Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,
«Εὐαγγελίζου γῆ χαράν μεγάλην, αἰνεῖτε οὐρανοί Θεοῦ τήν δόξαν».
Μέσα στόν κυκεῶνα τῶν εἰδήσεων καί τῶν νέων πού κατακλύζουν τόν κόσμο μας καί καθηλώνουν τόν σύγχρονο ἄνθρωπο μπροστά στήν ὀθόνη τῶν πάσης φύσεως ἠλεκτρονικῶν μέσων, γιά νά μήν χάσει δῆθεν τήν εἴδηση, γιά νά μήν χάσει τά νέα, τήν ἐπικαιρότητα, ἀκούεται σήμερα στούς ναούς μας ἀλλά καί στόν κόσμο μας μία διαφορετική εἴδηση, ἕνα μοναδικό νέο. Σέ ἀντίθεση μέ τά νέα πού ἀκοῦμε συνήθως, νέα δυσάρεστα καί ἀποκαρδιωτικά, τό νέο αὐτό εἶναι χαρμόσυνο καί παρήγορο. Σέ ἀντίθεση μέ τίς εἰδήσεις τοῦ κόσμου μας, πού χάνουν σέ λίγα λεπτά χάνουν τήν ἐπικαιρότητά τους καί τήν ἀξία τους, ἡ εἴδηση αὐτή διατηρεῖ γιά αἰῶνες τήν ἐπικαιρότητά της καί συγκλονίζει μέ τό περιεχόμενό της τόσο αὐτούς πού τήν ἀποδέχονται ὅσο καί ἐκείνους πού τήν ἀρνοῦνται καί τήν ἀπορρίπτουν.
Ποιά εἶναι ἡ εἴδηση αὐτή; Εἶναι ἡ εἴδηση πού κομίζει ἀπό τόν οὐρανό στή γῆ ὁ ἀρχάγγελος Γαβριήλ. Εἶναι τό χαρμόσυνο μήνυμα πού μεταφέρει στήν Παναγία Παρθένο ὁ οὐράνιος ἀπεσταλμένος. Εἶναι «τό ἀπ᾽ αἰῶνος ἀπόκρυφον καί ἀγγέλοις ἄγνωστον μυστήριον», τό ὁποῖο ἀποκαλύπτεται σήμερα στήν ταπεινή Κόρη τῆς Ναζαρέτ πού πρόκειται νά γίνει σέ λίγο Μητέρα τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ. Εἶναι τό προανάκρουσμα τῆς ἀπελευθερώσεως τῶν ἀνθρώπων ἀπό τήν καταδυναστεία τοῦ διαβόλου διά τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, πού καταδέχεται νά γίνει ἄνθρωπος, «ἵνα θεόν τόν Ἀδάμ κατεργάσηται».
Καί μπορεῖ, ὅταν πρωτακούσθηκε ἡ εἴδηση αὐτή, τό χαρμόσυνο μήνυμα γιά τήν ἐνανθρώπηση τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, νά μήν μεταδόθηκε σέ κανέναν ἄλλο ἄνθρωπο παρά μόνο στήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, ἡ ὁποία θά διακονοῦσε μέ τή συγκατάθεσή της τό μυστήριο, ἀλλά ἔκτοτε ἀποτελεῖ τήν πιό εὐρέως διαδεδομένη εἴδηση πού ἄλλαξε τή ζωή τῶν ἀνθρώπων, πού μᾶς ἔκανε ἀπό δεσμίους τοῦ πονηροῦ καί τῆς ἁμαρτίας ἀπελεύθερους Χριστοῦ καί τέκνα φωτόμορφα τῆς Ἐκκλησίας του. Ἀποτελεῖ τή μόνη εἴδηση πού θά μνημονεύεται ὅσο ὑπάρχουν ἐπί γῆς ἄνθρωποι, καί κανείς δέν θά μπορεῖ νά τήν ἀποκρύψει ἤ νά τήν ἀποσύρει ἀπό τίς ψυχές τῶν ἀνθρώπων.
