Σ’αυτήν που ξαγρυπνούσε στο πλάι μας, σ’αυτήν που χαιρόταν
στην χαρά μας και πέθαινε στη λύπη μας, σ’αυτήν που “τελείωσε” η ζωή
της με τον ερχομό μας, χρωστάμε… το λιγότερο μια ευχή…
Χρόνια πολλά στις μητέρες… Eυτυχείς όσοι τις έχετε ακόμη..
θα καταλάβετε την έλλειψη, εύχομαι πολύ αργότερα.
