Γράφει ο
ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
ΒΑΣΙΑΔΗΣ
Η ευκταία απαλλαγή της χώρας από τις μνημονιακές υποχρεώσεις και η ποθούμενη ανάπτυξη του τόπου αποτελούν τις μόνιμες επωδούς των πολιτικών εξαγγελιών, που όμως ελάχιστα γίνονται πιστευτές από τους πολίτες, που εξακολουθούν να βιώνουν με τον πιο δραματικό τρόπο τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης και των άστοχων πολιτικών χειρισμών.
Κοινή πεποίθηση είναι ότι οι στόχοι που ανέξοδα ανακοινώνονται, μπορούν να επιτευχθούν μόνο με την υπέρβαση εκείνη, που θα βγάλει την οικονομία από την σημερινή αδιέξοδη στασιμότητα.
Η ζητούμενη δε υπέρβαση καμία σχέση δεν μπορεί να έχει με τα αλλεπάλληλα εξοντωτικά οικονομικά μέτρα που λαμβάνονται με εισπρακτικό και μόνο χαρακτήρα.
Οι πολίτες είναι πεπεισμένοι ότι η οικονομική ανάπτυξη του τόπου δεν χρειάζεται κάποιες υπερφυσικές ικανότητες της πολιτικής διαχείρισης .
Τόλμη απαιτείται και ρεαλισμός πάνω στα τρέχοντα ανοιχτά θέματα, στα πλαίσια της ευρωπαϊκής πραγματικότητας .
Η αναγκαία υπέρβαση απαιτεί κατά αρχήν ένα νέο θεσμικό πλαίσιο που να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της εποχής.
Το νέο αυτό θεσμικό πλαίσιο πρέπει να διασφαλίζει τον εκδημοκρατισμό της οικονομίας χωρίς τις στρεβλές διατάξεις του παρελθόντος, που λειτουργούν ως τροχοπέδη της αναπτυξιακής προοπτικής.
Η συνταγματική επιταγή περί ισονομίας και προστασίας των εννόμων συμφερόντων των πολιτών και των κοινωνικών ομάδων, επιβάλλεται να αναδειχθεί και να ενισχυθεί θεσμικά, ώστε να επέλθει ο οικονομικός και κοινωνικός εκδημοκρατισμός της χώρας που είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάπτυξη.
Το σύνταγμα της χώρας άλλωστε προβλέπει την οικονομική και κοινωνική δικαιοσύνη η οποία πρέπει να εκφράζεται και να εφαρμόζεται στο καθημερινό γίγνεσθαι.
Η συνύπαρξη της οικονομικής και κοινωνικής συνοχής επιβάλλεται να αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο κάθε σχεδιασμού αναπτυξιακής πολιτικής.
Βασικό συστατικό της ζητούμενης ανάπτυξης αποτελούν αδιαμφισβήτητα οι επενδύσεις οι οποίες αναζητούνται.
Είναι όμως αυτονόητο ότι επενδυτικές πρωτοβουλίες χωρίς την άρση των απαγορευτικών εμποδίων που σε κάθε στάδιο ορθώνονται, δεν πρόκειται να υπάρξουν.
Μεταξύ των βασικών εμποδίων της όποιας επενδυτικής πρωτοβουλίας είναι το απρόβλεπτο φορολογικό πλαίσιο που δρα αποτρεπτικά σε κάθε επενδυτική πρωτοβουλία.
Το απρόβλεπτο φορολογικό τοπίο αποτελεί αντικίνητρο για κάθε είδους επένδυση, δεν λειτουργεί ανταποδοτικά προς όφελος της οικονομίας και εμμέσως εκτρέφει την παραοικονομία.
Ο επενδυτής και γενικότερα ο πολίτης, αναζητούν την πρακτική της συνταγματικά δίκαιης φορολογίας, όπως συμβαίνει σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες και όχι την περιστασιακή επιβολή έμμεσων φόρων κατά οριζόντιο τρόπο, όπως έχει καθιερωθεί να ονομάζεται επί το ηπιότερο ο ολοκληρωτισμός.
Η επενδυτική πρωτοβουλία για να εκδηλωθεί δυναμικά και να βηματοδοτήσει την οικονομία , αναζητά την νηφάλια οικονομική σκέψη και το ομαλό κλίμα στις εργασιακές σχέσεις που αποτελούν την πεμπτουσία της αναπτυξιακής προοπτικής.
Οι επίδοξοι επενδυτές τέλος που προτίθενται να ενεργοποιηθούν στην χώρα μας, καλούνται να ξεπεράσουν το μεγάλο εμπόδιο της γραφειοκρατίας, με τις χρονοβόρες και εν πολλοίς δυσπροσπέλαστες διαδικασίες, που τελικά τους οδηγούν σε παραίτηση και τους τρέπουν σε φυγή.
Για την καταπολέμηση της γραφειοκρατίας και την καθιέρωση ενός υγιούς διοικητικού πλαισίου που θα ευνοεί την ανάπτυξη, απαιτείται η σαφής πολιτική βούληση και η αναγκαία θεσμική θωράκιση.
Ο δρόμος προς την υγιή οικονομία είναι πολυδαίδαλος και επίμοχθος.
Αυτό που πρέπει να κατανοήσουν οι έχοντες την θεσμική αρμοδιότητα να χαράσσουν και να εφαρμόζουν οικονομική πολιτική, είναι ότι η οικονομία έχει τους δικούς της απαράβατους κανόνες που δεν εντάσσονται σε καμία ιδεολογία οποιουδήποτε προσανατολισμού.
Η ιστορία έχει δείξει ότι όταν οι κανόνες της οικονομίας παραβιάζονται χάριν ιδεολογικών η άλλων σκοπιμοτήτων, αυτό αποβαίνει εις βάρος των λαών με καταστροφικές συνέπειες που όλοι τις απεύχονται.
Αποτελεί γενική πεποίθηση ότι η ελληνική οικονομία κινείται σήμερα μέσα σε ένα φαύλο κύκλο.
Η έξοδος από αυτήν την αδιέξοδη πραγματικότητα αποτελεί ευθύνη κάθε αρμοδίου αλλά και κάθε ενεργού πολίτη.
Το μήνυμα ελπίδας και παρότρυνσης που αναπέμπεται, οδηγεί στην αναπτυξιακή προοπτική του τόπου, στην εξυγίανση της οικονομικής πολιτικής, στον εκδημοκρατισμό της οικονομίας και στην κοινωνική δικαιοσύνη.
Αυτά απαιτούν οι καιροί και περιμένουν οι πολίτες.
