Αναστάτωση προκάλεσε στο πολιτικό σκηνικό το βίντεο που έπαιξε εμβόλιμα κατά την ομιλία του Ουκρανού προέδρου προχθές στη Βουλή, με μαρτυρίες δυο μαχητών του τάγματος Αζόφ, κατόπιν επιθυμίας του Ζελένσκι, το οποίο επισκίασε κατά κάποιον τρόπο το σημαίνων μήνυμά του για τον πόλεμο στη χώρα του και σχολιάστηκε από όλο τον Τύπο και τις πολιτικές παρατάξεις, όπως και η απουσία οποιασδήποτε αναφοράς στο Κυπριακό.
Ο δικηγόρος και καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων, Πολύκαρπος Αδαμίδης, με αφορμή την χθεσινή παρουσίαση του βιβλίου του, «Αρχή της μέσης γραμμής στο Δίκαιο της θάλασσας», στην αίθουσα εκδηλώσεων του δικηγορικού συλλόγου Βέροιας, μίλησε στον ΑΚΟΥ 99,6 στην εκπομπή «πρωινές σημειώσεις» της Σοφίας Γκαγκούση, για το βιβλίο του αλλά και για την σημασία του διεθνούς δικαίου. Με αφορμή την επικαιρότητα του θέματος του ζητήσαμε να σχολιάσει τις αντιδράσεις από την ομιλία Ζελένσκι στην ελληνική βουλή.
Ως πολύ καλός γνώστης, αναλυτής και σχολιαστής, ο κ. Αδαμίδης ανέφερε: «Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Ουκρανία αυτή τη στιγμή δέχεται μία εισβολή, βρίσκεται σε έναν πόλεμο και οι άνθρωποι δίνουν αγώνα επιβίωσης απέναντι σε πραγματικές καταστάσεις, ζοφερές. Η Τουρκία από την πλευρά της, κατάφερε για μία ακόμη φορά να εκμεταλλευτεί τη συγκυρία, την γεωγραφική αυτή προίκα που έχει στη διάθεσή της και να αναδείξει και πάλι τον γεωπολιτικό της ρόλο. Σαφώς και διαδραματίζει καίριο ρόλο η Τουρκία στην υπεράσπιση των συμφερόντων της Ουκρανίας, άρα λοιπόν και ο Ζελενσκι είναι υποχρεωμένος να κρατήσει κάποιες ισορροπίες και προσπαθεί να κάνει το βέλτιστο για την πατρίδα του. Κι αυτό δεν είναι άσκηση επί χάρτου, ούτε θεωρητική ενασχόληση. Οι άνθρωποι αυτοί βιώνουν καθημερινά το φόβο του θανάτου, το φόβο της κατακυρίευσης από έναν εχθρό που έχει επιδείξει ότι δεν φείδεται, ούτε προσπαθειών, ούτε μέσων να τρομοκρατήσει και να καταστήσει απόλυτη την κυριαρχία του στις περιοχές που θέτει υπο τον έλεγχό της. Άρα είναι καλό να έχουμε υπόψιν μας αυτές τις παραμέτρους προτού ασκήσουμε την οποιαδήποτε κριτική σχετικά με τι μπορούσε να πει ο Ζελένσκι και ο κάθε Ζελένσκι, πρόεδρος μιας χώρας που προσπαθεί να γαντζωθεί από οπουδήποτε μπορεί, και βέβαια να μην δημιουργήσει ουσιαστικά προβλήματα με κάποια χώρα, όπως η Τουρκία, στην οποία αποδίδει πολλά για τη διασφάλιση της προοπτικής της (της Ουκρανίας). Φυσικά αυτό δεν αναιρεί σε καμία περίπτωση, ούτε οδηγεί στη λήθη, με το γεγονός ότι η Τουρκία είναι ο συστηματικός παραβάτης του διεθνούς δικαίου. Αυτό όλοι το ξέρουμε και όλοι το αναδεικνύουμε. Η δεύτερη παράμετρος έχει να κάνει με το γεγονός ότι υπήρξε μία κακή ενδεχόμενα αξιολόγηση του τρόπου με τον οποίο ο Ζελένσκι παρουσίασε το μήνυμα του στην ελληνική βουλή και το γεγονός ότι συμπεριέλαβε, αχρείαστα θα έλεγε κανείς, μαρτυρίες δύο μαχητών του λεγομένου τάγματος Αζόφ οι οποίοι φαίνεται να ελκύουν και ελληνική καταγωγή, αυτό, φαντάζομαι οτι έγινε προκειμένου να δείξουν οι Ουκρανοί το πόσο υπάρχουν κοινοί δεσμοί με τον ελληνισμό και το πόσο ο ελληνισμός βρίσκεται στην προμετωπίδα του αγώνα στην Ουκρανία. Αυτό φαντάζομαι είναι η στόχευσή τους. Βέβαια, θα μπορούσε να αποφευχθεί, υπό την έννοια ότι είναι τόσο σαφής η κατάσταση, είναι τόσο σαφές ότι η Ουκρανία παλεύει για την επιβίωση της, οπότε θα αρκούσε μόνο το μήνυμα του προέδρου Ζελένσκι. Αλλά σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να επισκιάσει το γεγονός της άστοχης ενδεχόμενα συμπερίληψης της μαρτυρίας αυτών των δύο μαχητών, το ότι η Ουκρανία ως κυρίαρχο κράτος δίνει μία μάχη επιβίωσης, υφίσταται μία εισβολή κατά παράβαση κάθε έννοιας διεθνούς δικαίου και έχει τη συμπαράσταση και τη στήριξη όλων μας, ούτως ώστε και να διασφαλίσει την ύπαρξη και την προοπτική της και ταυτόχρονα να κατοχυρωθεί και να εμπεδωθεί για μία ακόμη φορά, ότι το διεθνές δίκιο δεν μπορεί να αποτελεί κουρελόχαρτο και δεν μπορεί να είναι μία ευκαιριακή επιλογή καταστάσεων προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα των ισχυρών. Και το λέω αυτό διότι ως χώρα έχουμε ματώσει πραγματικά στο συγκεκριμένο πεδίο, στη συγκεκριμένη θεματική και δεν μπορούμε σε καμία περίπτωση να αποδεχθούμε τη διαμόρφωση τετελεσμένων, που πρώτα από όλα πλήττουν εμάς τους ίδιους, πλήττουν τον κυπριακό ελληνισμό σε σχέση με το γεγονός ότι το 40% της Κύπρου, εξακολουθεί ακόμα και σήμερα να στενάζει υπό την βάρβαρη τουρκική κατοχή».
