Το Ημερολόγιο Του Καλοκαιριού (ΜΕΡΟΣ Α’) *Της Όλγας Κουτμηρίδου – Μεταξά

Βρέχει,βρέχει
μέσα του Ιούνη τι φθινοπωρινό καλοκαίρι είναι αυτό;Κάτι πλανιέται στην
ατμόσφαιρα,κάτι δυσοίωνο.Ακραία καιρικά φαινόμενα στον τόπο μας,η κλιματική
αλλαγή είναι πλέον εμφανής.Όμως και μέσα μας φαίνεται η πνευματική μας
αλλαγή.Παντού ψέμα,διαφθορά από καρδιά,πνεύμα,σκέψεις,ύλη…Οι κακές σκέψεις
τρυπώνουν στο μυαλό μας και το ροκανίζουν σιγά-σιγά.Περιουσίες,αισθήματα,φωνές,νεύρα,κατάθλιψη,όλα
ένα κουβάρι κυριαρχούν στην ζωή μας!Ποιος φταίει;οι άλλοι πάντοτε ποτέ
εμείς.Είμαστε και είμαι για κλάματα.’Οσο δεν αποδέχομαι τον άνθρωπο έτσι όπως
είναι με τα ελαττώματα του τα λάθη του,τις αδυναμίες του και προσπαθώ να
περάσει το δικό μου δεν πρόκειται να διορθωθεί ποτέ η κατάσταση.Ο εγωισμός μου
με εμποδίζει να προχωρήσω μπροστά.Πιάσαμε πάτο και μυαλό δεν  βάζουμε.Τα μάτια κλειστά.Βρέχει και το νερό
κοντεύει να μας πνίξει,χαμπάρι εμείς. Γίνονται σεισμοί τίποτε εμείς,ο ιός μας
απειλεί και εμείς φοβόμαστε.Λες και περπατάμε ναρκωμένοι σε δρόμους που άλλοι
χάραξαν για εμάς.Βέβαια έχω προσδοκίες,φιλοδοξίες,σχέδια,όνειρα.Ευτυχώς όταν
κάτι στραβώνει γελάω με την ψυχή μου,και δεν χάνω την ψυχραιμία μου.Βρέχει και
λοιπόν;θα κάτσω στο δωμάτιο μου θα ανάψω το σομπάκι μου,θα ζεσταθώ ,θα
χουχουλιάσω.Θα διαβάσω ένα βιβλίο και θα αφήσω ήσυχες τις σκέψεις και τον
νου.Θα αγναντεύω το βουνό απέναντι,θα χαζεύω το μικρό γατάκι που ψάχνει την
μαμά του,θα ακούω το ρολόι να χτυπά,Σαν βραδιάσει θα κοιμηθώ χωρίς όνειρα απλά
θα αφήσω την καρδιά να ταξιδέψει στους ήχους της σιωπής! Αύριο ξημερώνει μια
άλλη μέρα….