Οι λέξεις μαζεμένες στην πλατεία απεργούν.
Διαμαρτύρονται, βγάζοντας τα σουτιέν τους.
Μερικές εξτρεμίστριες ζητούν περισσότερα.
Και τις κιλότες και τις μνήμες της πεζότητας!
Τι λέτε καλέ,
τους είπε η επίτροπος των συγκεντρωμένων.
Μας ξεντύνουν κάθε μέρα
στα δελτία των ειδήσεων,
στις εφημερίδες, στις διακηρύξεις, στις διαφημίσεις,
στις πολιτικολογίες,
στις διδασκαλίες, στις απονομές, στις γιορτές, στην
αγορά…
Να βρούμε άλλο λόγο!
Να ζητήσουμε
δεκαπενθήμερες άδειες,
ένσημα ελευθερίας και
να επιτρέψουμε τα ΑΧ μονάχα
στην μεγάλη εβδομάδα των αναστεναγμών!
Τι λέτε καλέ, είπε μια ηλικιωμένη.
Πες μας εσύ της είπαν
Να συσκευάσουμε τις λέξεις!!!
Να κάνουμε πακέτα των δέκα λέξεων για
τις γιορτές, τους γάμους, τα βαφτίσια ,τις ονομαστικές
γιορτές,
τις δωρεές, τις καθημερινές, τα σ` αγαπώ μ` αγαπάς,
το λιανεμπόριο,
τις προστυχιές, τις αγορές, τους πελεκάνους,
τις βουνοκορφές…
Αυτό μάλιστα! είπαν όλες.
Να συσκευάσουμε και να διαθέσουμε τις
αναπαραγόμενες λέξεις
κι εμεις να συνεχίσουμε την απεργία μας
έως ότου μας επιπλήξει ο ΧΡΟΝΟΣ.
π.χ . Θα κάνουμε ένα πακέτο με τις λέξεις
Χαριτωμένος, απελπισμένος, σκουπίδια,
εμπροσθοφυλακή, ακατέργαστο,
περισπούδαστος, εξ` ανατολών, προπαραλήγουσα,
μπετόν αρμέ, ιμάμ-μπαϊλντί.
Μια άλλη, με τις λέξεις
Αρκούδα, αραβοσιτέλαιο, διπλωμάτης, φουρό,
αγναντεύω,
περιθώριο, ερωμένη, ψύχρα, αναρωτιόμουν,
μολών λαβέ
Μια άλλη με τις λέξεις
παπαδούλες, ξυπόλητος, εμβαδόν, Λένιν,
Χρόνια Πολλά,
ευελπιστούμε , αμέριμνος, επιδόρπιο ,
κληματσίδα, μη μου το λέτε
Τι ωραία που ήταν!
Τώρα ξαπλωμένες στο Άπειρο,
προσεύχονται στο ανώφελο και λένε.
Κύριε,
δώσε ένα υπνωτικό
να κοιμηθούν τα ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ έξω….!
Γιάννης Ναζλίδης
