Τον νυμφώνα σου βλέπω, Σωτήρ μου,
κεκοσμημένον και ένδυμα ουκ έχω,
ίνα εισέλθω εν αυτώ λάμπρυνόν μου
την στολήν της ψυχής,
φωτοδότα, και σώσον με.
Το εκούσιο Πάθος του Θεανθρώπου. Η προδοσία, τα ραπίσματα, οι κολαφισμοί, το μαρτύριο, η Σταύρωση, η εις Άδου κάθοδος, ο Επιτάφιος Θρήνος. Μυστήριο Θαύμα Ορθόδοξης πνοής. Ανέσπερον Φως από τον Φρικτό Γολγοθά μαρτυρεί κάθε χρόνο τον Νυμφώνα σου Κύριε. Και εγώ που άθλια σε απαρνιέμαι χρόνια ολάκερα της αθλίας μου ζωής, με δάκρυ ζωοποιό σε παρακαλώ. Λάμπρυνον μου την στολή της αθλίας μου ψυχής, Φωτοδότα και σώσον με. Καλή Ανάσταση.
Θόδωρος Ελευθεριάδης
Ψάλλει ο Θωμάς Τσουκαλάς, πρωτοψάλτης του Αγίου Μηνά Νάουσας, στο ίδιο στασίδι με τον μακαριστό πατέρα του Ντότση, που τώρα υμνολογεί τον Τριαδικό Θεό εις το υπερουράνιον ψαλτήριο.
