Γράφει ο Γιώργος Καλογήρου
Η βραδιά της Κυριακή 21ης Σεπτεμβρίου στο αρχαίο θέατρο της Μίεζας υπήρξε μια σπάνια και ιστορική πολιτιστική εμπειρία.
Για πρώτη φορά ο αρχαίος αυτός χώρος φιλοξένησε όπερα: το «Lamento – του Έρωτα και του Θρήνου», μια παράσταση που χάρισε στο κοινό ένα ταξίδι στη συγκίνηση και στο πάθος της μπαρόκ όπερας, ζωντανεύοντας έναν χώρο φορτισμένο μνήμη και ιστορία με φως, μουσική και συναίσθημα. Στο επίκεντρο αυτής της πρωτοβουλίας βρίσκεται ο Τάσος Πρωτοψάλτου, του οποίου υπήρξε η έμπνευση και η καλλιτεχνική ιδέα να παρουσιαστεί όπερα στο αρχαίο θέατρο της Μίεζας.
Με όραμα και συνέπεια υπέγραψε τη σκηνοθεσία, τη σκηνογραφία και την ενδυματολογία, συνδέοντας το τοπίο και τον μύθο με τη μουσική των Monteverdi, Handel, Vivaldi, Lully, Cesti και άλλων συνθετών. Δημιούργησε μια σκηνική γλώσσα σύγχρονη, συγκινητική και βαθιά σεβαστική προς τον χώρο, αποδεικνύοντας ότι το παρελθόν μπορεί να συναντήσει το παρόν με δημιουργικότητα και ευαισθησία. Θερμά συγχαρητήρια αξίζουν σε όλους τους συντελεστές – τους μουσικούς, τους τεχνικούς και ιδιαίτερα τη σοπράνο Βιργινία Γκαϊντατζή – για την υψηλή καλλιτεχνική ποιότητα και τη συγκινητική ερμηνεία τους. Ιδιαίτερη μνεία οφείλεται στην άρτια συνεργασία της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ημαθίας και του Δήμου Ηρωικής Πόλης Νάουσας, που στήριξαν με σεβασμό και φροντίδα μια τόσο απαιτητική και πρωτοποριακή παραγωγή. Σε εποχές που ο πολιτισμός συχνά δοκιμάζεται, τέτοιες παραστάσεις αποδεικνύουν ότι η τέχνη μπορεί να εμπνέει, να ενώνει και να προβάλλει την ιστορία μας με τρόπο ζωντανό και δημιουργικό.
Ο Τάσος Πρωτοψάλτου αξίζει κάθε έπαινο για την έμπνευση και το όραμα που κατέθεσε στο «Lamento – του Έρωτκαι του Θρήνου», χαρίζοντας στη Μίεζα μια στιγμή που θα μείνει στην πολιτιστική μνήμη του τόπου.
