Με αφορμή τη Γιορτή της Σημαίας, στις 27 Οκτωβρίου, αξίζει να σταθούμε για λίγο μπροστά στη γαλανόλευκη και να αναλογιστούμε τι πραγματικά συμβολίζει. Γιατί η ελληνική σημαία δεν είναι απλώς ένα κομμάτι ύφασμα που υψώνεται στα σχολεία, στα δημόσια κτίρια και στα σπίτια μας τις εθνικές επετείους. Είναι η ιστορική μνήμη ενός λαού που αγωνίστηκε, μάτωσε και θυσιάστηκε για να ζει ελεύθερος.
Κάτω από τα χρώματά της γράφτηκαν μερικές από τις πιο ένδοξες, αλλά και τις πιο τραγικές σελίδες της ελληνικής ιστορίας. Από την Επανάσταση του 1821 και τους αγώνες για την εθνική ανεξαρτησία μέχρι τους Βαλκανικούς Πολέμους, το έπος του 1940 και τις πολεμικές συγκρούσεις που ακολούθησαν, γενιές Ελλήνων βρέθηκαν αντιμέτωπες με τον θάνατο έχοντας ως κοινό σκοπό την υπεράσπιση της πατρίδας.
Χιλιάδες Έλληνες έχασαν τη ζωή τους στα πεδία των μαχών, ενώ αμέτρητοι άλλοι τραυματίστηκαν, ακρωτηριάστηκαν και έζησαν για πάντα με τα σημάδια του πολέμου. Πίσω από κάθε όνομα πεσόντος κρυβόταν μια ολόκληρη ζωή που κόπηκε βίαια, μια οικογένεια που βυθίστηκε στο πένθος, μια μάνα που περίμενε μάταια τον γιο της να επιστρέψει.
Η σημαία ήταν εκεί. Στα χέρια των αγωνιστών, στα οχυρά, στα χιονισμένα βουνά της Πίνδου, στις μάχες όπου η αντοχή και η αποφασιστικότητα δοκιμάστηκαν μέχρι τα όριά τους. Για πολλούς, η γαλανόλευκη έγινε το τελευταίο σύμβολο που αντίκρισαν, πριν αφήσουν την τελευταία τους πνοή, έχοντας υπερασπιστεί την ελευθερία της πατρίδας τους.
Ας θυμηθούμε τους στρατιώτες του 1940, τους υπερασπιστές των οχυρών, τους πεσόντες της Κύπρου και όλους εκείνους που πλήρωσαν με τη ζωή ή τη σωματική τους ακεραιότητα το τίμημα του καθήκοντος. Δεν χρειάζεται να εξωραΐσουμε την ιστορία για να αισθανθούμε υπερηφάνεια. Αρκεί να τη γνωρίζουμε και να μην την ξεχνάμε.
Κι όμως, σήμερα, υπάρχουν άνθρωποι που αντιμετωπίζουν τη σημαία σαν να είναι απλώς ένα κομμάτι πανί. Ίσως ξεχνούν ότι η αξία της δεν βρίσκεται στο ύφασμα, αλλά σε όσα συμβολίζει: στην ελευθερία, στην εθνική αξιοπρέπεια, στην ιστορική συνέχεια και στις θυσίες εκείνων που δεν είχαν την πολυτέλεια να θεωρούν δεδομένη την ελευθερία τους.
Αν ήταν μόνο ένα κομμάτι πανί, γιατί τόσοι άνθρωποι θυσιάστηκαν για όσα συμβολίζει; Γιατί έδωσαν τη ζωή τους, όταν η πατρίδα τούς κάλεσε να την υπερασπιστούν;
Ο πατριωτισμός δεν αποδεικνύεται μόνο με λόγια, σημαίες και επετειακές εκδηλώσεις. Αποδεικνύεται με τον σεβασμό στην ιστορία, με την υπευθυνότητα, με την προσφορά στον τόπο και με την προσπάθεια να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές μια καλύτερη Ελλάδα.
Η Γιορτή της Σημαίας δεν είναι απλώς μια σχολική εκδήλωση. Είναι μια υπενθύμιση χρέους απέναντι σε εκείνους που αγωνίστηκαν πριν από εμάς.
Ας κρατήσουμε, λοιπόν, τη γαλανόλευκη ψηλά. Όχι μόνο στους ιστούς, αλλά και στη συνείδησή μας. Γιατί η σημαία δεν είναι το πανί. Είναι οι άνθρωποι, οι αγώνες και οι θυσίες που της έδωσαν την αξία της. Είναι η Ελλάδα που παραλάβαμε και η Ελλάδα που οφείλουμε να παραδώσουμε ελεύθερη και περήφανη στις επόμενες γενιές.
Χρόνια πολλά στην ελληνική σημαία. Χρόνια πολλά στην Ελλάδα μας.
ΠΗΓΗ:sfika