Καί ἐάν ἡ εἴδηση τοῦ ἀρχαγγέλου Γαβριήλ δέν ἔπαυσε ἔκτοτε νά χαροποιεῖ καί νά κινεῖ ὅλους τούς ἀνθρώπους πρός αἶνο καί δοξολογία τοῦ Θεοῦ γιά τήν ἀπολύτρωση πού χάρισε στό ἀνθρώπινο γένος, μία ἄλλη εἴδηση, μία ἄλλη χαρμόσυνη ἀγγελία πού ἀκούσθηκε μετά ἀπό αἰῶνες τήν ἴδια ἡμέρα, τήν ἡμέρα τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, καί προμήνυε τήν ἀπελευθέρωση τοῦ Γένους μας ἀπό τή μακραίωνη δουλεία στόν ἀλλόθρησκο δυνάστη, ὄχι μόνο χαροποίησε τότε τούς πατέρες μας ἀλλά πλημμυρίζει μέχρι σήμερα τίς ψυχές μας ὅλων τῶν Ἑλλήνων ἀπό χαρά καί εὐγνωμοσύνη πρός τόν Θεό καί τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο, τήν Ὑπέρμαχο Στρατηγό τοῦ Γένους, γιά τή μεγάλη αὐτή δωρεά πού μᾶς χάρισαν. Γιατί χωρίς τή δική τους βοήθεια, χωρίς τή δική τους εὐλογία καί χάρη θά ἦταν ἀδύνατον νά ξεσηκωθοῦν οἱ πατέρες μας καί θά ἦταν ἀνέφικτο νά νικήσουν τόν τύραννο. Χωρίς τή δική τους ἐνίσχυση καί χάρη δέν θά ἦταν δυνατό νά δημιουργηθεῖ ἕνα ἑλληνικό κράτος ἐλεύθερο καί ἀνεξάρτητο, γιά νά συνεχίσει τήν ἱστορία τῶν προγόνων του καί γιά νά τιμᾶ καί νά δοξάζει πάντοτε τόν παντοδύναμο καί πανάγαθο Θεό καί τήν ὑπερύμνητο Ὑπεραγία Θεοτόκο, τήν ἀνύστακτη πρέσβειρα καί μεσίτριά του, ἰδιαιτέρως κατά τήν ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ της, τήν ἡμέρα τῆς διπλῆς γιά τόν Ἑλληνισμό ἑορτῆς.
Ἑορτάζοντας καί ἐμεῖς σήμερα τόν Εὐαγγελισμό τῆς Πανυπεράγνου Δεσποίνης καί Θεοτόκου καί τόν εὐαγγελισμό τοῦ Γένους μας, ἄς ἐκφράσουμε τήν εὐγνωμοσύνη μας στόν πανοικτίρμονα Θεό, ἄς εὐχαριστήσουμε τήν Ὑπέρμαχο Στρατηγό μας ὄχι μόνο μέ λόγους πανηγυρικούς καί εὐχές, ἀλλά μέ τίς ἐπιλογές μας καί τίς πράξεις μας ὡς ἄτομα, ὡς κοινωνία καί ὡς ἔθνος. Γιατί μόνο τότε θά ἀποδείξουμε ὅτι εἴμεθα ἄξιοι αὐτῆς τῆς δωρεᾶς τοῦ Θεοῦ καί τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ἀλλά καί ἄξιοι τῶν πολλῶν θυσιῶν τῶν πατέρων μας πού ἀγωνίσθηκαν γιά νά ἀπολαμβάνουμε ἐμεῖς σήμερα τήν ἐλευθερία.
Διάπυρος πρός τόν Θεό καί τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο εὐχέτης
Ὁ Μητροπολίτης
† Ὁ Βεροίας, Ναούσης καί Καμπανίας Παντελεήμων
