“Όλοι μας αγαπάμε την αλήθεια, αλλά οι περισσότεροι αγαπάμε πιο πολύ το συμφέρον” Τολστόι
Έχουμε μιλήσει και ακούσει για τη Γενοκτονία του Ελληνισμού της Μ .Α. και του Πόντου ιδιαίτερα κατά την περίοδο του Α Παγκοσμίου Πολέμου από τον Οκτώβριο του 1914 μέχρι τον Οκτώβριο του 1918 και από το 1919 μέχρι το 1923. Μαρτυρίες υπήρξαν πολλές .Πρώτα από τα τους επιζώντες των θυμάτων και δεύτερο από την αλληλογραφία μέσα από τα διπλωματικά αρχεία των Υπουργείων Εξωτερικών των εμπόλεμων κρατών που αποτέλεσαν και την πιο αξιόπιστη πηγή. Υπήρξαν όμως και διάφορες προσωπικότητες εγνωσμένου κύρους ( Ερρίκος Μορκεντάου) που με τα βιβλία τους και με τις αναφορές τους ( Τζόρτζ Χότον στην προϊσταμένη τους αρχή) επιβεβαίωσαν τα γεγονότα και τους ενόχους των εγκληματικών τους πράξεων.
Πολλοί είναι και οι Έλληνες επιστήμονες με μακροχρόνιες έρευνες απέδειξαν την ενοχή του επίσημου κράτους που οδήγησε στη διάπραξη του εγκλήματος.
Οι επαναστάσεις των Νεοτούρκων
Εδώ να υπενθυμίσουμε ότι η πρώτη Στρατιωτική Επανάσταση των Νεότουρκων πραγματοποιήθηκε 24 Ιουλίου του 1908 με τη σύμπραξη του 2ου και του3ου Σώματος στρατού και ζήτησαν από τον Σουλτάνο Μπτούλ Χμίτ Β που διακρίθηκε για τις βαρβαρότητες εναντίον των λαών την εφαρμογή του Συντάγματος του 1876 και τη διενέργεια εκλογών. Όλοι οι λαοί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας πίστεψαν στην ειρηνική συμβίωση των λαών. Τον Ιούλιο του 1908 στην πλατεία Ελευθερία της Θεσσαλονίκης οι πολίτες όλων των εθνοτήτων πανηγύριζαν με τα νέα κηρύγματα των Νεότουρκων.
Το ιερατείο και ο σουλτάνος δεν μπορούσαν να ανεχθούν άλλη ταπείνωση και στις 13 Απριλίου του 1909 οργάνωσαν τη δική τους αντεπανάσταση. Αλλά στις 25 Απριλίου 1909 ανατράπηκε. Ο Σουλτάνος εκθρονίστηκε ο Αμτούλ Χαμί και εξορίστηκε στη Θεσσαλονίκη στο κτηριακό συγκρότημα των Μύλων των αδελφών Αλατίνι. Στη θέση του Σουλτάνου τοποθετήθηκε ο Μεχμέτ ο Ε΄ως 35ος Σουλτάνος ο οποίος συμμάχησε με τους Νεότουρκους και ανέχτηκε όλα τα εγκλήματα σε βάρος των Χριστιανικών πληθυσμών.
Η γερμανική επιρροή στους Νεότουρκους και την εξόντωση του Ελληνισμού από τη Μ. Α. και τον Πόντο.
Μετά τους Βαλκανικούς πολέμους η Τουρκία κατακλύστηκε από Γερμανούς αξιωματικούς οι οποίοι ανάλαβαν την οργάνωση του τουρκικού στρατού εξ αιτίας του επικείμενου πολέμου της Γερμανίας μα τις Μεγάλες Δυνάμεις της Δύσης. Η Γερμανοποίηση του τουρκικού στρατού τη οποία είχε αναλάβει ο Γερμανός στρατηγός Liman vo Sandtes. Μέσα σε ένα εξάμηνο θεωρήθηκε προσωπικός άθλος του.Ο ρόλος του δεν περιορίστηκε μόνο στις επιτελικές υποχρεώσεις του ως στρατιωτικού συμβούλου Ο ειδικός του ρόλος ήταν αλλά η Γερμανοποίηση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Από την εποχή που η Γερμανία κατέστρωνε σχέδια για τη Μ. Α. οι Έλληνες για αυτούς ήταν εμπόδιο. Από το 1913 οι Γερμανοί σχολιαστές μιλούσαν για Γερμανική αποικία της Μ. Α. Ένας Γάλλος γράφε騻Επί τριάντα έτη η Γερμανία είχε ελεύθερο πεδίο δράσης στην Τουρκία. Για τη Γερμανία η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήτα ν, μέχρι το Α Παγκόσμιο Πόλεμο, ένα μωσαϊκό εθνοτήτων που έπρεπε για το συμφέρων των δυο λαών να εξελιχθεί σε ένα εθνικό κράτος. εκκαθαρισμένο από κάθε ξενική εθνότητα με μοναδική εξαίρεση τους Γερμανούς αποίκους». 1.
