Του Ιωάννη Ιασ. Βελέντζα Διπλ. Ηλεκτρολόγου Μηχανικού
Φίλοι μου, καλή σας ημέρα,
δύσκολη η εβδομάδα που έφυγε, λίγο έλειψε να με μπουζουριάσουν, αν και ακόμη πιστεύω πως δεν έχουν βρεθεί τα κάγκελα, που να μου «ταιριάζουνε»!
Για όλα φταίει η κυβέρνηση της ΝΔ και ο αντικαπνιστικός!
Βρέθηκα, που λέτε φίλοι μου, στην πρωτεύουσα, με τον ωραίο μαιμουδίστικο φωτισμό, για ένα σεμινάριο μπακλαβά!
Και ενώ διέσχιζα αμέριμνος το Σύνταγμα και να τα σιρόπια να κυλάνε, ξαφνικά, … μπουλούκο αγάπη μου!
Ώπα, έκραξα, γνωστή φωνούλα από τα παλιά και μάλιστα από το Ιτάλια.
Μόνικα, μωρό μου, τι κάνεις, πως και από τα λημέρια μας.
Μπουλούκο μου, ήρθα για το πρώτο συνέδριο του μελομακάρονου.
Είμαι καλεσμένη της γνωστής, Γιάννας – Μπουμπουλίνας!
Θα ξεκινήσετε από τώρα να εορτάσετε τα 200 χρόνια απελευθέρωσης, από την Τουρκία!
Και δε μου λες ρε Μόνικα, εσύ ως τι έχεις προσκληθεί.
Ως Μαντώ Μαυρογένους ή ως μελομακάρονο!
Αχ μωρό μου, ίδιος και απαράλλαχτος, με τα χοντρά σου αστεία, τόσο πολύ τα αγαπάς, για αυτό και τα έμοιασες!
Και κάπως έτσι φίλοι μου, η ώρα κύλησε και βρεθήκαμε στην Πλάκα!
Εδώ ευσωμούλη μου, να σταματήσουμε, για να σπάσουμε και πλάκα!
Βλέπει, που λέτε η Μόνικα, ένα χασαποταβερνείο με κάτι μπιφτέκια στο διάστημα, εδώ θα την αράξουμε λέει, όχι της λέω (είχα δει ότι στο μαγαζί είχε πολλούς Συριζαίους)!
Εδώ επέμεινε, ότι θέλει η φρεγάτα μου της είπα και να ξαφνικά στο διπλανό τραπέζι με τον διαστημικό Παππά!
Τι θα πάρετε, το γκαρσονάκι είχε πάθει την πλάκα του μαζί μου, ένα διαστημικό μπιφτέκι για τη Μόνικα και ένα διαστημικό σουβλάκι, για μένα!
Μόλις είχε εκλεγεί φίλοι μου, η επιτροπή του ΠΑΣΟΚ, συγνώμη του ΣΥΡΙΖΑ ήθελα να πω και είχανε έξοδο για τσάι και συμπάθεια!
Αυτός είναι ο χοντρός από τη Βέροια, τόνισε γνωστός καλοθελητής, Συριζαίος.
Χοντρή ζημιά, μας έχει κάνει συμπλήρωσε ο διπλανός, αλλά τώρα όλα εδώ πληρώνονται, είπε η καθηγήτρια του Πολυτεχνείου!
Ντριν, ντριν.
Ναι, παρακαλώ.
1142 εκεί.
Επαναλάβετε αργά και καθαρά, τι νούμερο πήρατε.
Κάλεσα το ένα, ένα, τέσσερα, κομπιάζει η κυρία καθηγήτρια, καθότι «επαναστάτης» και την είχε πιάσει η συγκίνηση, αφού θυμήθηκε τους αγώνες της και το ένα, ένα, τέσσερα.
Από την άλλη άκρη του σύρματος.
Παρατηρώ ότι δεν είπατε και το ψηφίο δύο που ακολουθεί, προφανώς είστε συντρόφισσα (Κυριάκο, ακόμη δεν τους έδιωξες όλους)!
Καλέσατε για να ρουφιανέψτε, συνέχισε η συντρόφισσα.
Πρέπει να φορέσετε και την κουκούλα σας.
Μα εγώ είμαι καθηγήτρια, μόνο παπιγιόν φορώ!
