Όλος ο Ορθόδοξος χριστιανικός κόσμος, φίλοι αναγνώστες, γιορτάζει τη μεγάλη και λαμπρή γιορτή της Αναστάσεως του Κυρίου μας. Και μια απέραντη νικηφόρα ιαχή «Χριστός Ανέστη – Αληθώς Ανέστη» δονεί τις ψυχές μας και τις καρδιές όλων των πιστών. Είναι η κορυφαία γιορτή της Ορθοδοξίας και του χριστιανισμού, η ανάσταση του κάθε ανθρώπου, το φως και η ζωή όλου του κόσμου.
Η Εκκλησία παρέλαβε το γεγονός της Αναστάσεως του Κυρίου, χωρίς καμία πρωτοβουλία, νοθεία ή παραποίηση και έτσι το βιώνει και το διατηρεί καθημερινά μέσα στην ιστορία και στη ζωή, μέχρι της συντελείας των αιώνων.
Στην εποχή μας, το γεγονός και η αλήθεια της Αναστάσεως, δεν συγκινεί όσο πρέπει τον άνθρωπο. Δεν γίνεται αποδεκτό, γιατί θεωρείται εκτός πραγματικότητας, έξω από το σκοπό και το νόημα της ζωής. Και τούτο, γιατί η εποχή μας είναι υλιστική, γεμάτη από είδωλα, από τη θεοποίηση άλλων αξιών, ψεύτικων και απατηλών, από την αλαζονεία της επιστήμης και της γνώσεως, από τη μέθη της τεχνολογίας και από τη λατρεία του χρήματος και γενικότερα των υλικών αναγκών. Όλα αυτά, βεβαίως, τα προσέφερε ο Θεός για να τον προσεγγίσουμε και να τον γνωρίσουμε. Αλλά, δυστυχώς, απομάκρυναν τον άνθρωπο και τον υπέταξαν στη δουλεία της απιστίας και του μηδενισμού. Παρ’ όλα αυτά, πολυμερώς και πολυτρόπως ο Θεός λαλεί στην ψυχή του ανθρώπου, συνεργάζεται μαζί του και δεν τον εγκαταλείπει ποτέ.
Μπροστά σ’ αυτή την πραγματικότητα, την οποίαν κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει, ο σημερινός χριστιανός του 21ου αιώνα καλείται να επιδείξει προσωπική ευθύνη, τόλμη και αντίσταση, να μην περιμένει ανώτερες πνευματικές δυνάμεις να αναλάβουν αυτές τις ευθύνες. Η προσωπική ευθύνη του ανθρώπου αποτελεί τη μεγαλύτερη δύναμη αντιστάσεως εναντίον της αρνήσεως και της απιστίας. Ούτε να περιμένουμε από πνευματικούς ανθρώπους θεσμούς της κοινωνίας να παίξουν το ρόλο της ιστορίας και του πολιτισμού.
Ας θυμηθούμε όλοι τους πιστούς των πρωτοχριστιανικών χρόνων, οι οποίοι προέβαλαν συνεχή αντίσταση κατά του ρωμαϊκού κράτους. Σύνθημα των πιστών της εποχής εκείνης ήταν η αντίσταση σ’ όλες τις εξωτερικές πιέσεις και καταναγκασμούς. Το μεγαλύτερο όπλο της Εκκλησίας ήταν και τότε και σήμερα το αντιστασιακό φρόνημα των πιστών, το οποίον εκφραζόταν με τις ακατάλυτες φράσεις: «Χριστός Ανέστη – Αληθώς Ανέστη». Γιατί και τότε και τώρα, το μήνυμα τούτο είναι το μόνο που λυτρώνει και απελευθερώνει τον άνθρωπο. Αυτό σημαίνει πως ο άνθρωπος ό,τι και αν πετύχει, παραμένει αδύνατος, κενός από νόημα ζωής και υπάρξεως. Το υπαρξιακό κενό δεν καλύπτεται, παρά μόνο με τη χριστιανική πίστη. Το μεγαλύτερο και βαθύτερο κενό που αντιμετωπίζει ο σύγχρονος άνθρωπος είναι το υπαρξιακό δηλαδή η σχέση του με το Θεό.
Αυτό το κενό προσπαθούν να εκμεταλλευθούν διάφοροι θεατρίνοι της επιστήμης και της πολιτικής, της φιλοσοφίας, της τέχνης και της κουλτούρας, ρίχνοντας στο ψυχικό κενό του ανθρώπου διάφορα «μπάζα» από ερείπια και χαλάσματα του παρελθόντος. Οργανωμένα αθεϊστικά και υλιστικά συστήματα με αρχηγούς και εκπροσώπους ανθρώπους της απιστίας και του ξεπεσμού, «ων ο Θεός η κοιλία», προσφέρουν στον ανύποπτο και απλοϊκό κόσμο μια ειδωλολατρική πίστη, μια πρωτόγονη ηθικολογία, για να μεταβάλουν την κοινωνία σε μάζα και αγέλη… Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση καλείται ο Χριστιανός της σημερινής εποχής να πλησιάσει περισσότερο τον αληθινό Θεό, να ενωθεί πιο συνειδητά με τη χριστιανική πίστη και να απορρίψει κάθε είδωλο, ψεύδος και απάτη.
Δεν αγνοούμε ότι το κακό οφείλεται στην αδράνεια του καλού, το ψεύδος επικρατεί από αδιαφορία της αλήθειας, το σκότος κυριαρχεί από έλλειψη φωτός. Γι’ αυτό και οι πρώτοι χριστιανοί καλλιεργούσαν ιδιαιτέρως το αγωνιστικό φρόνημα, το θάρρος και την τόλμη και ήσαν πάντοτε ενεργά και ζωντανά μέλη της Εκκλησίας.
Ας θυμηθούμε, για να μιμηθούμε το θαρραλέο παράδειγμα του Ιωσήφ του από Αριμαθαίας, ο οποίος υπερνικώντας τη ρωμαϊκή τρομοκρατία «τολμήσας εισήλθεν εις τον Πιλάτον και ητήσατο το Σώμα Του Ιησού», για να το ενταφιάσει.
Αυτό είναι το μήνυμα της μεγάλης και λαμπρής ημέρας του Πάσχα: Αγωνιστικό και αντιστασιακό φρόνημα. Το πιστεύουμε και το διαλαλούμε ως τα πέρατα του ουρανού και της γης με πίστη στην Ανάσταση του Χριστού και στη δική μας ανάσταση και αναφωνούμε:
«ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ – ΑΛΗΘΩΣ ΑΝΕΣΤΗ».