Απόψεις του Καθηγητή της Βιέννης Πολυχρόνη Ενεπεκίδη
Σε μια εισήγησή του ο αείμνηστος Π. Ενεπεκίδης Καθηγητής του Πανεπιστημίου της Βιέννης τον Αύγουστο του 1992 γράφει.» Οι Νεότουρκοι πιστεύουν ότι έφτασε η μεγάλη μέρα το στρατιωτικό πνεύμα της Γερμανίας ,που δεν αγαπά κανενός είδους δισταγμό βρίσκει στο πρόσωπο των Νεότουρκων τον αδίστακτο εκτελεστή των πιο βάρβαρων μέτρων.» Λίγο παρακάτω ο ομιλητής αναρωτιέται ποιο είναι αυτό που συνδέει τους δυο λαούς. Και ο ίδιος απαντά ότι τα Γερμανικά συμφέροντα είναι αυτά με τα οποία ασκείται η πολιτική των σχέσεων των δύο λαών. Μας πληροφορεί ότι την εποχή πριν από τον πόλεμο ο επισκέπτης θα διάβαζε στο Πανεπιστήμιο της Τραπεζούντας τα ονόματα των μεγαλύτερων βιομηχανικών κολοσσών της Γερμανίας. Σε σύγκριση των δύο λαών ο Γερμανός επιχειρηματίας θα προτιμούσε τον τούρκο ο οποίος ανταποκρίνεται με τη γνωστή φράση έβετ(μάλιστα) ενώ ο Έλληνας είναι διαλεκτικός και θα θελήσει να τοποθετηθεί εκεί που εργάζεται και άλλος Έλληνας για να έχει παρέα.»
Σε ένα άλλο σημείο της ομιλίας συνιστά τους Έλληνες και τους λαούς της Ευρώπης»να κρατήσουν την κουλτούρα τους που είναι η μαγιά της εθνικής τους ταυτότητας γιατί αν η Μεσόγειος αλλάξει φυσιογνωμία πολιτιστική και εκείνο που θα ακολουθήσει είναι η αλλαγή της φυσιογνωμίας του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού. »Μήπως με αυτά τα λόγια προέβλεπε αυτά που επρόκειτο να συμβούν στις μέρες μας. Πολύ προφητικά2.
« Με εισήγηση του Γερμανού στρατηγού Liman von Sanders,αποφασίστηκε ο διωγμός και η εκτόπιση των Ελλήνων της Ιωνίας. Όταν διαπίστωσε ότι οι εκτοπισμοί δεν ολοκληρώθηκαν έκανε αυστηρές συστάσεις για να συνεχιστούν γιατί σε περίπτωση πολέμου μπορούν να οπλισθούν και να καταστούν επικίνδυνοι οι Έλληνες. Στις 14 Μαΐου 1914 με επείγουσα διαταγή του Ταλαάτ Πασά υποχρεώθηκαν οι κάτοικοι των παραλίων να οδηγηθούν στους νομούς του Ερζερούμ και της Χαλδαίας. Έτσι αρχίζει το μαρτύριο των χριστιανών με εμπνευστές τους Γερμανούς.
Βιβλιογραφία
1.Η Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου. Του Κ. Φωτιάδη Εκδ. ΒΟΥΛΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΣΕΛ.116-7,21
2»Το ποντιακό ολοκαύτωμα» Π. Ενεπεκίδη ,Ποντιακή Φωνή σελ.2 1992,αρ.φύλλου 6-7
3Τα Μυστικά του Βοσπόρου. Του Ερρίκου Μορκεντάου Πρεσβευτή στην Κων/λη. Σελ. 57 εκδ. ΤΡΟΧΑΛΙΑ
