Του ιερέως
Παναγιώτου Σ.
Χαλκιά
Περνάμε, φίλοι αναγνώστες, ημέρες αγαλλίασης, πραγματικά πανηγυρικές. Μια γιορταστική ατμόσφαιρα, παρά τα οικονομικά προβλήματά μας, είναι διάχυτη παντού και το κάθε τι μιλάει για τα Χριστούγεννα που φθάνουν. Πλημμύρες φωτός στις βιτρίνες των μαγαζιών (όσα δεν… έκλεισαν!) και στους δρόμους, στολίδια παντού, δεντράκια, φάτνες. Άγγελοι, ποιμένες, αστέρες, Παναγίες, πρόβατα, ολόκληρη η γνώριμη ποικιλία της Χριστουγεννιάτικης σκηνογραφίας, πλαισιωμένη με τεχνητά χιόνια και με πραγματικά έλατα, έχει εκτοπίσει τη συνηθισμένη ζωή της πόλης και έχει επιβάλλει την υπερκόσμια μαγεία της.
Και παιχνίδια σε πλουσιότατη ποικιλία και αφάνταστη έμπνευση, παιχνίδια φανταχτερά και παιχνίδια πολύπλοκα, μυστηριώδη, όλα καταπληκτικά, ελκυστικά, επιθυμητά. Κι ακόμα, πολυτελή είδη ντυσίματος και στολισμού: τουαλέτες, φορεσιές, υφάσματα, κοσμήματα, πολύτιμα είδη για δώρα. Και κρύσταλλα, ασημικά, πορσελάνες, κάθε τι που ο πλούτος εμπνέει και επιτρέπει. Και λαχταριστές λιχουδιές στις βιτρίνες των ζαχαροπλαστείων, βουνά από κουραμπιέδες, από μελομακάρονα, από τσουρέκια, από τούρτες, από ένα σωρό φαγώσιμα γιορταστικά. Κι ένας χαρούμενος (;) κόσμος από μικρούς και μεγάλους που γεμίζει (;) τα καταστήματα, που ψωνίζει (;), διαπραγματεύεται ή απλώς… χαζεύει. Και μουσικές και τραγούδια και ξεφωνητά, όλα τα είδη του θορύβου και των φωνητικών εκδηλώσεων.
Και πέρα από την πάνδημη χαρά και το πανηγυρικό κλίμα των δρόμων και της πόλης, η οικογενειακή ευφροσύνη των σπιτιών, ο στολισμός του δένδρου, είναι το επιστέγασμα όλης της γιορταστικής δραστηριότητος, που έχει ως αφορμή τη μεγάλη σκηνή της χριστιανοσύνης.
Όλος αυτός ο πανζουρλισμός των Χριστουγέννων, που έχει καταντήσει κοσμική συνήθεια, είναι, κατά τη γνώμη μου, ένα τεχνητό κατασκεύασμα και τα ελατήριά του είναι καθαρώς υλικά. Η χαρά που δοκιμάζουμε σήμερα, κατά τις γιορταστικές αυτές ημέρες, έχει την πηγή της στις διασκεδάσεις, την καλοφαγία, τα δώρα, τα γλέντια, που με την ευκαιρία της Γεννήσεως του Χριστού οργανώνουμε. Δεν έχει, όμως, καμιά σχέση με την μυστική ψυχική αγαλλίαση, που η ενσάρκωση του Κυρίου γεννούσε την παλαιά εποχή στον πιστό Χριστιανό, εκείνον που βρισκόταν, αυτές τις μέρες, σε βαθιά θρησκευτική έκσταση και «αγραυλούσε», μαζί με τους Ποιμένες και αγνάντευε τον Αστέρα με τους Μάγους.
Πόσο πιο πραγματική, πιο αληθινή χαρά εχάριζε στους πατέρες μας ή μάλλον στους παππούδες μας, ο καθαρά πνευματικός πανηγυρισμός των Χριστουγέννων! Με τί λαχτάρα περίμενε ο καθένας τους αυτές τις άγιες ημέρες! Πόσο παρασκευαζόταν ψυχικά για να τις υποδεχθεί και να τις χαρεί.
