Κυνηγημένο απ` τους αέρηδες
είναι το μυστικό του Κόσμου,
που κρύβεται, ανάμεσα στα όνειρα
και την ορθογραφία της καθημερινότητας.
Η αγάπη μου όμως κυκλοφορεί μέσα στο σπίτι.
Νοικιάζει τις σκέψεις των Εφημερίδων
και παρακολουθεί την Άγνοια
που βολτάρει στα καθημερινά.
Κάνει και εκτιμήσεις για τους άλλους
και τραγουδά το …μια ωραία πεταλούδα…
την ώρα που μαλώνουν οι Πολίτες,
που Αγριεύουν κιόλας
που Διαπληκτίζονται κιόλας
και το βράδι μαζεύουν τηλεοπτικώς
τα «περισσεύματα» της Αθήνας
για νάναι έτοιμοι για στις πρωινές Λογομαχίες.
Η Τέχνη όμως,
πως οδηγεί τα πράγματα στην αρμονία,
την ώρα που έξω βολτάρουν περιαυτολογίες
έτοιμες να υποδεχθούν τους πολέμους της εποχής.
Ευτυχώς που εμένα
μου είχαν συστηθεί σαν νύφες τα όνειρα.
Γι` αυτό κάνω προσευχές
να μου συγχωρεθεί το σκόρπισμα των φωνηέντων μου.
…στων Ψαρών την ολόμαυρη ράχη
περπατώντας η Δόξα μονάχη… τραγουδώ,
την ώρα που ο ΘΑΝΑΣΗΣ ΛΑΛΑΣ
συζητά πίνοντας καφέ με
τον ΠΛΑΤΩΝΑ,
τον ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗ,
τον ΠΕΡΙΚΛΗ,
τον ΕΠΙΚΟΥΡΟ …
και τον βαθύτερο εαυτό μας.
ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΑΖΛΙΔΗΣ
