Του Μάκη Δημητράκη
Ήταν το 1963-64 όταν οι αδερφοί Θεοδωρίδη νοίκιασαν σε νεόδμητη οικοδομή στην οδό Μητροπόλεως 14 ισόγειο κατάστημα και «ρίχτηκαν» αμέσως στη δουλειά. Ο μαστρο-Παντελής στο εργαστήριο και ο Θόδωρος στο «σαλόνι». Ο Παναγιώτης, ο νεότερος από τα αδέρφια με το άνοιγμα της επιχείρησης στρατεύθηκε. Αργότερα – το 1965- μετά τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις «μπήκε» κι αυτός στο εργαστήριο.
Ο οδός Μητροπόλεως, εκείνα τα κάπως μακρινά χρόνια, είχε μια εντελώς διαφορετική κίνηση από ότι σήμερα με χαρακτηριστική τη βραδινή βόλτα – το γνωστό νυφοπάζαρο – τρεις φορές τουλάχιστον την εβδομάδα! Το ζαχαροπλαστείο «ΚΡΙΝΟΣ» για πολλά χρόνια υπήρξε σημείο συνάντησης και ραντεβού βεροιωτάδων (και όχι μόνο) κάθε ηλικίας, στην σάλα με τραπεζοκαθίσματα που διατήρησε μέχρι περίπου τα τέλη της δεκαετίας του ’70. Επίσης από τα μέσα της δεκαετίας του ’60 στην ίδια οικοδομή στεγαζόταν το Δημαρχείο της Βέροιας και αργότερα το Δημόσιο Ταμείο, η Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης και το Γενικό Χημείο του Κράτους.
Η μεγάλη κίνηση «περίσσεψε» την πελατεία και όλα πήγαιναν επαγγελματικά πολύ καλά και οι αδερφοί Θεοδωρίδη ξανοίχτηκαν και σε άλλο εμπορικό τομέα. Έγιναν αντιπρόσωποι της εταιρείας «Αχάια Κλάους» με γνωστότερο προϊόν τη ρετσίνα «Δεμέστιχα».
Στο προσωπικό του ζαχαροπλαστείου με την πάροδο του χρόνου προστέθηκαν και άλλοι τεχνίτες με πρώτο και καλύτερο τον Χρήστο Ζέρβα που πέρασε την επαγγελματική ζωή στο εργαστήρι δίπλα στον μαστρο-Παντελή.
Νουγκατίνα – Καριόκες
Τρούφα και Κουρκουμπίνια
Ο «Κρίνος», χρησιμοποιώντας στην παρασκευή γλυκισμάτων τα πιο αγνά υλικά σύντομα κέρδισε την προτίμηση του καταναλωτικού κοινού. Οι πάστες σοκολάτας ( Καριόκες και τρούφες), οι αμυγδαλόπαστες και πάνω από όλες η Νουγκατίνα ήταν πρώτες στη σειρά προτίμησης της πελατείας ενώ ο γράφων θυμάται πως για πρώτη φορά στη Βέροια ο «Κρίνος» παρασκεύασε και σέρβιρε τα σιροπιαστά «Κουρκουμπίνια»!
Μεγάλη ήταν η ζήτηση και στα «τυλιχτά» κεράσματα που διέθετε το κατάστημα ενώ ιδιαίτερη προτίμηση είχαν και οι αφράτοι και γευστικότατοι «εργολάβοι»!
Πολύτιμοι βοηθοί στον τομέα αυτό και οι τρεις «συννυφάδες».
Κι όμως…στα μέσα
του 2023 …ήρθε το τέλος
Μετά τον θάνατο των μαστρο-Παντελή και Θόδωρου το βάρος της επιχείρησης «έπεσε» στον μαστρο-Παναγιώτη, την οικογένεια του και σε ανίψια του. Όταν όμως κι αυτός – απόμαχος πια – αποσύρθηκε οι νεότερες γενιές θέλησαν να αλλάξουν επαγγελματική «ρότα»!
Μετά μισό αιώνα προσφοράς στον κοινό της Βέροιας, ο «ΚΡΙΝΟΣ» – που για αρκετά χρόνια αποτέλεσε τοπόσημο της πόλης – έκλεισε στα μέσα του 2023 προς μεγάλη απογοήτευση πολλών φίλων και πελατών που θα θυμούνται για πάντα την ευγένεια, την προθυμία, την ποιότητα αλλά και την υπευθυνότητα όλων όσων «ενεπλάκησαν» στην επιχείρηση!!!
Ένας ακόμη «κρίκος» …
σε μια ατέλειωτη σειρά
Δυστυχώς με το κλείσιμο του ο «ΚΡΙΝΟΣ» αποτέλεσε έναν ακόμη «κρίκο» μιας αλυσίδας παρόμοιων και επώνυμων ζαχαροπλαστείων της Βέροιας που είχαν σχεδόν την ίδια πορεία. Θυμίζω – ακόμη και για τους παλαιότερους – το «ΛΟΥΞ», το «ΒΕΡΜΙΟΝ», το «ΡΕΞ» ο «ΗΡΑΚΛΗΣ», ο «ΠΡΑΠΑΣ», το «ΑΚΡΟΠΟΛ», ο «ΣΕΡΕΜΕΤΑΣ» κ.ά.
