Τα «πανάκριβα ΑΤΜ» και η κυβερνητική παρέμβαση που έπρεπε να είχε γίνει χθες!

Δυστυχώς για μια ακόμη φορά έπρεπε να παρέμβει η κυβέρνηση για να βάλει φρένο στις αυθαίρετες τραπεζικές χρεώσεις. Μία κίνηση τόσο… αυτονόητη που αναρωτιέται κανείς πώς ήταν δυνατόν να ζούμε τόσα χρόνια σε μια πραγματικότητα όπου τραπεζίτες και εταιρείες τρίτων παρόχων «έβγαζαν χρυσάφι» από απλές τραπεζικές συναλλαγές.
Οι προμήθειες των 1,5, 2 ευρώ ανά ανάληψη ήταν ένα πραγματικό χαράτσι που βάραινε όλες τις τσέπες. Και το χειρότερο; Αυτές οι χρεώσεις πολλές φορές δεν προέρχονταν καν από τις τράπεζες, αλλά από εταιρείες τρίτων που αγόρασαν τα μηχανήματα(τύπου Cashflex από Πειραιώς).
Και φυσικά, μπροστά στην κοινωνική κατακραυγή, αντί οι τράπεζες να αναλάβουν τις ευθύνες τους από μόνες τους, χρειάστηκε η κυβέρνηση να βάλει χέρι. Να πει ο υπουργός Οικονομικών «ως εδώ», να θεσπίσει εθνικό πλαφόν στα 1,5 ευρώ και – το βασικότερο – να μηδενίσει χρεώσεις που μέχρι τώρα ήταν σχεδόν… νόμιμο να επιβάλλονται χωρίς έλεγχο. Η δέσμευση ότι οι πελάτες θα αντιμετωπίζονται πλέον ισότιμα, είτε κάνουν ανάληψη σε τράπεζα είτε σε τρίτους παρόχους, είναι ένα βήμα που έπρεπε να έχει γίνει εδώ και χρόνια. Η ελεύθερη αγορά δεν είναι αγώνας για το ποιος θα ξεζουμίσει περισσότερο τον πελάτη. Η ψηφιακή εποχή και η ενίσχυση του ανταγωνισμού δεν πρέπει να γίνονται πρόσχημα για καταχρηστικές επιβαρύνσεις. Το καλό στην όλη υπόθεση; Η πίεση της κοινωνίας και η αντίδραση της κυβέρνησης απέδειξαν ότι όταν υπάρχει θέληση, μπορεί να μπει ένα τέλος στις υπερβολές.
Το μεγάλο ερώτημα βέβαια είναι: πόσοι από εμάς θα πιστέψουμε ότι οι τράπεζες θα σταματήσουν να ψάχνουν μονοπάτια για να μας χρεώνουν κρυφές προμήθειες;