Η μουσική λένε, πως είναι η γλώσσα της ψυχής και του σύμπαντος!
Η ανθρώπινη ύπαρξη από την πρώτη στιγμή της δημιουργίας της, έχει νοητικά βιώματα, αισθητηριακές αντιλήψεις, συνείδηση και μνήμη.
Πρώτο ηχητικό ερέθισμα που λαμβάνει ο άνθρωπος, είναι ο καρδιακός παλμός της μητέρας πρίν ακόμη γεννηθεί (τον οποίο ακούει πάνω από 26.000.000 φορές) και το συνδέει με τον ρυθμό του Σύμπαντος. Το αυτί, όπως αναφέρει και ο Ηλίας Σακαλάκ (2004 στο βιβλίο του «Μουσικές Βιταμίνες»), είναι ο επικρατέστερος προμηθευτής αισθητήριας ενέργειας στον εγκέφαλο. Παίζει σημαντικό ρόλο στη δόμηση του εγκεφάλου καθώς οι ακουστικές εμπειρίες του εμβρύου αποτελούν το κυριότερο ερέθισμα για εγκεφαλική ανάπτυξη.
Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι δομημένος με τέτοιο τρόπο ώστε να δέχεται και να αντιδρά, δημιουργώντας εντυπωσιακές χημικές ενώσεις σε κάθε ηχητικό και μουσικό ερέθισμα, και να επηρεάζει δραστικά τις ψυχοσωματικές και λειτουργικές μας αντιδράσεις (από τη συναισθηματική μας ισορροπία, την επικοινωνία μας με το περιβάλλον, μέχρι και την ικανότητα διαχείρισης του πόνου).
Κάθε παιδί από τη στιγμή που θα γεννηθεί, δέχεται και αντιδρά στα διάφορα ηχητικά και μουσικά ερεθίσματα, το καθένα με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο, είτε παρουσιάζοντας απλά μια μουσική είτε αλληλεπιδρώντας με αυτή, μέσα από τις μουσικές δεξιότητες και ικανότητές τους. Υπάρχουν όμως και πολλά παιδιά με ιδιαίτερες ικανότητες, που οι παρεξηγημένες απόψεις του κοινωνικού γίγνεσθαι, το φτωχό για αυτά τα παιδιά εκπαιδευτικό σύστημα, αλλά και η αδυναμία τους να εκφραστούν και να επικοινωνήσουν δεν τους επιτρέπει να εκφράσουν και να εξελίξουν αυτές τις μουσικές τους ικανότητες.
Παιδιά με νοητική στέρηση, αισθητηριακές αναπηρίες (τυφλά – κωφά ), παιδιά με προβλήματα συμπεριφοράς έχει αποδειχθεί μέσα από μακροχρόνιες έρευνες ότι προσλαμβάνουν τη μουσική με τον ίδιο ακριβώς τρόπο όπως και ο οποιοσδήποτε άλλος άνθρωπος.
Για τη μουσική εκπαίδευση και ενασχόληση έχουν ειπωθεί πολλά. Όλα όμως συμφωνούν στις ευεργετικές ιδιότητές της για όλους, ανεξαιρέτως φύλου, πολιτιστικού, κοινωνικού και οικογενειακού υποβάθρου. Απευθυνόμενη στο υποσυνείδητο, η μουσική ακρόαση έχει την ιδιότητα να ερεθίζει την εγκεφαλική δραστηριότητα, να προκαλεί το συναίσθημα, να ευφραίνει, να ηρεμεί, να θεραπεύει. Η ενεργή συμμετοχή, από την άλλη, κοινωνικοποιεί, εξασκεί τις δεξιότητες, απορροφά την ένταση, ομορφαίνει την καθημερινότητα, ενισχύει την προσφορά, εξωτερικεύει κρυμμένα και καταπιεσμένα συναισθήματα, «λειαίνει» τη συμπεριφορά. Ιδιαίτερα στην ειδική εκπαίδευση, τις τελευταίες δεκαετίες, οι κλινικές μελέτες και τα πειράματα, έχουν προχωρήσει σε βάθος, και έτσι είμαστε σε θέση να μιλάμε για θεραπευτική και όχι απλά ωφέλιμη επίδραση της μουσικής.
Η δύναμη της μουσικής λοιπόν, προκαλεί χημικές αντιδράσεις ώστε υποσυνείδητα να μπορεί να κατευνάσει το θυμό, να ηρεμήσει, να απομακρύνει δυσάρεστα συναισθήματα, να ελαττώσει το αίσθημα του πόνου, να εξισορροπήσει και να αναπτύξει τη συναισθηματική κατάσταση των παιδιών, να καλυτερεύσει την ικανότητα εστίασης της προσοχής και προσήλωσης τους , να βελτιώσει τις κινητικές και απτικές τους δεξιότητες, να εξελίξει τις διανοητικές επιδόσεις και τέλος να βοηθήσει τα παιδιά αυτά να κοινωνικοποιηθούν και να ενταχθούν σε μια μουσική και όχι μόνο ομάδα μέσα από τις μαγικές μουσικές τους δυνάμεις!
Άλλωστε όπως έχει πει και ο Πλάτωνας… ‘’Η μουσική δίνει ψυχή στο σύμπαν, φτερά στη σκέψη, απογειώνει τη φαντασία, χαρίζει χαρά στη λύπη και ζωή στα πάντα.’’
