Το Λάβαρο της Επανάστασης του 1821, βρίσκεται αυτές τις ημέρες στη Δοβρά, ερχόμενο από την Ιερά Μονή Αγίας Λαύρας Καλαβρύτων. Τι σημαίνει όμως το ιστορικό Λάβαρο; Η ιστορία του ιστορία χάνεται στους αιώνες και σύμφωνα με το αρχείο της Μονής αποτελούσε προσφορά των Ελλήνων της Σμύρνης κατά τα τέλη του 16ου αιώνα.
Ένα ιερό αυτό κειμήλιο, το οποίο έχει μια συναρπαστική ιστορία, που το καθιστά ούτως ή άλλως εμβληματικό. Το κέντησαν με τα χέρια τους κοπέλες από τη Σμύρνη και το έστειλαν στην Ελλάδα ώστε να βοηθήσει με τον δικό του τρόπο στην Επανάσταση. Η Σμύρνη ήταν ξακουστή για τις περίφημες κεντήστρες της, ενώ τα χρυσοκέντητα δημιουργήματά της συναγωνίζονταν σε φήμη ακόμη και τα ομοειδή βενετσιάνικα καλλιτεχνήματα.
Το Λάβαρο είναι ορθογώνιο μεταξωτό ύφασμα κιτρινωπής απόχρωσης, μήκους 1,20 και πλάτους 0,95 μ. Αναπαριστά την ‘Κοίμησης της Θεοτόκου’, τη μνήμη της οποίας τιμούσε και τιμά η Μονή. Στο κέντρο εικονίζεται η Παναγία σε οριζόντια θέση. Πάνω από τη νεκρική της κλίνη ο Χριστός κρατά στα χέρια του σπαργανωμένο βρέφος, που συμβολίζει την ψυχή της Θεοτόκου. Τη σκηνή περιβάλλουν μορφές αγίων και στο επάνω μέρος της εικόνας εικονίζονται άγγελοι που υποδέχονται την ψυχή της Παναγίας. Σύμφωνα με τον ιστορικό Κυριάκος Λυκουρίνο που περιγράφει το τυπικό της παράδοσης που απαιτούσε η τέχνη τους, οι κεντήστρες άναβαν το καντήλι στο εικονοστάσι και κατά τη διάρκεια του κεντήματος έψελναν συνεχώς τροπάρια. Θυμιάτιζαν κάθε φορά που έκλειναν την εργασία της ημέρας. Λόγω των δυσκολιών της πολυπρόσωπης παράστασης και της περίτεχνης σύνθεσης, η διαδικασία κράτησε τρεις ολόκληρους μήνες.
Το Λάβαρο πολλές φορές έγινε βορά λεηλασιών και εδώ και πολλά χρόνια φυλάσσεται στο φυσικό του χώρο σε ειδική προθήκη και αποτελεί το ιστορικότερο κειμήλιο της Μονής της Αγίας Λαύρας.