Συντρόφισσα λυπάμαι, αλλά πρέπει να ακολουθήσουμε τις οδηγίες, μη με πάρουνε και χαμπάρι που τους ξέφυγα και χάσω τη δουλειά μου!
Φόρεσε λοιπόν η καθηγήτρια, την κουκούλα και με ύφος καθηγήτριας από τα λίντλ (η παράδοση συνεχίζεται, ακούς Κωστάκη!), ψιθύρισε, για να μην ακούσω.
Ο χοντρούλης της Βέροιας είναι σε γνωστό ταβερνείο και είναι με γκομενάκι!
Δεν με αφορά, συντρόφισσα!
Ναι, αλλά το γκομενάκι καπνίζει.
Ώπα, αυτό σηκώνει πέντε έτη φυλάκιση!
Υπάρχει και συνέχεια.
Μόλις έχει παραγγείλει ένα μπιφτέκι, δεν μας ενδιαφέρει, ένα σουβλάκι, αδιάφορο και μία πιατέλα με γόπες.
Ώπα, άλλα πέντε χρονάκια, σύνολο δέκα.
Άντε, ρε παλιόχοντρε να σε δω, από πού θα γράφεις.
Της φυλακής τα σίδερα είναι για τους χοντρούς φώναξα!
Α, και που είσαι συντρόφισσα, έχει παραγγείλει και μία κούτα πούρα, Φιντέλ και μία Τσε!
Ωχ, άλλα δέκα χρόνια, καλά έτσι που το πάει ο μπουλούκος, δεν θα ξαναδεί ποτέ, τον ήλιο τον πράσινο, κάποιοι φροντίσανε, να γίνει ρόζ!
Α, μην κλείνεις, περίμενε, σηκώνεται ο «φυλακισμένος»!
Τρέξε γρήγορα, άρχισε να χορεύει, η κοιλίτσα του τσιφτετέλι και
«άναψε το τσιγάρο, δωσ’ μου φωτιά,
έχω μεγάλο ντέρτι μες την καρδιά»!
Μα τι λες, κυρία καθηγήτρια, αυτό συνεπάγεται ισόβια, ερχόμαστε αμέσως!
Και πριν προλάβω φίλοι μου, να ολοκληρώσω, με τη χορευτική μου δεινότητα (πως τα γράφω ο μπουλούκος!), αστυνομία, και μάτ και κλούβα και εντολή του Μιχάλη, που τον διέταξε ο Κυριάκος και να στο δικαστήριο.
Χοντρέ, την έχεις δύσκολα, μου είπε ο δικηγόρος μου, ο Αντωνάκης!
Για ισόβια, σε βλέπω!
Και εσύ μωρέ αδελφάκι μου, αφού είχες παραγγείλει τα διαστημικά σουβλάκια, τι ήθελες και τις γόπες!
Για επιδόρπιο, του είπα!
Ο εισαγγελέας, δεν μου λες κατηγορούμενε, γιατί είσαι εδώ.
Να, εγώ ξέρετε, ήμουν με τη Μόνικα, στο διάστημα και … κύριε εισαγγελέα με την Τζένη την ωραία, εμένα να ακούσετε, είπε η καθηγήτρια του σχολείου!
Παρήγγειλε γόπες, πούρα και χόρευε «άναψε το τσιγάρο δωσ’ μου φωτιά» και είχε παραγγείλει … και Κότσιρα, «στο τσιγάρο που κρατώ, στον ένα μου Θεό».
Ισόβια πρότεινε το δικαστήριο, και ξαφνικά μου διέσχισε το μυαλό η Έφη και ρωτάω, την έδρα!
Γιατί μου κάνετε, τόσες πολλές ερωτήσεις.
Προσπαθούμε να καταλάβουμε τι καπνό φουμάρεις, απαντήσανε όλοι με μιας, οπότε και ο ευσωμούλης της Βέροιας, αμέσως τηλέφωνο στο 1142 και:
«βρίσκομαι στην αίθουσα του δικαστηρίου και η έδρα με παρακινεί να φουμάρω»!
Και έτσι που λέτε φίλοι μου, ήλθαμε σε συμβιβασμό και τη σκαπούλαρα.
Ποτέ ξανά ψάρια, μόνο σάμαλι!
ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΠΑΤΡΙΔΑ!
