Το τραγικό στις υποθέσεις βίας που βιώνουν γυναίκες πέρα από την καθαυτή βία(σωματική και ψυχολογική) είναι το αδιέξοδο που δημιουργείται στο μυαλό τους και η αδυναμία να βρουν λύση ή να αποδράσουν από μια κακοποιητική κατάσταση. Αυτό το αδιέξοδο που συνίσταται σε τεράστιους τοίχους που υψώνονται μέσα στο μυαλό των κακοποιημένων γυναικών και δυστυχώς παραμένουν εγκλωβισμένες και αδύναμες να αντιδράσουν. Μην αναρωτιέστε γιατί μια κακοποιημένη γυναίκα δεν απομακρύνεται από ένα νοσηρό περιβάλλον. Δεν είναι θέμα βούλησης ή δυνατότητας μόνο, αφού δεν είναι έτσι απλό και λογικό, όπως φαίνεται. Η οικονομική εξάρτηση, η κοινωνική κατακραυγή, το βάρος διάσπασης της οικογένειας, είναι κάποιοι από τους παράγοντες που υψώνουν «κάγκελα» στο μυαλό αυτών των γυναικών. Παράλληλα ο φόβος εγκλωβίζει αυτές τις γυναίκες και η ύπαρξη υποστηρικτικών δομών και φορέων που θα μπορούν με ασφάλεια να απευθυνθούν είναι ζωτικής σημασίας.
Η 25η Νοεμβρίου, Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της βίας κατά των γυναικών, είναι μια καλή αρχή για ενημέρωση, αφύπνιση και ευαισθητοποίηση. Καμία ανοχή στην βία, αλλά και κατανόηση στον φόβο και την απομόνωση αυτών των γυναικών που είναι συχνά «χαμένες» σε αδιέξοδα που στην ουσία δεν υπάρχουν, αλλά τις βασανίζουν εξίσου όσο και η κακοποίηση.
Ζήσης Μιχ. Πατσίκας
