνοιξε πιτσαρία! Εκείνος τα κατάφερε, γιατί «η πιτσαρία έσκισε». Όμως, ο ίδιος, δεν ήξερε να κάνει πίτσες… Ούτε μια μακαρονάδα δεν είχε μάθει να κάνει. «Δε γίνεται να ανοίξω πιτσαρία και να μην πουλάω και μακαρονάδες», σκεφτόταν. Θυμήθηκε και τον άλλον ομόσταυλό του χρυσοδάχτυλο που δούλεψε στην παγωμένη Σκανδιναβία ως οδοκαθαριστής, μπογιατζής και μπάρμαν, για να μην πεθάνει της πείνας…
«Βρε, χαζούλη! Αυτά τα λέγανε κι οι δυο προεκλογικά, για να μαζέψουν ψήφους…», του είπε ο πατέρας του και τον έκανε να ηρεμήσει.
Τα χρόνια πέρασαν και ο Λάκης, ένα καλοκαίρι, επέστρεψε στην πατρίδα του με πτυχίο κι έναν σωρό επαίνους. Πήγε κατευθείαν στο νησί της καταγωγής του, όπου όλη η οικογένεια τον περίμενε στο τεράστιο τραπέζι που είχε ετοιμάσει προς τιμήν του ένας από τους κουμπάρους του πατέρα του σε ένα ειδυλλιακό οροπέδιο δίπλα στη στάνη με τα ζωντανά του.
Για καμιά ώρα έτρωγαν και έπιναν όλοι αμίλητοι, αφού είχαν αφοσιωθεί να ακούνε το «καμάρι» της οικογένειας που δε σταματούσε να ικανοποιεί την περιέργειά τους.
«Στον σπουδαίο μου γιο που μας έκανε όλους περήφανους. Στον μέλλοντα κυβερνήτη της Μπανανίας», φώναξε, με υψωμένο το ποτηράκι του κρασιού προς όλους τους συνδαιτυμόνες και κάτω από χειροκροτήματα και ευχές, ο πατέρας του.
Το τραπέζι ησύχασε και ο κουμπάρος βρήκε την ευκαιρία που περίμενε για να μάθει πράγματα για τη δουλειά του, που ήταν η κτηνοτροφία:
-Για πες μου, καμάρι. Τι ταΐζουν τα πρόβατα εκεί που σπούδασες;
-Δεν είμαι και σίγουρος, αλλά νομίζω πως το πρωί τα δίνουν σούσι, ενώ το βράδυ αστακομακαρονάδα ή πίτσα με γαρίδες και πού και πού χαβιάρι για να δυναμώσουν, απάντησε με γουρλωμένα μάτια.
Κόκαλο ο κουμπάρος! Αφού τον κοίταξε για λίγο με ανοιχτό το στόμα, ξάφνου χαλάρωσε και γελώντας ικανοποιημένος, επειδή νόμισε πως κατάλαβε:
– Ααααα! Βρε τους άτιμους! Δίνουν εντυπωσιακές ονομασίες στις ζωοτροφές για εμπορικούς λόγους. Πολύ έξυπνο… Αλλά, για πες μου: μηδική και άχυρο δε δίνουν καθόλου;
Ο Λάκης γούρλωσε, πάλι, τα μάτια:
-Τέτοια, κουμπάρε, δίνουν μόνο στις γαλοπούλες, επειδή τις παχαίνουν για την ημέρα των «Ευχαριστιών».
Ο «κουμπάρος» κοιτώντας τον πατέρα του Λάκη έχωσε το μικρό του δαχτυλάκι μες στο αυτί του: «πάλι βούλωσαν τ’ αυτιά μου», ψιθύρισε. Ο άλλος κατάλαβε:
– Κουμπάρε, το ζαλίσαμε το παιδί τόση ώρα! Ούτε ανάκριση να περνούσε. Είχε και τόσες ώρες ταξίδι… Άσε! Θα του κάνω εγώ μερικές ερωτήσεις, για να δείτε τι έχει μάθει:
-Για πες μας, παιδί μου : Ποιο ζώο και γιατί είναι το ανώτερο;
-Ο φαλαινοκαρχαρίας, πατέρα, επειδή είναι το πιο παχύδερμο ζώο του πλανήτη!
-Εύγε, παιδί μου! Για πες μας: Τι σημαίνει με φτύνουν;
-Εύκολο κι αυτό! Σημαίνει πως άρχισε να ψιχαλίζει.
-Αχ! Παιδί μου! Χαλάλι τα χρήματα των σπουδών σου …
-Βρε, πατέρα. Ρώτα και κάτι δύσκολο. Θα νομίσουν πως ήμασταν συνεννοημένοι…
-Αφού το θες! Για πες μας: Τι σημαίνει όταν ένας πολίτης λέει πως έχει αφυπνιστεί;
-Πως είναι ψεκασμένος!
-Απίστευτη ακρίβεια! Για πες κι αυτό: Ποια λέξη είναι ταυτόσημη της λέξης «αλήθεια»;
-Η λέξη «συνωμοσία», πατέρα.
-… Και της λέξης «ανυπακοή»;
-Είναι η λέξη «επικινδυνότητα».
-Μπράβο! Είσαι έτοιμος να κυβερνήσεις! Πόσο με έκανες να χαρώ δε φαντάζεσαι!
-Πατέρα, να σε ρωτήσω κι εγώ κάτι; Ναι; … Ωραία! Πες μου: η λέξη «ελευθερία» είναι συνώνυμη με τη λέξη «σκλαβιά»; Σε ρωτάω, γιατί δεν το έχω καταλάβει καλά.
-Είναι! Αλλά αυτό δε θα το λες! Μόνο θα το πιστεύεις… Τελικά αποφάσισα πως θα ήταν καλό και απαραίτητο για σένα να θητεύσεις πλάι μου λίγα χρόνια, πριν γίνεις και συ πρόεδρος … Καλή η θεωρία, αλλά χρειάζεται και πρακτική…
Ζήλεψε και η μαντάμ που καθόταν δίπλα του και ρώτησε κι εκείνη:
– Λάκη, τι σημαίνει η φράση «ο τζάμπας πέθανε»;
– Σημαίνει πως όταν βγω πρόεδρος δε θα ζω από τον μισθό μου. Τζάμπα δε θα δουλεύω. Δεν έχω σκοπό να ανοίξω πιτσαρία, για να επιβιώσω!
– Καλααααά! Ετούτος είναι γεννημένος να κυβερνήσει, είπαν όλοι μ’ ένα στόμα…