Ενήστευε, σαράντα μέρες νωρίτερα, από του Αγίου Φιλίππου. Κοινωνούσε τη νύχτα των Χριστουγέννων. Εσηκωνόταν χαράματα, σχεδόν νύχτα, για να πάει να ακούσει τον Όρθρο την ίδια ώρα σχεδόν, που, κατά τον Ευαγγελιστή, γεννήθηκε το Βρέφος στη Βηθλεέμ. Τα γράμματα της Εκκλησίας, τα τροπάρια, οι περικοπές του Ευαγγελίου, η όλη υπερφυσική διήγηση για τη θαυμάσια σκηνή του Σπηλαίου και τη χαρμόσυνη διαδήλωση των Αγγέλων, ήταν η αιτία τα αγαλλίασής του.
Όχι για τα δώρα, όχι για τα φαγοπότια, όχι με φωτοχυσίες και πολυτέλειες, όχι με ξεφαντώματα, αλλά με πηγαία ψυχική έξαρση, με θρησκευτικό συγκλονισμό, με τυφλή και αδιάλλακτη πίστη. Ο παλαιός χριστιανός, ο ευλαβής, ο αληθινός, ένιωθε και γιόρταζε τα Χριστούγεννα και με λιτά μέσα, με λυχνάρια και με καντήλια, με σπιτίσια παρασκευάσματα, με περιβολή απλώς καθαρή, δοκίμαζε μια χαρά πιο αγνή, πιο πηγαία απ’ όλα τούτα τα τεχνητά, θεατρικά καμώματα, με τα οποία προσπαθούμε να υποκαταστήσουμε τη χριστιανική μακαριότητα του πανηγυρισμού των Χριστουγέννων, την οποίαν οι περισσότεροι, δυστυχώς, δεν είμαστε σε θέση να αισθανθούμε πια!
Έτσι, μαζί με τα διάφορα υποκατάστατα και τα ψεύτικα κοσμήματα που κυριαρχούν σήμερα στη ζωή μας και γενικά με τα απατηλά επιχρίσματα, βγάζουμε από τα ντουλάπια το διάκοσμο των Χριστουγέννων, όπως τα φυλαγμένα στολίδια του δένδρου και σκαρώνουμε την τεχνητή σκηνογραφία και με χειμάρρους φωτός, με αφθονία βιομηχανοποιημένων τροφίμων, με ψεύτικα ξεφωνητά, πανηγυρίζουμε σήμερα τη Γέννηση και δοκιμάζουμε την κατά παραγγελίαν χαρά για το γεγονός, ενώ το βλέμμα μας ερευνά ανήσυχο το Διάστημα, για να παρακολουθεί την τροχιά των πυραύλων, με τους οποίους ο σύγχρονος άνθρωπος προσπαθεί να εκπορθήσει τους ουρανούς, κυνηγώντας μια καλύτερη ζωή.
Και όμως, το μυστικό της ευτυχίας βρίσκεται στο να μπορεί κανείς να διακρίνει μέσα στο σκοτάδι τον Αστέρα της Βηθλεέμ και να ακούει στο Άπειρο τη δοξολογία των Αγγέλων προς το Θείο Βρέφος. Καλότυχος όποιος είναι σε θέση, αντλώντας μέσα από την ψυχή του, να γιορτάσει αληθινά τα Χριστούγεννα, γευόμενος τη μοναδική χαρά που προσφέρει αποκλειστικά και μόνο η πίστη ότι: ο Σωτήρας της ανθρωπότητας, ενσαρκώθη εκ Πνεύματος Αγίου στο Σπήλαιο της Βηθλεέμ.
Φίλοι αναγνώστες:
«Ευλογημένα Χριστούγεννα»
